u raakt wederom een belangrijk punt wat ook mij erg na aan het hart ligt. Ik denk dat het belangrijk is dat wij allen in dit kader wederom bij onszelf kijken, want wie van ons is er nou echt tegen in gegaan? Hebben wij niet allemaal erin geloofd dat geluk – in ieder geval voor een deel – lag verscholen in de belofte van het materialisme? Laten we niet hypocriet zijn in deze; allemaal, ook ik, hebben hieraan meegedaan om ons voordeel mee te behalen. Want ook dat ligt in de menselijke aard.

Ik zie de wereld vanuit dualiteit en non-dualiteit, waarin zowel een spirituele perceptie en een perceptie uit ‘bezit en macht’ een plaats hebben. Sterker nog; ze zijn beiden nodig en nodigen de ander uit tot reflectie en ontwikkeling.

Ieder die dit stukje en de andere commentaren leest, wil ik vragen om bij zichzelf op te merken of er iets van binnen is dat onderscheid maakt of zich (al is het subtiel) afzet als het de verschillende percepties leest. Het omarmen en voor gelijkwaardig aanzien van een perceptie van iemand anders, lijkt niet eenvoudig maar is het eigenlijk wel. Het enige wat hoeft te gebeuren, is het dingetje te zien wat het onderscheid telkens maakt.

En tegelijkertijd daarmee op te merken, dat het omarmen van meerdere realiteiten en percepties van anderen, het doorzien van onze eigen belangen en bedoelingen gewoon veel meer ruimte geeft aan verandering ten positieve dan het vasthouden aan gelijk of een perceptie.

De herfstperiode wordt in mijn beleving ingezet als iemand het inzicht heeft gekregen van meerdere percepties, en zichzelf waarlijk heeft doorzien. Het is absoluut noodzakelijk dat we leren mee te gaan in alle natuurlijke processen, in plaats van alleen een eeuwige lente en zomer te willen. Want in alle eerlijkheid; kunnen we nu echt niet met minder geld af? Is hier geen sprake van moeite om van levensstandaard (lees: datgene waaraan we gewend zijn) te veranderen en los te laten?

Ook ik heb dit moeten leren na een flinke periode waarin alles voor de wind leek te gaan. Dan voelt het al snel permanent aan en doet het gevoel zijn intrede, dat je dat altijd zo wil houden. Daardoor realiseerde ik me dat daarmee er ook een periode zou kunnen komen waarin dat anders is. En die kwam ook. Het verzet tegen de realiteit opgeven, visies en percepties van anderen omarmen en gewoonweg open staan voor wat er is zonder af te doen aan mijn eigen waarheid heeft me veel opgeleverd en is iets dat ik iedereen kan aanraden.

Met vriendelijke groet,
Marco van Rossen.