Hoe gaan we verder?

23

De financiële crisis is nauwelijks hersteld of er komt een tweede ramp, de politieke crisis. Hoe gaan we verder?  Het antwoord is te geven aan de hand van een andere vraag: was het te verwachten? Het antwoord ligt voor de hand: JA! De twee gevaarlijkste stoorzenders van vernieuwing zijn verslaving aan bezit en verslaving aan macht. Macht en bezit hebben geen diepe wortels maar zijn gebouwd op drijfzand.

De bankcrisis is ontstaan uit de graaizucht naar geld, naar stoffelijk bezit. Hebzucht wil steeds meer hebben, maar is en blijft leeg. Materie zonder leven valt uiteen. Elk levend wezen dat dood gaat komt tot ontbinding en valt uiteen. Rijkdom door geld leeft niet lang en komt vroeg of laat ook tot ontbinding. Dat zien we met de economische crisis. In een crisis vervalt ook de stoffelijke rijkdom en men vervalt zowel materieel als geestelijk in armoede en leegte.

Wie innerlijk leeg is kan het leven zinvol maken door geestelijke rijkdom. Maar vaak zoekt men de gemakkelijkste weg van verrijking door bezit of macht. Want macht is ook een vorm van bezit. Je hebt volgelingen en als je macht hebt kan je gemakkelijker aan geld komen. Het probleem is dat de mensen steeds mondiger worden en vrijer. Ze erkennen steeds minder de macht van anderen en willen zelf hun eigen macht opbouwen. Domme mensen worden gemakkelijk machtsbezit, maar naarmate als ze meer geschoold zijn willen ze geen machtsbezit meer zijn. De machtsbolwerken vallen dan uiteen. Dat zien we in de politiek.

Plato heeft dit vervalproces in de politiek beschreven in zijn politeia. Na democratie komt er volgens hem anarchie omdat iedereen de baas wil zijn en zeggenschap wil hebben. Het bestuur komt in handen van mensen met macht en minder met mensen met kennis en deskundigheid. . Er volgt vanzelfsprekend een anarchie, een chaotisch bestuur. Daarna komt de roep naar de filosoof, dat is de persoon die op het zijnsniveau de zaken aanpakt en vanuit de essentie voor de problemen een oplossing zoekt.

Alles wat niet geworteld ligt op het diepere niveau van de geest valt vroeg of laat uiteen. We kunnen veel leren van de natuur, die zich voortdurend vernieuwt door het simpele proces van geboorte, dood en nieuw leven. .  Een plant wordt geboren, gaat dood en de zaden zorgen voor nieuw beter aangepast leven. In de herfst gaat alles dood en houdt daarmee flinke schoonmaak. In de lente komt alles weer tot nieuw leven. Aan deze natuurwet is ook de mens onderhevig, maar de mens kan zich ertegen verzetten en weigeren dood te gaan en los te laten.

Deze krampachtigheid leidt juist tot de ondergang, want men wil niet loslaten. Succesformules wil men niet los laten en verworvenheden weigert men weg te doen. Dat gebeurt in het bestuur, in het onderwijs, in de zorg, in de zakenwereld. Maar we vergeten dat de omgeving steeds sneller verandert en dat is dodelijk voor succesformules die zich niet aanpassen of verworvenheden die zich niet vernieuwen.

Wie de herfst niet toelaat komt nooit tot een lente. De natuur heeft in het leven een crisis ingebouwd om te kunnen vernieuwen. Ik las het verhaal van een burgemeester van een dorp in Portugal die een deel van zijn salaris afstond om het lot van zijn werknemers te verbeteren. Zij staf volgde hem na. Aanvankelijk werd hun beleid belachelijk gevonden, maar na enige tijd kreeg dit gedrag op vele plaatsen navolging. Om iets te veranderen kunnen we enkel bij onszelf beginnen. Wie dit doet straalt, komt tot vernieuwing en straalt dit uit. Dan volgen anderen dit voorbeeld.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

23 REACTIES

  1. Beste Paul,

    u raakt wederom een belangrijk punt wat ook mij erg na aan het hart ligt. Ik denk dat het belangrijk is dat wij allen in dit kader wederom bij onszelf kijken, want wie van ons is er nou echt tegen in gegaan? Hebben wij niet allemaal erin geloofd dat geluk – in ieder geval voor een deel – lag verscholen in de belofte van het materialisme? Laten we niet hypocriet zijn in deze; allemaal, ook ik, hebben hieraan meegedaan om ons voordeel mee te behalen. Want ook dat ligt in de menselijke aard.

    Ik zie de wereld vanuit dualiteit en non-dualiteit, waarin zowel een spirituele perceptie en een perceptie uit ‘bezit en macht’ een plaats hebben. Sterker nog; ze zijn beiden nodig en nodigen de ander uit tot reflectie en ontwikkeling.

    Ieder die dit stukje en de andere commentaren leest, wil ik vragen om bij zichzelf op te merken of er iets van binnen is dat onderscheid maakt of zich (al is het subtiel) afzet als het de verschillende percepties leest. Het omarmen en voor gelijkwaardig aanzien van een perceptie van iemand anders, lijkt niet eenvoudig maar is het eigenlijk wel. Het enige wat hoeft te gebeuren, is het dingetje te zien wat het onderscheid telkens maakt.

    En tegelijkertijd daarmee op te merken, dat het omarmen van meerdere realiteiten en percepties van anderen, het doorzien van onze eigen belangen en bedoelingen gewoon veel meer ruimte geeft aan verandering ten positieve dan het vasthouden aan gelijk of een perceptie.

    De herfstperiode wordt in mijn beleving ingezet als iemand het inzicht heeft gekregen van meerdere percepties, en zichzelf waarlijk heeft doorzien. Het is absoluut noodzakelijk dat we leren mee te gaan in alle natuurlijke processen, in plaats van alleen een eeuwige lente en zomer te willen. Want in alle eerlijkheid; kunnen we nu echt niet met minder geld af? Is hier geen sprake van moeite om van levensstandaard (lees: datgene waaraan we gewend zijn) te veranderen en los te laten?

    Ook ik heb dit moeten leren na een flinke periode waarin alles voor de wind leek te gaan. Dan voelt het al snel permanent aan en doet het gevoel zijn intrede, dat je dat altijd zo wil houden. Daardoor realiseerde ik me dat daarmee er ook een periode zou kunnen komen waarin dat anders is. En die kwam ook. Het verzet tegen de realiteit opgeven, visies en percepties van anderen omarmen en gewoonweg open staan voor wat er is zonder af te doen aan mijn eigen waarheid heeft me veel opgeleverd en is iets dat ik iedereen kan aanraden.

    Met vriendelijke groet,
    Marco van Rossen.

  2. Beste Paul,

    Het is een onderwerp die mij nogal bezighoudt. Vroeger, als iemand ernstige rampspoed over kwam, was dat de hand van god, het leven of het lot. Tegenwoordig is het de specialist die aangeklaagd moet worden, de buurman of de partner die niet langer meer bij je past. Oftewel een sterk ego- en individueel gerichte benadering. “Als het mij maar goed gaat”.

    stel je nou eens voor dat de Tuinman des levens de levenstuin zo zou benaderen. De rozenstruiken zien er niet meer uit, dus weg en alle potenties worden om zeep gebracht omdat het niet zichtbaar is. Hierdoor komen beloften ook niet meer tot realisatie. De hond in de pot……

    Ik ben benieuwd hoe spiritualiteit de belofte weer tot leven wekt, en geloven in het goede weer manifest wordt.

    Hartelijke groet,

    Wilbrand Kuijt

  3. Logia 12

    De leerlingen zeiden tot Jezus: “Wij weten dat gij van ons weg zult gaan. Wie zal dan onze meester zijn?” Jezus sprak tot hen: “Waar ge ook bent, gij zult naar Jacobus de Rechtvaardige gaan, omwille van wie hemel en aarde zijn ontstaan.”

    Verklaring:

    Wees niet afhankelijk van de meester. Ieder mens heeft zijn innerlijke meester, de stem van zijn geweten. De ware meester is de meester die benadrukt dat je naar jezelf moet luisteren. Wie onvoorwaardelijk naar zichzelf luistert wordt als de meester. Het is ieder mens gegeven wijs te worden en je bent wijs of dwaas, daartussen ligt niets. Wie een el onder de oppervlakte van de zee is, verdrinkt net zo goed als wie daar 500 vademen onder is. Wie daarboven uitstijgt “kan op het water lopen”.

  4. Beste Paul,

    afgelopen vrijdag zag ik ze weer buiten darrelen ….. lammetjes! Voor mij – ieder jaar weer – het begin van vernieuwing. Met de eerste lammetjes in de wei weet ik het weer …… we gaan de goede kant op!

    Na een lange winter, dan eindelijk het voorjaar. Mooi om op deze manier naar economische, politieke, wereldse ont-wikkelingen te kijken ….. er zijn zeker veel overeenkomsten.

    Dank je Paul, je weet mij weer te inspireren. Fijn ook dat je de mooie verhalen over anderen wilt delen.

    Geniet van het voorjaar!

    Petra Portengen

  5. Goedemiddag heer de Blot. Beste Paul

    Gelukkig zijn er steeds meer mensen die herkennen dat het anders moet in de huidige maatschappij. Deze mensen proberen hun weg te vinden om het anders te gaan doen. Dit kan door middel van een meditatie, een cursus of een hobby, in combinatie met hun baan. Beginnen hun eigen bedrijf

    Ook zijn er mensen die de knoop voor zich zelf doorhakken om via een re-integratie traject een andere baan gaan zoeken, om weer plezier in het werk en met zich zelf te krijgen in het leven. Ontslag krijgen en er achter komen dat er meer is dan alleen werken. Natuurlijk zijn er ook mensen die blijven hangen in oude patronen.

    Hoe gaan bedrijven verder, hoe moet het verder, hoe gaan we het doen. Hoe kunnen wij het anders doen dan onze con-collega. Zeker in de ze tijd. We zijn er nog lang niet

    Succesvol werken, je zelf kunnen zijn, vergt een duurzame vertrouwensrelatie met familie vrienden en of collega’s (interne en externe klanten) Hier draag je zelf de verantwoordelijk voor. Je hebt hiervoor uiteraard enkele goede middelen voor nodig en een betrouwbare, accurate binnen en of buitendienst. Door te luisteren, te anticiperen, mee te denken, te adviseren, goed en duidelijk te communiceren met zowel interne en externe klanten, te monitoren of toezeggingen inderdaad worden nagekomen, zal er naar mijn stellige overtuiging, na enige tijd, een relatie ontstaan. Elkaar vertrouwen en een sfeer van “gunnen” zijn basisvoorwaarden in dit proces. En de het maakt niet uit in welk bedrijf en bedrijfstak je werkzaam bent. Dit geld ook voor zowel privé zakelijk en of persoonlijk vlak

    Hier bedoel ik ook mee, dat er meer naar interne en externe klanten zou kunnen worden geluisterd. Interne klanten, op wat voor niveau dan ook, die het leuk vinden om het werk te doen vanuit hun hart, zijn de overwinnaars. Zowel zakelijk als privé. Vaak zijn daar persoonlijke gesprekken, met medewerkers, voor nodig om duidelijk en helder te krijgen wat een medewerker wil.

    Ik spreek uit ervaring. Ondanks alle rationeel werkende afdelingen etc. blijft de persoonlijke, menselijke relatie tussen klant, leverancier en of opdrachtgever de basis voor alle handel. Sta achter het bedrijf en collega’s waar je voor werkt, vol overgave. Een goede naam opbouwen ben je jaren mee bezig, afbreken is binnen 10 minuten geregeld, echter een goede relatie kan een stootje verdragen. Mondelinge reclame is de beste reclame die er is, externe klanten werven nieuwe klanten

    Bedrijfsleider, manager en of medewerker zijn, op wat voor niveau dan ook, hangt niet alleen af van de gestelde opleidingen. Jammer, dat het bedrijfsleven het nog steeds zo ziet. Als het goed is heeft een goede bedrijfsleider of eigenaar binnen 10 seconden door hoe een medewerker in elkaar zit. Het maakt niet uit in welke branche je werkzaam bent. Een bedrijf draait op medewerkers, welke uiteraard bepaalde werkzaamheden moeten verrichten, omzet doelstellingen moeten binnen halen. Het zijn schakels met en van elkaar met interne en externe klanten. De tijd die gaat komen, ook voor grote bedrijven, dat een goede manager niet boven op de piramide staat en de hiërarchie naar beneden uitdraagt. (Respect afdwingen)

    Een goede manager draait de piramide om. Piramide punt naar beneden, kijkt naar boven, de piramide in. Een “eigen ik”, die eerst naar zich zelf durft en heeft gekeken, heeft geleerd van zijn bewustwordingsproces. Af heeft geleerd de bekende wijzende vinger toe te passen. Te kijken naar zijn/haar medewerkers, die het bedrijf eigenlijk draaiende houden. Een manager die signaleert, communiceert, knelpunten ziet en oplost. Dat is een proces en is niet binnen 2 dagen geregeld. Dit is de definitie van een goede “bedrijfsleider” (welke uiteindelijk respect heeft gekregen)

    Groet
    Eric Rus

  6. Hallo Paul
    Voor het eerst dat ik reageer en wel om die reden dat dit is waar het over gaat.
    Weggeven is van belang, maar alleen als het uit je hart komt. Is dat niet zo en doen we het om een goede indruk te maken, dan heeft het geen enkele zin. Dan doe je alleen maar jezelf en anderen pijn.
    We hoeven niet zo te zijn zijn als die burgemeester, we hoeven alleen maar te volgen wat we zelf graag willen vanuit ons diepere basisgevoel.
    Ieder mens is anders, laat dat er dan ook zijn en geniet van jezelf.

    Warme groet
    Lenie Kelder, astrologe

  7. Beste meneer de Blot en alle andere lezers,

    Ik voel me door het lezen van uw blog gesterkt in mijn opvattingen.

    NIet weerhouden door enige kennis vraag ik me al jaren af waarom we de samenleving zoals die nu bestaat najagen.

    20 jaar gelden ontmoette ik (toen fysiotherapeut) mijn man, net afgestudeerd econoom. Ik wist niets van die wereld.
    Op een dag vroeg ik hem waarom toch elke organisatie streeft naar alsmaar groeien. Hij legde uit dat de hele economie daarop is gebaseerd.
    Oprecht verbaasd vroeg ik hem of er dan nooit een genoeg zou zijn? De blik in zijn ogen zal ik nooit vergeten. Genoeg???

    Sindsdien geloof ik in een vorm van economisch genoeg, tegenwoordig misschien uitgedrukt in duurzaamheid, maatschappelijk verantwoord.
    Economie van het genoeg betekent niet ‘stoppen met groeien’, maar eerder niet nog meer groeien in dezelfde richting. Put niet uit, zoek nieuwe bronnen en systemen, wees dynamisch!
    Staar je niet blind op behaald succes, Behaald succes is oud, streef niet naar nog meer .(Genoeg eten is fijn, teveel eten maakt je ongezond!)

    Duurzaam: we hebben er allemaal de mond van vol, kunnen er mee scoren.
    Maar, zo vraag ik me nu al weer een hele tijd af: wie is er bereid om de herfst te accepteren. Accepteren dat de welvaart stagneert, of zelfs terugloopt.
    Wie neemt er werkelijk genoegen mee om de tweede auto in te leveren,of om in een (nog steeds comfortabel) kleiner huis te gaan wonen?

    Bij een economische herfst en winter hoort naar mijn idee inkeer, lijden en bescheidenheid. Laten we stoppen met tegen elkaar te roepen dat we het zo
    ‘goed doen’ in de herfst. Daar is de herfst niet voor bedoelt. laten we stil worden, ons voorbereiden op winter.

    En ons verheugen op straks… een nieuwe lente!
    Daarvoor is het nodig het oude af te leggen, leeg te worden, ruimte te scheppen om, vrij van oude patronen, nieuwe loten te laten ontspruiten!
    Zodat we uiteindelijk een stap dichter bij het goede leven komen!

    Josien Pennings
    Trainer/coach

  8. Hoi Paul,

    Een erg inspirerend stuk, het heeft mij geraakt!

    Wij zitten bedrijfsmatig in de herfstfase, mede als gevolg van de crisis.
    Het is voor ons een moment van herbezinning, zelfreflectie, vernieuwing en zeker ook dankbaarheid. Op het persoonlijk vlak zijn we erg gelukkig en geven we al het mooie om ons heen veel aandacht.

    Het aan den lijve ondervinden dat het een heftige herfst is, is toch iets anders dan er op een beschouwelijke manier naar te kijken. Je wordt hard geconfronteerd met de persoonlijke realiteit en dat is een zeer boeiend proces van verdriet, pijn en loslaten. Ik heb er dit weekend een persoonlijk blog over geschreven, zie http://www.mindz.com/blog?n=10544&l=52

    Als ik dit vertaal naar mijn visie over economie en politiek, dan denk ik dat een herfst ons zeker goed zal doen. Verlies is niet alleen negatief, nee het brengt ons ook veel positiviteit en groei. Het zou dus zeker geen kwaad kunnen om ook ons economisch, politiek en bestuurlijk model eens onder de loep te nemen. Dit om te kijken of het nog wel past bij deze tijd en of het voldoet aan onze huidige en toekomstige behoeften. Ik zie verder zoveel angst (bewust en onbewust) in ons huidig stelsel zitten, waarbij de focus vooral ligt op het beperken, het letten op wat niet goed gaat en wat mensen fout doen. Dat vind ik persoonlijk jammer, letten op wat wel goed gaat geeft immers veel meer inspiratie en energie. Dit is uiteraard een ongenuanceerde verhaal, maar wellicht ook een stelling om eens over na te denken.

    Dank je wel.

    Hartelijke groet,

    Ruud de Smit.

  9. Geachte heer De Blot,

    Al een aantal keren keek ik met verwondering naar uw uitlatingen.
    Me telkens afvragend waarom ik me daar zo aan stoorde.
    De inhoud is niet werldschokkend of nieuw.

    Ik denk dat ik wel enige punten heb gevonden.

    1) De verschuiving van ratio naar spiritualiteit en emotie heeft ons in de vorige eeuw twee wereldoorlogen opgeleverd. Daar kan ik dus niet warm voor lopen.

    2) De gebruikte metaforen gaan vaak mank. B.v. Niet op de hele wereld kent de natuur het seizoen herfst in de vorm zoals u beschrijft. Toch draait ook daar de natuur gewoon door.

    3) Crisis? Vervalproces? Rampen? We hebben het nog nooit zo goed gehad !
    Veranderingen in de omstandigheden bieden nieuwe kansen. Als je die meet naar oude maatstaven, mis je de kern. Plato? Alsof we filosofies niet een paar duizend jaar verder zijn. Werkelijk, over vernieuwing gesproken.

    4) Macht en rijkdom als inferieure doelen voorspiegelen is werkelijk onvoorstelbaar naief. Het is het kerndogma van vele geloven die slechts tot doel hebben de massa op het verkeerde been te zetten. En de families die al eeuwen een groot gedeelte van de macht en rijkdom in deze wereld in handen hebben onbedaarlijk te laten lachen. Probeer hun eens wijs te maken dat hun eeuwenlange uiterst stabiele bestaan op drijfzand rust.

    5) Vervallen in geestelijke armoede? Hebben wij ooit eerder in de geschiedenis een leerstoel voor Business Spiritualiteit gehad? Waren er ooit zoveel mensen in de samenleving bezig met een of andere manier van coaching en ontwikkeling van de geest? Is het ooit voor zo velen toegankelijk geweest?

    Keer op keer word onze wereld beheerst door een of ander spookbeeld waar de massa in grote getalen achteraan holt. De leider, de bom, het milieu, de duurzame maatschppij, de zoveelste vorm van spiritualiteit. Allemaal apekool die wel enige kern heeft, maar voornamelijk hooggehouden wordt met halve en onwaarheden. De meeste mensen hebben helaas (nog) niet de kennis of het inzicht die te “challengen”.

    Gelukkig ontwikkelen de internet media en communicatie zich razend snel. De kennis verspreidt zich sneller dan ooit en ook het inzicht van velen in de “kluitjes” waarmee men het riet wordt ingestuurd.

    Uiteindelijk kan ik me wel vinden in de conclusies dat je verandering niet krampachtig moet tegenhouden en dat leading by example het beste werkt.

    Hoogachtend,

    Hein de Vries Robles

  10. Beste Paul,

    Ik vind het weer een mooie column. Maar ik ben ook erg benieuwd naar wat ik hiermee kan binnen de huidige politieke situatie in Nederland. Als het logge politieke systeem eenmaal gebaseerd is op macht en als de huidige politiek de Economie en de Financiële crisis als belangrijkst speerpunten blijven zien. Hoe kun je dat dan omkeren? Met ander woorden ik ben op zoek naar praktische handvaten om als kiezer invloed uit te kunnen oefenen op het politieke spel. En ik voel me daarin nogal onmachtig. Ik kan wel kiezen voor een nieuwe politieke partij, onlangs opgericht en gebaseerd op spirituele grondslagen, maar wat zal dat veranderen? Misschien is dan het enige lichtpuntje dat we een ander geluid kunnen laten horen, want als ik kies op een van de bestaande partijen, dan verandert er zeker niets. Het gevaar hierbij is echter dat als ik mijn stem weggeef aan een kleine nieuwe partij de kans groter is dat een andere partij, die ik beslist niet aan de macht wil zien, daardoor meer stemmen krijgt. Lastige kwestie dus! Heb je daar ideeën over?

    Veel groetjes

  11. Dank je, Paul, voor een wederom zeer inspirerende column!
    Gelukkig zijn er meer mensen als de burgemeester in Portugal en is hun aantal sterk groeiend.
    Gelukkig staan steeds meer mensen erbij stil, dat niet alleen de financiele, maar ook de klimaat- en de voedselcrises, man-made zijn en dat duurzame oplossingen dus ook mede bij onszelf moeten worden gevonden.
    Gelukkig vinden steeeds meer van die mensen inspiratie voor reflectie en actie in columns, zoals die van jou.
    Het moment kan niet ver meer zijn, dat we met elkaar gaan begrijpen dat we de energie die we nu besteden om bezits- en machtsverslaafden te maken om zo de winterkou niet te hoeven voelen, gaan gebruiken om ons voor te bereiden op het mogelijk maken van groei en ontwikkeling in de lente.

    Hartelijke groet!

  12. Beste Paul,

    Ik hoop van ganser harte, dat de huidige (regerings) crisis alle partijen doet inzien dat opgedrongen meningen de verdeeldheid alleen maar versterken.
    Ik ben er zoals u van overtuigd dat de wereld slechts kan veranderen, als ieder individu zijn eigen tekortkomingen inziet en hierin verandering brengt.

    Met vriendelijke groeten,

    Henk van der Luit.

  13. Beste Paul,

    Een column uit mijn hart gegrepen en voor mij je beste tot nu toe. Helder en inspirerend. De herfst en winter er laten zijn, is inderdaad een uitdaging in een tijdgeest van instante gratificatie. De natuur keert zich naar binnen en dat zou voor ons mensen ook de juiste stap zijn. Terug naar de kern om vervolgens nieuw leven vorm te geven.

    Bedankt!

    Dirk Anton van Mulligen
    bestuurslid IFOH

  14. Weer een inspirerende overdenking Paul, dankjewel!

    Bij het lezen van je tekst rijst bij mij te de vraag wat er nodig is om de angst van verval en dood (herfst/winter) weg te nemen. De wil om te (over)leven is zo ingebakken in ons zijn dat het erop lijkt dat we op een spoor zitten dat geen wissels kent.

    Zijn we wel bereid om werkelijk naar oplossingen te zoeken of is er sprake van (nog) onvoldoende lijden en bewustzijn?

    Hartelijke groet,
    Ton Constandse

  15. Hallo Paul.
    Bedankt voor weer een moment waarin we gaan nadenken en een kleine bijsturing maken in onze toekomstige beslissingen. Echter, ik merk ook dat ik na het lezen van jou stuk een neerslachtigheid bij mijzelf bemerk. Het Calimero gevoel bekruipt mij dat wij het verschil niet kunnen maken. Ik denk dat een iets positievere boodschap ( ik weet dat jij het zeer positief bedoeld) meer mensen zal aanzetten tot de nodige veranderingen. Ik zelf ben positief over de verandering binnen onze samenleving. Meer en meer zie ik mensen geven in niet meer nemen. Delen in plaats van hebben. Mooie ontwikkelingen welke zeker voor de toekomst qua zinsgeving een goede ontwikkeling is. Ik maak me over Nederland als economie grote zorgen voor de toekomst. We missen de leiders en moeten wachten tot deze opstaan. Ik verwacht van Cohen mooie dingen in de nabije toekomst. Kortom, genoeg stof tot nadenken en daarna doen. Bedankt

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 83 = 91