Het leven als geschenk

28

In mijn persoonlijke leven is alles wat ik heb gepland mislukt. Mijn successen heb ik te danken aan toevallige gebeurtenissen en vooral aan vrienden. Ik ben hierin niet de enige, want ik heb verschillende succesvolle ondernemers ontmoet die dezelfde ervaring hadden. De handboeken over management spreken er niet over. Toch geloof ik niet in het blinde toeval.

Het gaat wel om iets dat me toevalt maar als een aanbod en uitnodiging om er iets mee te doen. Wat we toeval noemen is een kans die ons wordt aangeboden om er iets mee te doen en er antwoord op te geven. Dat is ver-antwoord-delijkheid. Antwoord geven op de kansen die ons gratuit, voor niets worden gegeven. Ik kan er “Ja” of “Nee” op zeggen.

De kansen afwijzen of ze aanvaarden, dat is de paradox van de mens, die “Ja” of “Nee” kan zeggen tegen het leven en de levenskansen.

Voortdurend wordt ik geconfronteerd met keuzes. In de eenvoudigste vorm gaat het om de keuze ermee doorgaan of veranderen. Dat is onze hoogste vrijheid in een leven dat schijnbaar wordt gedetermineerd door de omstandigheden. Aan de omstandigheden kunnen we niets veranderen evenmin als we andere mensen kunnen veranderen. We kunnen wel “Ja” of “Nee” zeggen.

In een cel waar iemand geboeid ligt, of op een ziekbed waar iemand ongeneselijk ziek ligt, is men volledig machteloos. Maar toch kan ik in volle vrijheid “Ja” of “Nee” zeggen op wat mij in deze situatie toevalt. Deze keuze heeft diepgaande gevolgen. Deze vrijheid om “Ja” of “Nee” te zeggen kan niemand ons ontnemen.

Ons antwoord wordt vooral bepaald door onze diepste verlangens, onze droom of onze roeping, maar het kan ook gestuurd worden door stoorzenders van macht, bezit, vooroordelen, publieke opinie en dergelijke. De grootheid van de mens bestaat hierin, creatief te kunnen omgaan met datgene wat hem of haar toevalt.

Als we hierover nadenken beseffen we dat heel ons leven en alles wat erbij hoort ons volledige toevalt. Ons bestaan is gratuit. We hebben het helemaal gratis ontvangen. We hebben er niets voor betaald, niets voor gedaan, niets over nagedacht. Dit geldt voor onze hele levensloop die door ‘toevalligheden’ aan elkaar geregen wordt. We kunnen er niets aan veranderen al denken we vaak dat het kan. Maar we kunnen er ook alles aan veranderen door de kansen af te wijzen of ze te aanvaarden. Dat is de paradox van de mens, die “Ja” of “Nee” kan zeggen tegen het leven en de levenskansen.

“Nee” zeggen is een “Nee” tegen zichzelf, dat ons opstandig maakt, ondankbaar en onmenselijk. Wie “Ja” zegt kan doordringen tot de wortels van het leven en de zin ervan ervaren. Dat stemt tot dankbaarheid en menselijkheid. Een dankbaar mens voelt zich rijk door de voortdurende gaven en gastvrijheid van de omgeving en is bereid die rijkdom met anderen te delen.

De spirituele rijkdom op het zijns-niveau is een bron van geluk, van innerlijke vrede en zekerheid. Dat wens ik de lezers van harte toe in het nieuwe jaar.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

28 REACTIES

  1. geachte Heer de Blot/beste Paul,

    ik ben pas recent aangesloten op uw weblog en las daarom nu pas deze nieuwjaars column over ‘toeval’. Ik schreef daarover ooit het volgende gedicht:

    toeval

    alles wat je overkomt
    dat alles valt je toe
    en al die beetjes toeval
    maken soms wat moe

    want alles wat je overkomt
    is soms een beetje veel
    maar van het grote toeval
    krijg jij je eigen deel

    elk beetje is een glimp van god
    je knijpt je ogen dicht
    want al die beetjes bij elkaar
    zijn soms verblindend licht

    (uit: Als mijn piano wil ik zingen, Evelijne Swinkels-Braaksma)

    Inmiddels heb ik met veel plezier al uw columns gelezen. Dank voor alle inspirerende woorden.

    Evelijne Swinkels-Braaksma

  2. Dag Paul,

    Met Sinterklaas heb ik mijn vrouw de scheurkalender geschonken: Business Spiritualiteit. Ze heeft jouw weblog ontdekt met de nieuwsbrief ‘Het leven als geschenk’. Nu ben ik predikant en vertel haar dat ik op Kanazondag (17 januari 2010)over de “bruiloft te Kana” uit het evangelie van Johannes ga preken. Dat verhaal dat vertelt van een bruiloft. Maria en Jezus en de leerlingen zijn uitgenodigd. Maar dat feest dreigt in het water te vallen, want de wijn is op. Hoe moet het verder,komt het nog goed, kortom hoe ga je ermee als je merkt dat de wijn op is? ‘O, ik heb nog een mooie gedachte van Paul de Blot over het “Leven als geschenk” – die zal ik even doormailen’, zei mijn vrouw.

    Ik vond jouw schrijven aansprekend – Spannend eigenlijk (en bevrijdend ook wel)wat je schrijft over jezelf over planning en successen in je leven.

    Ik heb er ook iets meegedaan. Ik wil je laten weten dat ik een paar citaten uit deze nieuwsbrief heb verwerkt in mijn preek (met vermelding van de herkomst van deze citaten). Ik heb van verschillende mensen positieve reacties ontvangen na de dienst, al weet ik niet van ieder of deze citaten daar bijzonder aan bijgedragen hebben. Eén reactie had zeker wel te maken met wat ik heb van jou geciteerd.

    Bedankt Paul! En prachtig om te ervaren hoe dingen een mens zomaar kunnen toevallen. Zo heb ik dit alles ervaren!

    Vriendelijke groet, Rien

  3. Het leven, een geschenk. Hoe heerlijk om mensen te ontmoeten waarin ik mezelf herken en die mij inspireren. Uw treffende woorden wil ik graag doorgeven, o.a. binnen La Scuola, Academie voor Levenskunst. Om anderen te inspireren. En om de ‘dag van het leven’ op 21 maart aanstaande aan te kondigen. Graag ontvangen wij uw toestemming om uw teksten te mogen publiceren.
    vrede en alle goeds,
    Ria Pool Meeuwsen

    korte beschrijving
    La Scuola is een jonge onderneming van twee mensen die geloven in idealen. Die het leven zinvol vinden, daarvan genieten en dit met anderen willen delen. ‘In onze vrijplaats voor (filosofische) levensvragen en zingeving verzorgen we cursussen, workshops en inspiratiebijeenkomsten. Deze zijn gericht op bezinning en ontmoeting vanuit de drie basisvragen: wie ben ik, wat is voor mij het goede leven, hoe wil ik samenleven? Stel, jouw leven is een kunstwerk. Wie ben jij dan, als levenskunstenaar?’

  4. Beste Paul,

    Wat een geschenk om deze nieuwjaarsoverweging van je te mogen ontvangen. En wat een geschenk dat ik ja zei tegen je toen je op mijn pad kwam.

    Heel veel herkenning uit mijn eigen leven waarin ik in 25 jaar tijd diverse malen met de dood van nabij werd geconfronteerd. Heel heftig als je er midden in zit maar wel degelijk situaties waarin je een eigen keuze hebt. Je bent niet je ziekte, je angst of je pijn. Ik heb steeds mogen ervaren dat terugkijkend op al deze zaken het me steeds sterker heeft gemaakt, de ervaring gaf me kracht, vrijheid en wijsheid. Langzaam aan werd ik steeds meer mezelf. Mooi ook om de kracht te herkennen bij anderen die zich openstellen voor wat er werkelijk is en die met aandacht en liefde hun medemens ontmoeten.

    Toen ik als 21-jarige na 3 weken comateus op de intensive care zwaargewond op de afdeling traumatologie van het St. Jozefziekenhuis in Eindhoven terrecht kwam was ik in de gelukkige omstandigheid dat ik ja kon zeggen tegen het leven. Ik kon voorlopig niet lopen, mijn kaak was gefixeerd na 13 breuken in mijn schedel, mijn verbrijzelde bovenbeen zat vol met pinnnen mijn onderbeen was met een stellage aan elkaar en hier en daar kwam nog wat niet eerder gediagnositiseerde breuken tevoorschijn. De revalitdatie-arts gaf me 30% resthandicap als vooruitzicht mee.
    Ik koos voor de positieve kant van de situatie: ik leefde nog, kon eten via een rietje, ik kon zien wie er op bezoek was, genoot van de lieve woorden en kaarten, was blij met de verzorging van het personeel, had lol met hun, voelde de liefdevolle verzorging, ik keek uit naar elke dag. Leerde mijn ruiken weer ontdekken via de zeep bij het wassen de schone lakens, bloemen en de geur van vloeibaar eten en de geurtjes van het bezoek dat me kuste of omhelsde.
    Het verblijf in het ziekenhuis van 3 maanden, de revalidatie van rolstoel naar krukken tot mank lopen duurde 9 maanden en 15 operaties en 5 jaar later was het medische stuk zo goed als afgesloten en kon ik met een gerepareerde schedel en geprepareerde botten weer volop het leven in op weg naar nieuwe uitdagingen en levenslessen.

    Drie maanden geleden moest ik hier weer aan terug denken: met een humanitaire reis waren we samen met Patch Adams in de sloppenwijk La Carpio in Costa Rica. Een jongeman(Michael) van 25 jaar ontmoette ik daar, rijdend in een rolstoel, zijn benen waren verlamd. Nadat ik een rondje in zijn rolstoel had gereden, al jonglerend, en een paar wheelies had gemaakt vroeg ik hem hoe het zo was gekomen. Hij begon er mee te zeggen:”You are not your problem”. Daarmee hadden we elkaar op hartsniveau in ieder geval al te pakken en keken we elkaar aan alsof we elkaar al veel langer dan deze luttele minuten kenden. Michael vertelde dat hij als 8-jarige jongen over een hek was geklommen om een bal op te halen bij het spelen. Daarbij is hij door de eigenaar van het terrein waar de bal lag in zijn rug geschoten en daarmee een verlamming van zijn benen tot gevolg. Hij vertelde meer als een jaar in het ziekenhuis te hebben gelegen met veel pijn en dat hij ook in de 12 jaar daarna zich steeds is blijven verzetten tegen alles en iedereen. Veel boosheid en agressie. Michael vertelde in die periode aan de drugs en drank verslaafd te zijn geraakt en ook crimineel was geworden. Op zijn 21e jaar echter kreeg hij met zijn toenmalige vriendin een dochtertje en dat was voor hem het moment om de situatie om te draaien. Hij zei ja tegen het leven, ja tegen de liefde. Hij ontdekte zijn schildertalenten, maakte mooie kleurrijke schilderwerken die duidelijke boodschappen verkondigden. Hij ging al snel de jonge kinderen van La Carpio (sloppenwijk van 20.000 inwoners) teken en schilderles geven. En daarmee kwam hij in zijn kracht en staat nu daarmee vol in het leven van een gemeenschap in ontwikkeling. Hij dient daarbij als voorbeeld voor velen. Na ons gesprek reed hij met zijn rolstoel voor het aanwezige publiek en gaf hij een lezing over zijn levensverhaal aan de hand van een aantal werken die hij gemaakt had. Werkelijk bijzonder inspirerend om deze jongeman te ontmoeten.

    Ik voel me dankbaar dat ik via de Creatieve Wereld kwetsbare kinderen over de hele wereld mag helpen om in hun kracht te komen. Door ze te laten spelen met hun talenten en creativiteit om langs die weg hun passie te laten vinden waardoor ze in staat zijn om hun eigen toekomst vorm te geven.

    Het is mijn wens om in 2010 samen met mensen zoals Michael anderen te inspireren om ook hun bijdrage te leveren in liefde om zo de wereld voor ons allemaal een stukje mooier te maken. Concreet wil de Creatieve Wereld in La Carpio 100 jonge mensen (15-25) creatief trainer maken zodat ze duurzaam een aanbod kunnen bieden aan 2000 kinderen.

    Paz, Amor, Allegria
    Peace, Love, Joy
    Vrede, Liefde, Plezier

  5. Beste Paul,

    Bedankt voor deze duidelijke en mooie woorden in je nieuwjaarswens ! Ik wens jou ook nog een heel spiritueel en materieel goed nieuwjaar toe.

    Ik ben het geheel met je eens dat ons leven voor een belangrijk deel wordt bepaald door wat er op ons pad komt en hoe wij hier mee omgaan. Je kan altijd ja of nee zeggen, maar velen laten zich helaas leiden door anderen zonder zelf na te denken over hun eigen leven !

    Ik heb zelf veel meegemaakt in mijn leven, maar heb altijd het positieve eruit gehaald, ook al viel dit niet altijd mee.
    Ik heb gekozen voor een leven gericht op dienstbaarheid naar anderen toe en dit heeft mij veel liefde, vriendschappen en plezier gebracht. Ik heb samen met mijn vrouw het geluk gehad nog op latere leeftijd (ik ben nu 50 jaar en zij 40 jaar) een prachtig kind (een “wondertje” dei we Flora noemen) te krijgen die inmiddels bijna 4 jaar is.

    Daarnaast heb ik ervoor gekozen om mensen te helpen aan werk waarbij ik de kans krijg veel mensen te spreken over hun drijfveren, motivaties en hun ambities in het leven. We spreken dan vaak over wat er werkelijk toe doet en waar ze werkelijk gelukkig van worden. Ik besef dat het zoeken en vinden van een geschikte werkomgeving voor mensen waarbij ze hun drijfveren en talenten optimaal kunnen ontwikkelen, mijzelf ook een geweldige impuls geeft en voldoening geeft.
    Jou filmpje aan MKB ondernemers over je visie heeft mij enorm geinspireerd, temeer omdat ik veel herkende uit mijn eigen leven.

    Ik wens je nog vele jaren veel geluk en wijsheid op deze wereld en zie uit naar je volgende bericht !

    Met hele vriendelijke groeten,

    Karlo Heijnen
    06-23226301

  6. Lieve Paul,

    Dank je wel voor deze mooie woorden!
    Ik heb geleerd de woorden die mij treffen, ook Wezenlijk te leven.
    We kunnen veel zeggen, veel lezen, maar woorden ‘moeten’ geleefd worden en dat kan als je de woorden in je diepste binnen laat komen!! En die van jou Paul, komen bij mij écht binnen!
    Ik wens jou, jouw dierbaren en alle lezers:
    ” Iedere hartslag is een nieuwe kans!”
    Vele hartslagen gewenst in 2010!

    Liefs,
    Monique de Waal (Mojogi)

  7. helemaal mee eens, mooi gesproken, volledig ja zeggen tegen wat ons toevalt is de kosmos erkennen als een liefdevol en intelligente beweging.hoop u weer snel te kunnen spreken, gelukkig en gezond 2010!

  8. Geachte heer de Blot,

    Een uitstekend, want een belangrijke kern rakend, artikel.
    Momenteel lees ik http://en.wikipedia.org/wiki/Black_swan_theory en uw artikel past daar goed bij.

    Tevens lees ik http://www.ottoscharmer.com/publications/summaries.php. Daar wordt een denkrichting geschetst waar de zwarte zwaan theorie de doek in de ring gooit. Op basis van deze invalshoek ben ik bezig een bedrijf te starten. Als u meer wilt weten, vertel u daar graag meer over.

    Bent u bekend naar Hans Leewens’ stuk over gezondheidszorg (”From curing and caring to healing’) ? Hij pleit hier voor een sterke focus op aandacht voor de patient, een inward turn. Hij acht (mi terecht) de gezondheidszorg een uitstekend aangrijpingspunt om de door hem bepleitte 21e eeuwse Renaissance te laten beginnen. Een van de gevolgen van deze manier van werken is aanzienlijke besparingen. Op uw verzoek stuur ik het u toe.

    Ook mijn focus ligt in het co creeëren van een spirituele Renaissance. Zie hiervoor http://r2meshwork.ning.com/

    Met hetelfde oogmerk organiseren mijn vrouw en ik in onze directe omgeving filmavonden, gevolgd door dialogen. Zie hiervoor http://sites.google.com/site/weburnparadoxes/movies-can-get-us-started

    Gisteravond een reunie van de groep ‘Integral leadership in sustainable development’ bijgewoond. Daar was te zien hoe nieuwe denk- en doerichtingen zich aan het warmdraaien zijn in de coulissen. Indachtig Buckminster Fuller’s ‘als je een betere samenleving wil, bouw er een parallel aan de oude, waardoor de oude zijn bestaansrecht verliest; de oude veranderen werkt niet.’

    Tot over even wat gedachten bij het door u aangeduide thema ‘wat doen we met de zaken die ons toevallen’

    Hartelijke groet en dat u uw lezers ook in 2010 moge inspireren half volle glazen te zien.

    Emil Möller

  9. Mooie boodschap, dat alles je toevalt en niet te plannen is(zie de vogelen des velds….) en dat je het beste maar ja kunt zeggen, het accepteren.
    Voor u ook een gelukkig, gezond en licht 2010!

    Emmeken

  10. Geachte heer De Blot/beste Paul,

    Bedankt voor het toesturen van uw e-mail ‘Het leven als geschenk’. Er staan veel wijze woorden in het artikel waar ik iets mee kan. Ik zou er graag een paar alinea’s uit willen citeren en op mijn weblog plaatsen. Als u daar een kijkje neemt, begrijpt u wel waarom.

    Maar eerst wil ik u vertellen hoe ik u gevonden heb; een mooi voorbeeld van “zinvol” toeval. Twee jaar geleden ben ik ernstig ziek geworden als gevolg van een hersenvliesontsteking. Met het gevolg totale doofheid en gedeeltelijke blindheid. Inmiddels ben ik voorzien van een implantaat en ook het licht in mijn ogen is gedeeltelijk teruggekeerd. Als je zintuigen zo plotseling worden uitgeschakeld, dan wordt je behoorlijk op jezelf teruggeworpen. In één klap had ik een zee van tijd om over dingen na te denken, over geloof, hoop, liefde en andere existentiële vragen. Antwoorden had ik niet zo snel paraat, maar ik besloot om -zodra ik weer een toetsenbord zou kunnen zien- de bron van kennis op het internet aan te boren.
    In december 2009 was het zo ver en ik startte een weblog ‘Het Wijze Web’ waarin ik lezers zou oproepen om hun kennis over onderwerpen te delen, hun mening te geven en zo tot meer inzicht en verdieping te komen. Een ambitieus plan, wat staat of valt met de zichtbaarheid en de kwaliteit van het blog.
    Ik begon vrienden, bekenden en relaties te Goooglen om achter hun adres te komen en support te krijgen. Dit leverde een verwijzing naar Nijenrode op , waarbij ik op een artikel in Skepter stuitte waarin gerefereerd werd aan uw oratie als hoogleraar. Ik werd zo gegrepen door het onderwerp Synchroniciteit dat ik besloot er een artikel aan te wijden waarin u uitgebreid geciteerd wordt.. Dit heb ik op oudejaarsdag gepubliceerd in het weblog. Bij het vermelden van de bronnen kwam ik terecht op uw blog, meldde me aan voor de nieuwsbrief en voegde de linkjes toe aan het artikel. Op nieuwjaarsdag kreeg ik uw mail ‘Het leven als geschenk’ toegestuurd, een onverwacht snelle reactie waar ik heel blij mee ben. Het is een geweldige aanvulling op de samenvatting die ik mijn lezers beloofd heb. Overigens heb ik al twee aardige anekdotes over toeval gekregen! Samenvattend is dit voor mij een goed voorbeeld van ‘zinvol toeval’.

    In de hoop op een positief antwoord uwerzijds, verblijf ik met respectvolle groeten,
    Drs Frank W. van Exter

  11. Beste Paul en medelezers,

    Wat heerlijk om zo het nieuwe jaar te beginnen met het laten klinken van je boodschap. In mijn wens aan mijn dierbaren en relaties heb ik
    in deze geest ook geschreven : “Fijne festdagen ….en durf eens niets te doen”. Juist om in deze dagen open te staan voor een verrassing leg je een goede basis door niet alles vol te plannen.
    Ik hier voeg graag mijn wens toe voor ieder die dit leest met een haiku die ik traditioneel al meer dan 25 jaar dicht, nu dit jaar:

    Het loslaten maakt
    de bedding schoon voor eenheid
    van lijf,hart en ziel

  12. Beste Paul,
    Hartelijk dank voor weer een mooie bijdrage.
    Ook in 2010 hoop ik weer met plezier van al je mooie artikelen te genieten. Daar zeg ik “ja” tegen. Want ook jouw berichten komen helemaal voor niks naar me toe en inspireren met altijd. In een tijd waarin vele mensen alleen maar weten wat ze niet willen, is het onze rol en taak om steeds weer nieuwe mogelijkheden te laten zien, door de keuzes die we zelf maken. Dat is inspireren!
    Vriendelijke groet,
    Hessel Frings

  13. Beste Paul.

    Laat ik beginnen met U en gezegend en vooral gezond 2010 toe te wensen.
    Uw artikel met belangstelling gelezen. Al lezende heb ik mijn leven overdacht. 83 jaren waarvan,zelfs op de lagere school, mijn toekomst voor een groot deel bepaald is door mensen die ik ontmoet heb.Van hun adviezen, goede raad en hulp heb ik steeds, in dankbaarheid, gebruik gemaakt. Als oudste zoon uit een boeren gezin ben ik na een landbouwopleiding, gegrepen door de natuurkunde proefjes door de onderwijzer uit de zevende klas en de steun van mijn moeder ben ik de wereld van de natuur-en wiskunde terecht gekomen. Na mijn studie elektrotechniek (LTS) ben ik met behulp van de toenmalige
    directeur ( na gelijk met de LTS- en verkorte mulo opleiding te volgen) bij Philips gaan werken. Via avondopleidingen heb ik diploma”s behaald die de bevoegdheid inhöuden tot het
    geven van lessen in de elektrotechniek/elektronika en wis- en natuurkunde bij het lager en middelbaar beroeps onderwijs. Op 40-jarige leeftijd kreeg ik de opdracht een UTS, later MTS
    op te zetten en verder uit te bouwen. Tevens heb ik tijdens mijn directeurschap aan de MTS heb ik de basis gelegd voor het her- en bijscholen van werknemers uit plaatselijke en regionale industrie om hierdoor de achterstand in de technische kennis en vaardigheden, ontstaan als gevolg van de technische ontwikkelingen, te bevorderen en mogelijk te maken in de industrie. Hieruit is een opleidingsinstituut ontstaan waaraan meerdere duizenden werknemers hun kennis opgefrist en uitgebreid hebben waardoor hun kansen en zekerheden
    als werknemer beter werden. Op zestig jarige leeftijd Ben ik terug -gegaan in het bedrijfsleven
    deels met een adviesfunctie en helpen bij het opzetten van het bedrijf waar mijn zoon mee gestart was. Verder ben ik tot voor drie jaar betrokken gebleven bij de uitbouw van het opleidingsinstituut mensen werkzaam in de indnustrie ( het huidige SBK) . Bij SBK werken nu een tachtigtal medewerkers. Al deze aktiviteiten waren mij niet mogelijk geweest als velen
    mij daarbij niet spontaan geholpen hadden. Wat ik daar van geleerd heb is dat de grootste beloning die een mens kan krijgen het zien dat het de moeite waard is gebruik te maken van de hulp van anderen en deze, waar mogelijk weer toe te passen als hulp voor voor degene die er dan weer gebruik van kunnen maken. Naar ik hoop ben ik er in geslaagd mijn de tijd na mijn pensioen nuttig en zinvol te besteden.

    Groeten van Toon van der Linden

  14. Beste Paul,

    Wat een inspirerende woorden zo op de eerste dag van het nieuwe jaar! Dank daarvoor en ik zal het vanaf nu dan maar gewoon laten gebeuren en er Ja tegen zeggen.
    Ook voor jou een verrassend en mooi 2010.

    Lot Steenberghe – Blokpoel

  15. Beste Paul,

    Het leven als geschenk en jouw bezinning als geschenk op de eerste dag van een nieuw jaar. Dank je!

    Keuzes maken ervaar ik inderdaad als de hoogste vrijheid omdat ik door de keuze de realiteit – mijn kijk op de werkelijkheid – vanuit de keuze benader en omarm. Alleen zo kan ik de gevolgen van mijn keuze verantwoorden. Alleen zo houd ik balans in mijn Zijn.

    We zijn een nieuw jaar begonnen. Een tijdsmeting van wat we achter ons gelaten hebben. Een bezinningsmoment van voorbije keuzes als verrijking van de groei naar verder.

    Een inspirerend 2010 aan allen
    Namaste / Arnold

  16. Mijnheer Paul de Blot, u ontroerd, roert, raakt mij. Als Grand Finale uw laatste artikel, het leven wat ons toevalt. Dank u wel, en Ja het leven valt ons toe, gratis en voor niks, gratuit zoals u schrijft. Prachtig. Ik geniet van uw delen, uw schrijven. U bent mij toevallig toegevallen? Neen, u bent een geschenk, van een dierbare vriend die mij op u heeft geattendeerd. Dank u wel voor uw zijn.
    Ik wens u een mooi, prachtig nieuw jaar toe.

  17. Geachte Professor De Blot / Beste Paul,

    Hartelijk dank voor weer een zeer geïnspireerde nieuwsbrief. Doet me denken aan de woorden van John Lennon toen die zei: “Life is what happens to you, while you’re busy making other plans”.

    Ondanks deze ‘toevaligheden’ toch maar wel weer het nieuwe jaar beginnen met mooie voornemens. Omdat het universum geen uitsluitsel kent worden het dit jaar volle ‘ja-gedachtes’, met als dominante intentie nog meer plezier te hebben in al dat me ‘toevalt’.

    Ik wens u hetzelfde, veel geluk en wijsheid, weinig plannen en veel mooie verrassingen!
    Hartelijke groet,
    Manu van Poppel

  18. Wat een kracht gaat er vanuit als iemand (paul) zegt : In mijn persoonlijke leven is alles wat ik heb gepland mislukt. Alle roem is daarin uitgesloten. Als ik in staat ben dit na te zeggen dan komt het erop neer dat ik de hele dag alleen maar cadeautjes sta uit te pakken. Is dat geen leuke bezigheid in 2010. Dank voor dit eerste presentje Paul

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


33 + = 42