Bewust worden van de zin van ons leven

21

De media overweldigen ons met informatie over de crisis maar al die informatie zegt ons eigenlijk niets. We worden er pas door geraakt als het onszelf treft, als we horen dat ons geld op de bank weg is, als we dreigen ontslagen te worden, als ik hoor dat mijn kind ongeneselijk ziek is. Ik heb mensen gekend die door het bericht dat ze ongeneselijk ziek waren op slag veranderden. Ze werden zich bewust wat leven is en waar het om gaat.

Op die momenten beseffen we pas dat het leven ons gegeven is als een geschenk dat ons toevalt. We hebben er niets voor gedaan en hebben er geen enkel recht op. Het paradoxale is dat we desondanks in volle vrijheid JA of NEEN kunnen zeggen op dit leven. Heel ons leven lang hebben we een eigen verantwoordelijkheid om de realiteit van ons leven af te wijzen of in dankbaarheid te aanvaarden met alle gevolgen ervan.

Waarom doen we dit?

Onze grootheid bestaat uit de vrijheid om iets groots te maken van de kansen die het leven ons biedt of verslaafd te raken aan de kortstondige resultaten. Het gaat om bewustwording als een inzicht dat dieper gaat dan verstandelijke kennis en analyse. We kunnen deze realiteit van ons leven als het ware innerlijk smaken en proeven. Ik kan als weerdeskundige alles weten van de het weer, maar anders is het als ik aan het strand geniet van de ondergaande zon.

In een crisis vallen alle vertrouwde rationele zekerheden weg. Het is een groeiproces waardoor we op een hoger niveau komen waar de oude zekerheden geen houvast meer bieden. Dat maakt ons angstig. Er is een bewustwording nodig als verdieping van inzicht van het denkniveau naar het diepste zijnsniveau van ons bestaan. Het is alsof we vanaf de top van de berg de kronkelpaden waar we verdwaalden vanuit een hoger niveau kunnen overzien.

Dit geestelijke verdiepingsproces kan in crisis ontstaan als de zekerheden van ons werk en ons bestaan wegvallen. Maar ze kunnen ook door reflectie tot stand komen door de vraag van het waarom. Toyota stelt bij een nieuw product of belangrijk probleem vijfmaal de vraag: “waarom doen we dit?”. Op die manier stoten ze door tot een diepere zingeving van het probleem.

In haar boek “Wat is jouw excuus?” vertelt Esther Jacobs over deze ervaring. “Toen ik door het vliegtuigraampje naar buiten staarde dacht ik na. Stel dat dit om de een of andere reden mijn laatste dag zou zijn? Hoe zou ik die willen doorbrengen? Tot mijn verbazing kwam ik tot de conclusie dat ik precies zou doen wat ik op dit moment aan het doen was”.

Ze werd zich bewust van de gratuïteit van haar leven die ze enkel te aanvaarden had. Ze had geen geld en geen baan maar begon met haar actie ‘Coins for Care’ waarmee ze rondom de invoering van de euro de overgebleven muntjes inzamelde voor goede doelen. Ze werd zich toen bewust wat de zin was van haar leven en kon met een glimlach tegenslagen overwinnen.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

21 REACTIES

  1. Beste Paul,

    Je nieuwsbrieven zetten mij altijd weer aan het denken.
    En op deze nieuwsbrief wil ik graag reageren.

    In een ander artikel las ik: Leven is het meervoud van lef !
    Heel veel mensen durven of hebben niet het lef om hun dromen te leven en dat is jammer. Want het is nooit te laat om je dromen te leven.
    Vragen zoals: Wat heb je altijd willen doen? Waarvan droom je ? zijn essentiele vragen om te beantwoorden.
    Geen wens is zo groot of beschikt over de kracht om te bereiken. Als je durft te luisteren naar je hart en je gevoel want dat is je innerlijke kompas.
    Een ieder van ons heeft die innerlijke kompas. Durf te voelen en te luisteren naar je hart om keuzes te maken. Het zijn tenslotte de keuzes die we maken en niet de kansen die we nemen die onze toekomst bepalen.

    Met vriendelijke groet,
    Christa Sinay

  2. Beste heer Blot,
    Zo treffend geschreven, bedankt hiervoor, geheel midden in de roos geschoten ten aanzien van mijn huidige situatie. Heb per 1/9 ontslag genomen uit het bedrijfsleven, na 25 jaar gewerkt te hebben in targetgestuurde organisaties. Zo’n 6 integraties overleefd, interim acties met verbazing aanschouwend, personeelsbeleid ontwijkend, altijd nekuitstekend (en weer bewust verstopt in het maaiveld), vasthoudend aan eigen waarden en mening, het centraal plaatsen van de klant als ijkpunt. Dus nu… emotioneel uitgeput, gelukkig verder gezond en zelfbewust opnieuw keuzes gemaakt voor het LEVEN. Ben 44 jaar en opnieuw moeder geworden (super!), zet mijn gezin op nr. 1, probeer te netwerken en dat in te zetten voor mijn eigen authenticiteit, eigen overtuigingen gebaseerd op eerlijk management. Ik heb nu een eigen bedrijf gestart (sales op basis van open vizier) en de crisis laat me niet tegenhouden die dingen te doen die ik wil. Nu investeren is genieten, echt voelen, relativeren en soms niet willen begrijpen hoe processen lopen. Een glazen plafond bestaat niet, wij vrouwen hebben keuzes, voor de mannen zijn die keuzes lastiger te maken. Man en vrouw zijn samen verantwoordelijk, sommige rolpatronen zijn een feit, ik leef daarnaar!
    Alles is liefde, alles is één, alles is niets. Hoop nog meer van u te mogen lezen!

  3. Wijze Paul,
    Ik ben dankbaar dat ik vandaag de tip kreeg om te kijken op uw site……Ik ben thuisgekomen. Het voelt als een warm welkom. Ik ben zelf bezig om een vorm te vinden die aansluit om werkelijk een beweging/bewustwording te genereren in het bedrijfsleven. Ik ben oprecht benieuwd naar uw visie over wat de taal is die de managers en directeuren anno 2009 spreken en begrijpen die hierop aansluit.

    warme groet,

    Paul

  4. Ik vind het toch altijd wel weer mooi om te horen hoe veel mensen iets wat erg negatief lijkt (het verliezen van een baan bijv.) vaak achteraf zien als een belangrijk keerpunt in hun leven.

    Ik ben het ook met je eens dat we ja of nee KUNNEN zeggen, alleen kunnen en durven zijn twee andere dingen. Weinig mensen durven nee te zeggen en het leven te gaan leiden dat ze echt zouden willen leiden.

    Bedankt voor uw artikel overigens!

  5. Beste Paul,
    Hartelijk dank voor je wijze woorden. Twee maanden geleden heeft mijn werkgever mij ontslaan. Afscheid van me genomen, zoals dat zo mooi werd omschreven. Het bijzondere was dat het voor mij ook voelde als afscheid. Afscheid van wat ik tot dat moment heb gedaan. Afscheid van blokkades die je in de weg zaten om verder te gaan. Afscheid van het oude. Daarmee werd de weg vrijgemaakt voor het nieuwe. Ik herkende dan ook jouw woorden: Onze grootheid bestaat uit de vrijheid om iets groots te maken van de kansen die het leven ons biedt. Het groeiproces daarbij is het loskomen van het oude denken in vaste structuren en paradigma’s. Het oude maakt groeien lastig, want deze vastigheid biedt zekerheid. Maar door het ontslag herken je dat het een schijnzekerheid is. Er ontstaat dan inderdaad een bewustwording als een inzicht dat dieper gaat dan verstandelijke kennis en analyse. Het geloof in jezelf en de weg voor je. Maar ook het vertrouwen dat, ondanks de weerstand en het onbegrip die ik zal ervaren, je uiteindelijk groeit in een richting die veel meer zekerheid geeft, die niet gebaseerd is op die vaste structuren maar op je eigen kracht. Er is dan ook geen sprak meer van angst. Blijkbaar hebben we het als mens nodig om zo nu en dan te vallen om daarmee los te komen van het heden en daarmee de weg vrijmaken voor de toekomst.
    Met vriendelijke groet,
    Peter Meijers

  6. Beste Paul,

    Enige tijd geleden had ik het genoegen persoonlijk met je kennis te mogen maken, en beleef daar elke dag nog de fijne herineringen aan daarvoor nogmaals mijn aller hartelijkste dank.

    Je brief van vandaag met de boodschap van Esther Jacobs is voor veel mensen op het lijf geschreven maar vele van ons hebben het excuus dat wist ik niet omdat wij door de wereld gaan met onze ogen half open. Heel terecht schrijf je dan niet letterlijk maar dat de bom eerst bij ons zelf moet vallen om onze ogen geheel te openen, en dan pas zien we de heldere en mooie kleuren van het leven.

    Geel de kleur van de warmte, Groen de kleur van veiligheid, Rood de kleur van de liefde, Paars de kleur van berouw en tenslotte Zwart de kleur van rouw.

    Waarom moet de laaste kleur vaak uiteindelijk de kleur zijn die onze ogen opent voor al die andere mooie kleuren van het leven, het is zo jammer dat we niet alle mensen van de wereld kunnen bereiken met bijvoorbeeld de kleur Rood want wat is er mooier in het leven dan mensen je liefde en vertrouwen te geven waardoor zij gelukkig worden.

    Alles in ons leven wordt ondergeschikt op het moment dat de kleur Zwart in ons leven komt, laten wij op dit moment denken aan zij die geconfronteerd worden met de kleur Zwart, en voor al onze medemensen, de warme kleuren van het leven uitstralen, als voorbeeld voor jong en oud.

    Paul jij was het mede die mij de kleuren terug gaf van het leven en mij nu elke dag laat genieten van deze prachige kleuren in een wereld die ook nog heel veel mooie mensen, plekken en momenten heeft.

    Bedankt en schrijf nog veel van deze indrukwekkende brieven.

    Groeten Cor.

  7. Hartelijk dank Paul voor je inspirerende artikel. Je verwoordt het weer prachtig. Het leven biedt kansen tot innerlijke groei. Tegenslagen worden op deze manier uitdagingen om te groeien. Zeker niet makkelijk maar de beloning is het meer dan waard, de beloning van een steviger liefdevolle verankering op zielsniveau.

  8. Dank u wel, beste heer de Blot, voor dit mooie artikel.
    We worden allemaal wel eens teruggeworpen op onszelf zodat we in een crisis of depressie belanden. Het gaat er dan niet om, dit zo snel mogelijk achter ons te laten, maar ons af te vragen wat dit heeft te betekenen voor ons en ons leven.
    We komen dan in de diepere lagen van onszelf, onze binnenwereld mag worden aangesproken en niet slechts onze buitenkant.
    Deze tijd geeft ons veel mogelijkheden om ons af te vragen, wat dit heeft te betekenen voor ons en voor onszelf?

    Met vriendelijke groet,
    Gert Pasman

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 49 = 58