Het gaat om het welzijn en niet enkel om geld

35

Graag wil ik alle lezers in de eerste plaats hartelijk danken voor de grote belangstelling voor mijn columns, waarop ik tot mijn grote spijt niet altijd naar behoren kan reageren, omdat de dag maar 24 uur telt. Ik hoop dat jullie dit begrijpen en onder elkaar in gesprek blijven en elkaar bezielen. Jullie enthousiasme is zeker een grote steun voor mij.

Met grote dankbaarheid heb ik de boodschap van de rector van de Business Universiteit Nyenrode ervaren met zijn besluit om mijn aanstelling als honorair hoogleraar te verbinden aan een blijvende leerstoel Business Spiritualiteit. Het heeft me gesterkt dat hij mijn visie met zijn beleid ondersteunt. De rector onderkent de grote behoefte aan zingeving en verankering en benadrukt dat het bedrijfsleven moet denken in termen van welzijn in plaats van alleen in winst. Het gaat volgens de rector, om een maatschappelijke blik met Hoofd, Hart en Handen, waarbij het Hart een belangrijke rol speelt.

Het Hart dient zeker een rol te spelen nu het politieke beleid hardhandig bezig is met bezuinigen, en daarmee met ontslagen. Jammer genoeg ontbreekt het Hart hierbij doorgaans.. Het accent valt vooral op het geld en niet op het welzijn van de mensen. Niemand zal ontkennen dat er bezuinigd moet worden, maar de manier waarop dit gebeurd is wel vaak onmenselijk en men vergeet dan vaak dat het bij bezuiniging om het welzijn gaat van de mensen en niet alleen om de materiële rijkdom. De kunsten sector, wordt in de toekomst met een hogere BTW belast ofschoon de kunsten juist gericht zijn op het menselijk welzijn en de rijkdom van het Hart. Kunst hangt vaak samen met onze spirituele bron van onze creativiteit.

Bezuinigingen en ontslagen worden vaak door de computer verwerkt zonder aandacht voor de diep ingrijpende invloed op de mens en diens gezin. De gecomputeriseerde kaasschaaf heeft meestal geen hart voor het welzijn van de werknemer en het gezin en spaart zelfs de kwetsbare groepen als de jeugd, de zieken en de ouden van dagen niet.

Prins Willem Alexander was bij zijn bezoek aan de Rotterdamse voedselbank diep geschokt door het grote aantal armen in Nederland dat een beroep doet op de voedselbank. Het zou de politiek aan het schrikken moeten brengen, maar schijnbaar is het Hart van de politiek zo verhard dat men geen oog heeft voor de schrijnende discrepantie tussen de riante salarissen en nog steeds florerende bonussen en het leed van veel armen die bijvoorbeeld afhankelijk zijn van de voedselbank.

Is er geen andere menselijker manier van bezuinigen die minder dodelijk is voor het welzijn van de mensen? Men heeft doel en middelen verward door het geld tot doel te maken en de mens tot middel. Het zijn mensen die geld kunnen maken en niet omgekeerd. Vooral het bedrijfsleven heeft tot taak om in hun beleid in termen van welzijn te denken en niet alleen in termen van geld, zoals de rector van Nyenrode benadrukt. De leerstoel business spiritualiteit beoogt het bevorderen van zakendoen met een Hart, om van daaruit deskundigheid en creativiteit van Hoofd en Handen het welzijn van mensen te inspireren.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

35 REACTIES

  1. Het doet me goed te lezen dat er anno nu een leerstoel Business spiritualiteit bestaat, en dan nog wel op Nyenrode dat van oudsher toch bekend staat als de leerschool voor moneymakers. Het is verrassend te lezen dat de rector benadrukt dat het bedrijfsleven niet alleen moet denken in termen van winst.
    Eigenlijk ben ik wel een voorstander van winst, maar dan bedoel ik andere winst dan financiële winst: winst in saamhorigheid, in zorgzaamheid voor mens en milieu, winst in geluk (of domweg tevredenheid) en winst in geestelijke gezondheid.

    Een al te sterke focus op geld kan makkelijk leiden tot negatieve tendensen: (oneerlijke) concurrentie, rivaliteit, malversaties, corruptie, maar ook onrechtvaardigheid en verkwisting: als de ene bevolkingsgroep erg veel geld heeft, moet dat wel ten koste gaan van een andere groep die daardoor erg weinig heeft. Er is maar één koek ten slotte.

    Diep in mijn hart heb ik indertijd met argusogen gevolgd of de millenniumwende werkelijk de problemen zou opleveren waarvoor gevreesd werd: dat al onze verregaand geautomatiseerde processen de maatschappij een tijdje zouden ontwrichten. Dat geen enkel door computers aangedreven mechanisme het nog zou doen: dat we niet bij ons geld zouden kunnen komen daardoor. Ik was zo benieuwd wat er zou gebeuren als we het geld noodgedwongen een tijdje helemaal weg moesten denken. Het was me wat waard geweest om te zien hoe we dan een beroep hadden moeten doen op onze gezamenlijke creativiteit en wat dat had kunnen opleveren aan verbroedering en samenwerking. Het was een prettige fantasie, maar zo is het niet gelopen.

    Ik zie uit naar de vruchten van de leerstoel business spiritualiteit en naar nog meer blogs.

  2. Dat bezuinigingen en ontslagen vaak door de computer verwerkt worden klopt helemaal, echter wie zit er aan de basis een dergelijke programma? Precies, de mens met hoofd, handen en hart. Het hart laat zich tot nog toe niet vertalen in een computerprogramma, al zou dat een revolutionaire verandering teweeg zou brengen. Het zal nog wel een aantal decennia duren eer we iets van een hart in een computerprogramma zullen ontwaren. Tot die tijd zullen we helaas zijn overgeleverd aan de macht en invloed van mensen die willens en wetens economie in welvaart uitdrukken ten behoeve van hun persoonlijke verijking. En dat zijn er schrikbarend meer dan wij durven bevroeden. De hartelozen?

  3. Hoofd, handen en hart. Precies het concept dat ook Transition Towns hanteert.
    Want met deze 3-eenheid kunnen we met elkaar samen leven. En ons hart heeft aandacht nodig, veel aandacht. De maatschappij kan niet blijven bestaan om alleen met ons hoofd bezig te blijven, we zijn meer dan een hoofd.
    Want met het hoofd inspireer je elkaar niet, wel met je hart.

  4. Beste Paul,

    Geweldig nieuws dat bewustzijn tot betekenis leidt en Business Spiritualiteit tot een blijvende leerstoel is gekomen. Van harte gefeliciteerd met deze inzet en volharding.

    Bezuinigen wordt als hardhandig beschouwd, omdat het altijd hard aankomt. Een samenleving moet zich echter afvragen of onmenselijkheid niet begint bij het geld uitgeven, wanneer daarop in mindere tijden weer drastisch bezuinigd moet worden. De ontvangers van overheidsverdeling worden afhankelijk gemaakt wanneer het tegelijkertijd ontbreekt aan het creëren van onafhankelijkheid, zelfstandigheid en een duurzame verandering. Het overvloedig vloeien van geld en het bezuinigen zijn elkaar opvolgende cycli, die inherent zijn aan ons systeem. We schamen ons de schulden aan volgende generaties door te geven, maar om onze welvaart en groei te handhaven duiken we in de cyclus geld maken en vedelen, om dan weer de noodzaak van bezuinigen in grote letters te schrijven.

    Alleen als we onszelf veranderen, kan het systeem veranderen Er is geen zij, alleen een wij of beter een ik!

    Spirituele groet / Arnold

  5. Beste Paul,

    Ik lees met grote vreugde dat Nyenrode binnen 5 maanden na afschaffing, geconcludeerd heeft dat men toch niet zonder een blijvende leerstoel Business Spiritualiteit kan.
    Ik zou graag eens de mogelijkheden met u verkennen om een aantal colleges voor het HBO samen te stellen.

  6. Beste Paul,

    Dank voor je reflectie op welzijn en geld. De mens als middel en welzijn als middel. Wat is nodig om dit te veranderen? Er wordt zoveel geschreven over authentiek leiderschap, servant leadership, business spiritualiteit en toch blijken organisaties niet echt te kiezen voor deze verandering. Vandaag sprak in Buitenhof de voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Tilburg zijn ongenoegen uit over 15% minder inkomsten en wat dit betekent voor het onderwijs. Maatregelen zijn nodig want de overheid legt de bezuiniging gewoon op. Ik vond zijn verhaal begrijpelijk, maar niet inspirerend. Een spirituele benadering zou zijn dat deze leider niet in de pijn van bezuinigen gaat zitten, maar in staat is dit om te buigen naar een nieuw perspectief. Hoe moeilijk ook. Wat zou jij doen als College van Bestuur?

  7. Beste Paul,

    Kom net terug van Cuba en heb veel (muziekaal) creatief talent ervaren en de langste file was in ca 3 weken 5 auto’s. Lees dat in Ijsland een groepje mensen nieuwe grondwet willen schrijven.
    Wat kunnen we van de kleinere landen leren?
    Waar worden de meeste waarden gecreeerd?
    Waar komen de menselijke waarden het meeste tot hun recht?
    Wat is eerlijk?
    Er zijn veel wonderen in deze wereld.
    Zo blijven we mede door jou ervaren inzichten met ons te delen ons ontwikkelen als mens met de bril die ons past.

    Dank en groetjes, Tonnie

  8. Wat U mijnheer Paul heeft geschreven heeft treft mij en ervaar het als waar. Maar ik vind ik het tevens te zoet. Dat geeft mij een onbehaaglijk gevoel. Het doen, hoe, waarmee? Het is een schier van handelingen die wij ten goede kunnen doen.
    maar nu praat ik minstens ook alweer over de ander.

    Ik ken een bedrijf waar geen opvolger is. waar de ondernemer en zijn vrouw hard hebben gewerkt en nu zeggen; komt er maar eens iemand langs die de zaak wil overnemen. Na een inwerkingsperiode zou dat kunnen waarbij geld dan niet een beslisende factor is.
    Een meer vloeiende samenleving. Het woord waardig. Ik doe mijn best. vooral met kringloop van goederen en met productie van voedsel.

    Hartelijke groeten,

    Wilbrord Braakman.

  9. Paul,

    Ik ben het wederom helemaal met u eens. Vraag blijft: how do we turn this thing around? Wat kunnen we doen om bewustwording hierover te creeren en de mensen te laten zien dat er ook andere keuzes zijn, die nog meer welzijn en wellicht ook geld genereren? Hoe komen we zover? Hoe kunnen we een collectief bewustzijn hieromtrent creeren, want alleen dan zullen er langzamerhand andere beslissingen genomen worden. Andere vraag: hoe kan het zo zijn dat een heleboel mensen dit met u eens zijn, maar dat beslissers (degene die een verschil kunnen maken) dit toch niet doen. Ik denk dat er een strategie moet komen gericht op die beslissers. Wellicht dat we achter de redenen kunnen komen dat ze dit niet doen?

    Groet,
    Astrid

  10. Beste heer de Blot,
    Ik ben heel erg blij met uw positieve bericht.
    Kortgeleden was ik bij een lezing van Herman Wijffels, die ook zei dat doel en middelen waren omgekeerd. Hetzelfde wat u zegt. Ik ben blij dat er in Nederland
    langzamerhand een grotere groep mensen opstaat die zich verzet tegen de ongebreidelde, keiharde neo liberale richting, die wij als land ingeslagen zijn.
    De aandacht voor de onderkant van de samenleving, voor ontwikkelingssamenwerking neemt af. Eigen belang staat voorop.
    Blijf vooral schrijven. Het zaadje zal eens een boom worden, die zo sterk zal zijn dat niets hem kan stoppen. ( uitspraak Jane Goodall in Leiden vorige week.)
    Ik groet u hartelijk.
    Jildert de Rapper

  11. Lieve Paul,

    Wat ben ik blij dat u samen met Nyenrode deze transformerende boodschap kunt blijven uitdragen. In mijn praktijk zie ik veel twintigers en dertigers die ernaar verlangen om zichzelf weer te kunnen voeden met dingen die ook met hun hart resoneren. Mensen zijn meer dan tools for profit (bedrijfsinkomsten, belastinginkomsten, etc.). Sterker het zijn juist de mensen die over oneindige creativiteit en vindingrijkheid beschikken, maar om dit uit te kunnen drukken moeten zij in staat gesteld worden om hun volledige menselijkheid in hun hele leven te omarmen – hart en hoofd, zowel professioneel als privé. We zullen onszelf met zijn allen nog gaan verbazen over het potentieel dat in mensen los wordt gemaakt, wanneer zij in alles wat ze doen ook hun hart kunnen laten spreken. Bovendien zal ons hart ook een cruciale rol gaan spelen in de wijze waarop wij met onze leefomgeving omgaan – als enige soort op deze aarde denken wij boven de natuur te staan. Dit gevoel van erboven staan levert op dat wij de enige soort op deze aarde zijn die een afvalprobleem heeft gecreëerd, ecosystemen heeft verknoeid en de aarde heeft vervuild. Ik wens met heel mijn hart dat u heel veel mensen gaat bereiken met uw boodschappen!

    Lieve groet,

    Eline van Veenendaal

  12. Beste Paul,

    Proficiat met de blijvende leerstoel Business Spiritualiteit. Het is u van harte gegund en zeer zeker een toevoeging aan de bestaande leerstoelen op Nyenrode.

    Ciao, Gert-Jan

    • Hoe komt het dat ik het idee heb zoveel nodig te hebben?
      Is het verlangen de boosdoener?

      Als ik nu niets verlang, heb ik dan alles?

      Hoeveel hadden we ‘in moeten leggen’ om toch te kunnen blijven werken?
      10%
      15%
      .

  13. Beste Paul
    deze column is me helemaal uit het hart gegrepen. Ik ben heel blij dat je onze toekomstige managers die nu studeren op Nyenrode deze normen en waarden mag bijbrengen. Hopelijk vindt jouw leerstoel ook navolging bij andere faculteiten. Tot spoedig ziens
    Je neef Freek

  14. Geachte meneer De Blot,

    Wederom de vinger op de zere plek. We zijn zo gefocust op de gevoelswaarde van geld dat het geen waarde meer heeft. Voor alles lijkt een beloning in geld de oplossing. Bijna niets meer gaat via een glimlach, een bedankje of een verse gebakken appeltaart. Doorgeslagen focus op geld verarmt mensen.

    Hartelijk dank voor uw scherpe observatie. Ik hoop nog vaak van u leren.

    Met een hartelijke groet, Marianne

  15. wijze Paul, dank we mogen weer herontdekken wat in ieder mens verborgen zit, liefde mededogen en verzoening. En dat is hard werken, dat betekent het doorzien van hebzucht, en meer meer en meer. het is een prachtig proces van groei en bewustwording. ben daar iedere dag dankbaar voor, en blijf me inzetten voor het geluk van mij en mijn medewens.
    harte-groet

  16. WIJ

    Nieuwste mode en reclame
    halve waarheden, hele leugens,
    klinkende leuzen, klatergoud –
    ze verplichten me.

    De jongens die het maken
    de helden van de handel
    de sterren van de buis –
    ik vergaap me.

    Heel die succesformule,
    dat verwachtingspatroon
    bedacht door een centenbestel,
    zegt mij wat ik behoor te zijn, te doen.

    Soms weet ik zeker:
    het is niet waar;
    een mens is anders.

  17. Het proces van bezuinigen en re- engineering dient op zich een goed. Leiders die zich richten op de gezondheid van ‘hun’ bedrijf, daar is niets mis mee. Maar er is inderdaad een te eenzijdige benadering, aandacht voor de menselijke kant wordt te vaak vergeten. Mensen worden als kostenposten gezien, het resultaat is een uiteengereten sociaal weefsel van de organisatie; de ziel is eruit! Meer leiders zullen zich ervan bewust moeten worden dat diegenen die de ontslagrondes overleven evenzeer lijden als degenen die hun baan verliezen. Er heerst een algemeen gevoel van angst en er is een gebrek aan vertrouwen. Dit zijn dé energie-killers voor productiviteit, creativiteit en energie! Bij veel bedrijven gaat het niet alleen slecht omdat we in een ‘crisis’ zitten. Het gaat slecht omdat er een grote discrepantie is tussen individuele- en bedrijfswaarden. De uitdaging voor leiders en bestuurders is de ruimte te geven dat er een werkomgeving is die tot persoonlijke voldoening aanmoedig, erop toeziet dat zowel de fysieke, emotionele, inspiratie en mentale behoeften van werknemers worden aangesproken. Maar oh… wat gaat dit moeizaam en zitten er toch veel mensen alleen maar voor zichzelf in.

  18. Geachte Paul,
    Dank voor uw mooie, wijze woorden. Een balsem voor de ziel en hoopgevend voor de toekomst! Als alle (oud) Nyenrodianen dit gedachtegoed zouden omarmen dan zou er al een grote stap in de transformatie naar een nieuw tijdperk gezet worden.
    Met warme groet,
    Stella Hanssen

  19. Van harte gefeliciteerd met deze vooruitgang. In mijn beleving vertegenwoordigt u en uw werk de vooruitgang in onze samenleving. Ik verwacht heel veel van een blijvende leerstoel businesspiritualiteit. Zelf geloof ik namelijk dat de echte verandering vanuit mensen uit het bedrijfsleven gaat komen en niet vanuit onze overheid. Onze overheid is tenslotte een systeem dat zo is vorm gegeven dat besluitvorming te weinig door mensen gedaan wordt. Al die protocollen en machtsverhoudingen. Daar systemen niet kunnen denken (het wordt inderdaad aan computers overgelaten) en zeker niet kunnen voelen is het aan echte mensen ook binnen business-organisaties om besluiten te nemen door het hart ingegeven. Wijze besluiten.
    De blijvende leerstoel betekent voor mij echte vooruitgang. En al uw werk hiervoor op uw leeftijd laat aan heel de wereld zien dat ”werk’ niet gebaseerd is op een economische ruil. Het echte werk komt vanuit ons zelf.
    Dank u wel daarom voor uw voorbeeld en uw wijze woorden.

  20. Geachte Paul,

    Prachtig prachtig artikel.

    Voor mij is balans tussen hart, gevoel en hoofd de balans tussen het affectieve en het effectieve leven om tot geluk, zingeving en tevredenheid te komen, juist ook op het bedrijfskundige werkveld. Dat vergt wel innerlijke opschoning, creativiteit, lef en medemenselijkheid. Dan kan er draagvlak ontstaan in alle lagen van een organisatie, land of samenleving.

    Hartelijke groet,

    Ingrid Burgman

  21. Zeer geachte heer De Blot,
    Uw woorden zijn balsem voor de ziel en zeer inspirerend wanneer je zoals ik elke dag bezig bent met de materiële ordening van bedrijven en huishoudens in dit tijdvak van de grootste financieel-economische crisis sinds de Tweede Wereldoorlog. Het vergt een grote intellectuele en emotionele inspanning tegen de duisternis van weg glijdende landen en banken. Dank voor uw aanhoudende inspiratie.

  22. Als ik u woorden lees dan ervaar ik daar steeds weer onnoemelijke wijsheid uit. Ik ben blij dat u bespreekbaar maakt dat Wel- zijn, de motor van het bestaan is. Wanneer mag jij er wel zijn? (in plaats van niet). Wat is er nodig in de samenleving om dit te bereiken? Het is noodzakelijk dat het zakenleven zich steeds en blijvend verbindt met zaken doen vanuit het hart. Als het doel blijft: het nastreven van hoe we vanuit ons wezen bedoelt zijn; liefdevol naar elkaar, onze omgeving en geld is een uiting van dat succes, dan is dat een mooi gegeven.
    Als geld een voertuig wordt van een verharde samenleving, waar zorg voor elkaar, schoonheid voor kunst verdwijnt dan is de tijd gekomen dat we kiezen voor een ander vervoermiddel.

  23. Beste Paul,
    Ook uit mijn hart gegrepen. Speciaal nu de natuur tot rust komt en “naar binnen gaat”, zouden wij als onderdeel van deze natuur ook meer “naar binnen “moeten gaan en ons bezinnen en voelen wat we doen. Zo komen we bij ons hart en buikgevoel dat balans kan geven aan de gekte van de monkey mind die al lang te dominant is. Laten we zelf het voorbeeld in ons gezin en ons bedrijf zijn en handelen vanuit een balans tussen hoofd, hart en handen, juist als het om moeilijke , diepgaande besluiten gaat. Als we het zo doen verandert onze omgeving langzaam mee als een olievlek, met het onze hart energie als smeermiddel van ons samenwerken en samenzijn. Allen wens ik een mooie bezinningstijd deze maand. Met harte groet, Jan-Roland Vergeer

  24. Jouw verhaal is me uit het hart gegrepen, Paul!
    Het is zó belangrijk dat deze gedachte doorklinkt in de Nyenrodegelederen, zodat Nyenrode niet geassocieerd wordt met de graaiers van deze wereld, zoals helaas Yoep van ’t Hek gisteren deed.

  25. Beste Paul,
    ik ervaar zelf in mijn werk als systemisch en contextueel hulpverlener hoe belangrijk het is dat het hoofd en de handen verbonden zijn met het hart.
    Veel mensen die bij mij in de praktijk komen zijn al heel jong of op latere leeftijd die verbinding verloren om welke omstandigheden dan ook, en voelen zich daardoor geen heel mens meer. Ze geven vaak aan, dat ze iets missen in hun leven.
    Als zij dit IETS op mijn aandringen omschrijven, dan gaat het om levenslust, enthousiasme, de krenten in de pap, er zin in hebben, inspiratie, licht, levensadem.
    Of zoals een cliënt van mij aangaf: “Ik wil voelen dat ik leef. Ik wil LEVEN!!!!”
    Het veelvoorkomende burnout, dat zich openbaart in vele lagen van de bevolking en in evenvele beroepen vindt ik symptomatisch voor de splitsing tussen hart en hoofd en handen.
    Ik ben van mening dat een gezonde samenleving gebasseerd is op die verbinding: hoofd, handen en hart zijn ÉÉN.
    Met hartegroet,
    Marianne, Biddinghuizen.

  26. Dag meneer De Blot, met grote vreugde lees ik elke keer weer uw artikelen. Het is goed om te beseffen dat meerdere mensen beginnen in te zien dat geld niet de motor van de economie is , maar de mensen die creëren, produceren. Zij voegen waarde toe wat “uitgedrukt” wordt in geld. Kan ook net zo goed in airmiles gebeuren. Wij zitten naar mijn idee in een transformatie periode waarbij we toch afscheid gaan nemen van geld als leidende waarde uitdrukking. We moeten alleen nog de cold turkey ondergaan van onze verslaving. Creatie en productie stopt niet als er geen geld meer is, het wordt alleen anders verhandeld.

    Bedankt voor uw artikel en wijze inzichten.

    • Geachte heer De Blot,

      Ik lees uw boodschap over de leerstoel op Nijenrode als een hoopvol teken naar de toekomst. Ik hoop oprecht dat er een andere benadering komt in de visie op de “factor arbeid” door de “factor kapitaal” waartoe ik niet alleen banken en multinationals reken.

      Denkend over zingeving en wat ik daar onder versta, zie ik nu nog overwegend het korte termijn-besef over winstaccumulatie-ten-koste-van- alles domineren boven alle humane waarden. Er is een structurele onbalans gegroeid tussen de zingeving van de rijken en machtigen der aarde en dat wat minder goedbedeelden daaronder verstaan.

      Zo blijft het verbazingwekkend dat weinig politici, bankiers en captains of industry bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen voor de nogal evidente mondiale consequenties van hun handelen. De aanhoudende gevolgen van de financiële crisis wijzen op een dieperliggende en te weinig herkende morele crisis. Zolang het normaal en acceptabel wordt geacht dat individuele bevoorrechten in één jaar méér geld verdienen dan enkele opeenvolgende generaties zwoegende loonafhankelijken cumulatief, zolang kan er toch gesproken worden van een ideologische en morele crisis. Het is niet slechts een kwestie van distributie van welstand en rijkdom, hier is sprake van een stilstand in morele ontwikkeling. Het is een status quo die leidt naar een disfunctionerend maatschappelijk systeem, naar extreme maatschappelijke verschillen die ooit als onwenselijke “Amerikaanse toestanden” werden getypeerd, NB door VVD-coryfeeën.

      Ik betwijfel of er een maatschappelijk model mogelijk is dat in staat én bereid is tot een rechtvaardiger stelsel van maatschappelijke verhoudingen; het Angelsaksische kapitalisme is hiertoe niet bereid en de Rijnlandse variant acht ik daartoe niet in staat. Het vroegere communisme (in feite staatskapitalisme) was hier aanvankelijk wel toe bereid, maar later klaarblijkelijk niet meer in staat. De “derde weg” van Tony Blair is intussen in schoonheid(?), dus in stilte gestorven, zonder kennisgeving en zonder bloemen.

      Ligt niet aan elk maatschappelijk model -direct achter het groepsbelang- té prominent het eigenbelang (egocentrisme, egoïsme) ten grondslag om nog ooit gegrond van een objectief “landsbelang” te kunnen spreken?

      Ik wens u alle kracht en energie om uw ideeën in praktijk te brengen.

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 40 = 48