Uitbarstingen van haat

24

Wij zijn allen opgeschrikt door de onbegrijpelijke uitbarstingen van haat in Noorwegen en Londen en we vragen ons af hoe het mogelijk is, dat er zoiets kan gebeuren. In Noorwegen was het de fanatieke haat van een Christen tegen de Islam, in Engeland de haat van de jeugd tegen de gevestigde orde en de rijken die geen begrip tonen voor de aspiraties van jonge mensen, die arm zijn en geen kans krijgen om iets moois van hun leven te maken. Vanzelf roepen deze gebeurtenissen de vraag op of zoiets ook in Nederland kan gebeuren. Niemand kan garanderen dat zoiets in Nederland niet gebeurt.
 
Het bureaucratische beleid gaat ervan uit te weten wat de jeugd nodig heeft, maar doet weinig moeite om ook echt naar de jeugd te luisteren en te vragen wat hun aspiraties zijn en hun verwachtingen. De politiek is teveel verwikkeld in een machtsstrijd om zorgvuldig na te kunnen gaan wat jonge mensen echt nodig hebben. Gelukkig zijn er nog heel wat mensen uit het onderwijs die hier wel tijd en aandacht voor hebben. Maar de waarde van onderwijzers en leraren wordt jammer genoeg laag gewaardeerd en financieel niet hoog aangeslagen.

Momenteel hebben het financiële beleid en de bezuinigingen politiek de hoogste prioriteit en het hanteren van de kaasschaaf heeft offers gevraagd aan de opvoeding en zorg van jonge mensen. Schijnbaar ziet men in de politiek niet in, dat het herstel van de toekomst door onze jonge mensen wordt bepaald. De jeugd van nu is de generatie die geld moeten maken voor de ouderen. Daarom zou de beste remedie, om de huidige crisis succesvol het hoofd te bieden, een grotere investering zijn in de jeugd en een betere waardering voor de veldwerkers die zich voor jonge mensen inzetten.

De theoretische discussie over de problemen van de jeugd op stafniveau hebben echter weinig zin als men niet naar hun luistert en hun aspiraties niet serieus neemt. In plaats daarvan zullen de jongeren in de toekomst geconfronteerd worden met de problemen die de politiek nu voor zich uit heeft geschoven.

Ook in Nederland kan haat onder de jeugd tot explosie komen. Haatzaaien tegen bijvoorbeeld de Islam hoort volgens het hedendaagse politieke beleid tot het democratisch recht van vrije meningsuiting. Haat is wel de meest radicale manier om de saamhorigheid van een volk te ondermijnen, want haat werkt destructief als een tijdsbom die elk moment kan exploderen. En is dit haatzaaien tegen de Islam als recht eigenlijk wel terecht? Kan men de grote verscheidenheid van religieuze beleving eigenlijk wel generaliseren in goed of slecht?

Dat ook Islamieten positief kunnen bijdragen aan saamhorigheid bleek in Londen uit de uitspraken van twee Islamieten. Het is de student Asyraf Hazid bijvoorbeeld, die beroofd en mishandeld werd maar geen wrok koesterde. Het is Tariq Jahan bijvoorbeeld, die zijn lievelingszoon met zijn twee vrienden zag worden doodgereden, maar als Islamiet niet om wraak riep, maar eerder tot kalmte. “Waarom doen we dit elkaar aan? Wat is het nut drie mannen dood te rijden? Ik begrijp het niet. Haroon was mijn lievelingszoon. Nu is hij weg. Ik ben een Moslim en geloof in het lot”

In het huidige beleid wordt vooral gedacht en gepraat over geld, bezuiniging en rechten, maar weinig over verantwoordelijkheden voor elkaar. Bewustwording van verantwoordelijkheid voor elkaar en opvoeding tot wederkerige dienstbaarheid zijn de meest effectieve bestrijding tegen haatexplosies. De glimlach van de liefde kan hierbij wonderen verrichten van saamhorigheid.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

24 REACTIES

  1. Hartelijk dank Paul voor je liefdevolle beschrijving van het ziekenhuis gebeuren. Om mens voor een mens te zijn …daar gaat het om, de Liefde is de drijfende kracht bij alles !
    Ben je alweer wat opgeknapt ! neem alle tijd voor je herstel !
    Alle goeds, hartelijke groeten kootje Koppe

  2. Dankuwel meneer de Blot voor uw liefdevolle woorden. Het is waar: een liefdevol gebaar brengt veel goeds teweeg. Zo lekker simpel en zo goed te doen. En verder zo’n balsem voor de ziel om te krijgen.
    Dat iets wat zoveel goeds teweeg brengt zo binnen handbereik is………..dat we er allemaal maar ons voordeel mee mogen doen!
    Daar wordt het hart vrolijk van. Amen.

  3. Beste heer De Blot,

    Dank voor de mij toegestuurde colum over uw ervaring deze zomer in het ziekenhuis.
    Dat alle bemoeienissen van het personeel, de artsen plus uw eigen inzet geleidt hebben tot uw herstel. Dat u met een gezonde dosis energie volop van het leven mag genieten.

    Hartelijke groet, Ilmy

  4. Gezondheid en ziekte gaat beide niet alleen om loslaten maat ook om keuzes.
    Gezondeid begint bij gezond leven (rust, reinheid en regelmaat) en gezonde voeding. hiermee kan je in een heleboel gevallen preventief voorkomen dat je ziek wordt. Voorkomen van ziekte is altijd nog beter dan genezen.
    Als je dan toch in het ziekenhuis komt, dan ben je overgeleverd aan de gevolgbestrijding. Dat is niet alleen een tijd om los te laten maar ook een tijd voor bezinning hoe het zover kon komen.
    Gezondheid heeft alles met leven en bewustzijn te maken en daar horen keuzes bij.
    Anders worden de keuzes voor ons gemaakt en kan er zo een situatie ontstaan dat men ziek wordt. Het ziekenhuis kan dan een oplossing zijn maar is wel een partij die gebaat is bij het ziek zijn van de mens. Anders kunnen ze ook niet die enorme salarissen betalen aan hun managers waar zelfs de ministers jaloers op zijn. Loslaten is niet altijd het antwoordt, wij hebben altijd nog een keus tussen gezondheid en ziekte.
    vriendelijke groet,
    Abraham

  5. Beste Paul,

    Eeuwen geleden waren wij Nederlanders brengers van een boodschap in de wereld. Wij klonken overal. Mogelijk heeft ons DNA voor luisteren zich minder ontwikkeld. Intussen komen die verre wereldburgers naar ons toe reizen. Misschien hebben zij nu een boodschap voor ons. Hoe gaan wij Nederlanders daarmee om als we nauwelijks hebben geleerd te kijken en te luisteren?
    Recentelijke gebeurtenissen beleef ik dan ook als een roep ( Engeland, Noorwegen, Midden-Oosten ). Een kreet vol van verlangende passie: kijk en luister naar ons. Ik voel veel meer vreugde dan haat. Omdat ik luister en kijk? Daarom hun passie zie en kan vertalen naar hoop voor nieuwe mogelijkheden voor ons ?

    Voor de International Transpersonal Association heb ik workshops gegeven waarin jongeren en ouderen elkaar ontmoeten. Er ís een generatie-kloof. Ik noem dat een poort waardoor men elkaar een luisterend oor kan toereiken. Hoe? rituelen! Ontmoetingen in deze workshop zijn rituelen.
    Ouderen gaan open luisteren naar jongeren. Ouderen én jongeren voelen zich dan geïnspireerd in deze ont-moeting. Kan ik hiermee terecht in Nederland?
    Ik vind dat ons land werkelijk nodig heeft voorbij te gaan aan management vanuit oude waarden en normen. Dat we mogen veranderen naar een dynamisch organisch bewegend samenleven waarin leiders zich durven laten leiden door jonge frisse initiatieven. Onze zintuigen opfrissen naar getuigen van Zin.

    Ik vertrouw erop dat er zich een nieuw product ontwikkelt in onze samenleving.
    Een product dat rijpt in het veld van onze samenleving. Jonge loten zie ik in nieuwe literatuur ( Karel de Vries, Corporate Entity) ( J.Wessel Ganzevoort, Spiritualiteit in Leiderschap) waarin handreikingen staan om anders te leren kijken en luisteren. Vreugdevol vertrouw ik dat dit doorgroeit naar de politiek, onderwijs, gezondheidszorg, bedrijven.
    Klinkende groet, Kees Peters

  6. Beste Paul,

    Ik heb een kopie van u column ontvangen via Roy Silos. U uitingen (van zorg) zijn begrijpelijk, en in een tijd van diep transformatie is het bijna natuurlijk. Als ‘jeugdige’ persoon ben ik zelf wat kalmer in deze omstandigheden. De langzaam maar onvermijdelijke transcendentie van alle religies is de keurmerk van onze tijd. De nieuwe persoon vindt geloof niet meer buiten zich, maar in zichzelf. Die kiest er niet meer voor schuld af te schuiven aan politici of instituten die het ‘voor het zeggen hebben’.

    In zo’n transformatie proces zullen oude en nieuwe stromingen botsen, en wij leren uit de natuur dat zonder deconstructie er geen reconstructie kan plaatsvinden. Meestal gaat deze proces geleidelijk en merken we er weinig van, maar als de oude orde harder tegenstribbelt, dan komen er momenten van gezonde explosie. Ik ben geen promoter van haat, maar woede kan een sterke bondgenoot zijn in tijden van verandering. De huidige maatschappij is gekenmerkt door passiviteit. Door de overschot aan entertainment en sociale media is de eigen wil om te acteren verwaterd. Actieve bijdragers van de maatschappij zijn gedesensibiliseerd, door de geweldgolf van stimulantia die zij dagelijks moeten verduren. Ik pleit zelf om de opgebouwde (beter gezegd onderdrukte) woede te gebruiken om werkelijk verandering teweeg te brengen. Geen zachte liefdevolle aanpak (a la moeder Teresa of Ghandi), maar liefde die gevuld is met vuur, en wijsheid – waardoor een mens actief zijn rol en potentie beaamt, en uit!

    Als individuen kunnen wij een verandering te weeg brengen. De collectiviteit zal een vanzelfsprekende resultaat zijn van de individuele mindset. Door de aandacht aan de collectief te vestigen, neemt niemand zijn eigen verantwoordelijkheid. Geloof, hoop, wens… deze zijn allemaal concepten die de mens ontkracht. De aandacht wordt buiten jezelf gezet, in plaats van in jezelf. Denk aan het nu, handel uit het nu. Door alle kleine stappen zal de maatschappij vanzelf veranderen, en zullen de ‘schapen’ onder ons, die zich klakkeloos naar de geluiden van de media en onze politiek luisteren, ook hun ommekeer vinden. En zo niet, dan is dit ook hun goede recht. We hoeven onszelf niet te vergelijken, maar meer en meer ons eigen kunnen bekrachtigen.

    Dank je wel voor deze inspirerend ochtend en hopelijk kan mijn reflectie bijdragen aan de discussie!

    Met bewuste liefde,
    Alexander

  7. Beste Paul ,
    Goed, dat je vanuit het negatieve in deze wereld naar de positeve mensen en hun reactie kijkt. Je laatste zin over de glimlach van de liefde heeft me erg geraakt.
    In mijn werk met vrouwen in een moeilijke situatie in de vrouwenopvang, zie ik dat een glimlach vaak veel meer doet dan het zeuren over wat moet gebeuren.
    Zo werken in onze omgeving ook de goede voorbeelden van zorg voor de anderen (DENK AAN AL DE MANTELZORGERS) voor een positief klimaat.
    Laat ieder één ander helpen of naar een ander luisteren en dit goede voorbeeld wordt zeker gevolgd.
    Bedankt voor jouw positieve kijk.
    groet Annelies

  8. Beste Paul,

    Wederom een inspirerend en het overdenken waard artikel.

    Blijf geboeid en geprikkeld door jouw zienswijze en onophoudelijke aandacht voor ‘anders’ denken en jouw spiritualiteit.

    Hartelijke groet,

    Frans Zwetsloot

  9. Beste heer de Blot,

    Ik ga er vanuit dat die gast in Noorwegen gestoord was, een figuur met een zware psychische disbalans. Mogelijk was haat tegen de Islam niet zozeer de drijfveer maar een ziekelijke overtuiging van de juistheid van zijn eigen waarheid en dus ook de daden die daaruit ontstaan. Een ziekelijke overtuiging die we in verschillende oorlogen en in vele individuen wel vaker hebben ontmoet en die onnoemelijk veel slachtoffers hebben gemaakt. En van dat soort ziekelijke figuren zijn er nog steeds heel veel op deze wereld. Die gasten in Engeland, was dat haat tegen de gevestigde orde, of gewoon een groot gebrek aan aangeleerd respect voor andermans spullen, voor andermans mening? Wat ik daar gezien heb heeft niets te maken met haat tegen de gevestigde orde, wat ik daar heb gezien was een opening om frustraties naar buiten te gooien en gewoon maar te pakken wat je nodig hebt. Het was gewoon enorm lomp gedrag, lomp gedrag waar Engeland zo langzamerhand in verzuipt en wij hier in Nederland zo langzamerhand evenzo.

    Je kunt je afvragen waar lomp gedrag vandaan komt. Deels door het verdwijnen van respect voor ouders en ouderen, voor autoriteiten, voor leraren, voor ambtenaren in functie…je ziet het overal. Maar hoe compleet debiel en lomp moet je zijn om een brandweerman in actie te beledigen of te verhinderen zijn werk te doen of zelfs te bedreigen of te slaan, hoe debiel en lomp moet je zijn om ambulance personeel te bedreigen of een buschauffeur te slaan. Hoe debiel en lomp moet je zijn om met z’n vijven één jongen door te trappen. Dit volkomen idiote en debiele gedrag komt ergens vandaan, is ook slechts een gevolg van iets. En wat is dan dat iets. En dan kun je van mening zijn dat regeringen iets moeten doen maar dit iets ontstaat thuis, thuis in relaties tussen vader, moeder en hun kinderen.

    De kiem van lomp gedrag wordt naar mijn mening niet in een volwassen mens maar in een kind gelegd. En ik denk dat mede door het wegvallen van autoriteiten zoals bijvoorbeeld ooit geboden vanuit kerk(op zich niet verkeert), school, politie én vaak ook ouders en ouderen, is er geen remming meer te bieden. Ouders staan dan uiteindelijk alleen en kunnen de beïnvloeding van media, MTV, films,omgeving, omstandigheden niet meer weren in hun kinderen of in de relatie met hun kinderen. Dáár zit voor mij de knel. En als er een rel uitbreekt, ongeacht waarover of waarvoor, dan is dat slechts een aanleiding om het gedrag wat daar uit voortkomt ook daadwerkelijk zichtbaar te maken, er is een rel dus we kunnen los en wie remt die kids dan nog af?. Pa en ma hebben de moed allang opgegeven, autoriteiten zijn er nog amper, dus…..

    Terug naar thuis, dáár zal wat moeten gebeuren. Maar zolang de huidige belastingdruk, de bankenmafia, de verzekeringsmafia, de farmaceutische mafia en de op Amerikaanse leest geschoolde productie en prestatiedruk ons leven bepaald, zal dit alleen maar een groter probleem worden want één inkomen is gewoon niet meer genoeg in een gezin om al die mafia organisaties te betalen en het betalen aan die mafia organisaties is een wettelijke verplichting geworden. Tijd voor je kind, je kind buiten de school om iets leren, wanneer moet je dat doen als beide ouders elke dag moeten werken om de zorgverzekering te kunnen betalen, om de hypotheek te kunnen betalen, om de school eigen bijdragen te kunnen betalen, om de medicijnen eigen bijdragen te kunnen betalen, om alle belastingen en accijnzen te kunnen betalen die zo langzamerhand op werkelijk alles wordt gegooid? Onze maatschappelijk ordening is ziek en wordt steeds zieker, en geld bepaald….niet warme menselijkheid, het is geld waar het om draait…. en het kind is het kind van de rekening, en dat is zich aan het wreken….

    Rob Droog

  10. Ik moest huilen toen ik het nieuws uit Noorwegen vernam:
    jongeren die vol vertrouwen op een zgn dienaar van het recht aflopen en door het hoofd worden geschoten.
    Ik kan me slechts bij benadering de schrik en de verbijstering van die mensen voorstellen. Misschien ook de desillusie, vlak voor ze sterven.
    Zulk trauma zou er niet moeten zijn. Het is in strijd met alles wat in deze wereld aan ons geschonken is.
    Je schrikt en huilt van rouw; hoe lang nog voor we beter weten?
    Het lijkt misschien ver af te staan, wat deze mens gedaan heeft. Echter haat is dichterbij dan we ons vaak bewust zijn. Het ligt op de loer in de ogenschijnlijke onschuldige , want immers terechte verontwaardiging over ….(vul maar in)
    Het vraagt een consequente ‘zindelijkheidstraining’ van de geest om het niet toe te laten en zo plaats te bieden binnen ons beleven.
    Het kan aantrekkelijk / verleidelijk zijn om het (enkel een klein maar) begin van haat toe te laten;
    het lijkt lucht te geven aan frustratie , aan emoties waarvoor we zo gauw geen afvoerputje weten te vinden. (of soms niet wensen te vinden).
    Haat kan zoet zijn als snoep: slecht, we weten het het, maar vooruit , nog eventjes dan.
    Ik denk dat het ons geen van allen vreemd is.

    Daarom heb ik grote bewondering voor getroffen mensen die desondanks tot kalmte oproepen.
    Niet alleen van een toekomstige generatie ,
    maar ook van zulke mensen hangt onze toekomst af.
    Zij bieden, geheel onbezoldigd en ongeorganiseerd, een voorbeeldfunctie en
    hopelijk, een mogelijkheid tot identificatie.

    Een poos geleden las ik een oproep om, in de geest, de mensen van het Europees Parlement weg te wensen. Die oproep kwam vlak nadat de wet omtrent het vrije gebruik van natuurlijke geneesmiddelen er, ondanks massaal protest, toch doorheen was gekomen. Ook mijn verontwaardiging was groot. Maar na de eerste instemmende gedachte die ik , na het lezen van de oproep had, bedacht ik dat mensen die een dergelijke lobby steunen ( ten gunste van de farmaceutische industrie en ten koste van de mogelijkheid ons met middelen uit de natuur te helpen) zich niet ten diepste bewust zijn van wat ons aan schoonheid en heilzaamheid in die natuur ter beschikking gesteld is.
    Te midden van zoveel rijkdom te leven en het niet willen/ kunnen zien! Het gebruik ervan tegen te willen gaan, om ruimte te bieden aan een industrie die , op z’n zachtst gezegd, niet onbesproken is.
    Men zou die mensen open ogen en een open hart moeten toewensen. En daar die twee vaak gepaard gaan met een gelukkige levensinstelling ,
    zou je ze beter ook, en van harte, dit laatste toe kunnen toewensen.
    Een gelukkig mens voelt zich beschadigd als hij een ander kwaad toewenst.
    Ten diepste zijn we allemaal die gelukkige mens.

    Dat we ons dat bewust mogen zijn. Dat in ons de behoefte ruimte krijgt ons te verschonen van zaken die onze geest kwetsen en vergiftigen.
    Dat het ooit ook die mens uit Noorwegen gegeven mag zijn dat te weten
    en dat hij dan een uitweg mag vinden.

    Marjan

  11. Beste Paul
    Het valt me op dat we als mensheid niet van ons verleden lijken te leren en niet in staat zijn over onze eigen schaduw heen te stappen. Zodra we elkaar met (Gods)beelden overladen, gaat het mis. In spirituele zin, gaat ook hier de oneliner “geweld eindigt waar liefde begint” op. Wanneer we ons daar voor open stellen, voelen én weten we wat goed is. Ook voor jongeren!.

  12. Beste Paul de Blot, hoe wijs uw woorden ook klinken en getuigen van diep inzicht, ik heb er altijd een dubbel gevoel bij. Ze versterken degenen die het met u eens zijn en graag een bevestiging van hun overtuiging horen, maar bereiken niet degenen die haat zaaien. Daarnaast is er wel een verschil tussen de rellen en plunderingen in Engeland en de moordpartij op Utoea. Ik ben ervan overtuigd dat het geweld op straat gepleegd wordt door opportunisten die de gelegenheid grijpen om chaos te creëren, louter omdat ze op dat moment anoniem zijn in de menigte. Dat heeft weinig met haat te maken.
    Ik ben het wel met u eens dat veel beleidsmakers geen idee hebben van de voedingsbodems waarop dat soort hooligans gedijen; er is wel het een en ander over bekend, door buurtwerkers die de probleemwijken ingaan en in contact treden met jongeren die hun eigen realiteit gecreëerd hebben. Afgaande op die beelden is het niet ondenkbaar dat in Nederland ook eens de vlam in de pan slaat.
    De vraag of de bezuinigingen invloed hebben op die voedingsbodem is een interessante, maar ik denk dat het antwoord daarop bij de anonieme relschoppers zelf ligt – en krijg die maar eens aan de praat.

  13. Beste Paul,

    Het zakelijk denken in alle geledingen in de maatschappij is hier debet aan. Als er iets fout gaat dan moet meteen het mes erin lijkt het weleens en dus worden mensen bang om zich humaan op te stellen. Ik zoek vaak de fout bij mijzelf en dat is verre van zakelijk en kost mij in eerste instantie altijd geld of tijd. Natuurlijk hoop ik dat mensen dat inzien en graag weer zaken met mij doen, dus misschien is het dan toch wel een zakelijke inslag uiteindelijk want er hoef niet altijd iets fout te gaan :-). Kortom ik denk dat de leiders in NL (zeker op dit moment) een toekomstvisie moeten schetsen die positiviteit en ambitie uitstraalt waardoor mensen en vooral jongeren zich aan kunnen spiegelen en vasthouden!

  14. Beste Paul,

    In essentie ben ik het met je eens in wat je schrijft. Het zou in de wereld vooral moeten gaan om humaniteit en compassie. Dat is immers wat mensen van over de hele wereld verbindt.
    Maar bij één opmerking in je artikel fronste ik even mijn wenkbrauwen en dat ging om de volgende zin:
    ” De jeugd van nu is de generatie die geld moeten maken voor de ouderen.”

    Dat zou natuurlijk nooit een reden moeten zijn om hen te helpen hun dromen en aspiraties waar te maken. De reden zijn moeten zijn dat we dat doen omdat we geven om jongeren en kinderen. Want volwassenen zijn verantwoordelijk voor hén, en niet omdat zij straks voor onze oude dag moeten gaan zorgen. Maar omdat zij! het recht hebben op een mooie toekomst voor henzelf.

    Vriendelijke groet,

    Monica Pellegrino

  15. Beste Paul,
    Vrijwel dagelijks maak ik mee hoe jeugd wegzakt in middelmatigheid, het ontbreken van inspiratie en nog het ergste: te weinig stimulerende voorbeelden van volwassenen. Hoe kunnen we nu nieuw en baanbrekend gedrag van de jeugd verwachten, als de gedragsvoorbeelden die we hen geven meer van hetzelfde zijn en in veel gevallen hebben geleid tot de huidige verarmde situatie en economische crisis!!
    Iedereen moet zich bewust zijn van zijn verantwoordelijkheid voor een betere toekomst (in geestelijk opzicht) en stimulansen in de goede richting aan de jeugd, niet alleen de onderwijzers die nu nog in vele gevallen tegen de mainstream in werken.
    Bij http://www.5en5is11.nl is tegen de stroom in een nieuwe school opgericht, waarin o.a. “klassieke” waarden als bewust en verantwoordelijk met elkaar en met de aarde omgaan, nadrukkelijk geleerd worden. Daar liggen dus kiemen voor een duurzamere samenleving met minder roofbouw op allerlei zaken.
    Laten we elkaar blijven inspireren! Dat geeft energie.

    Hartelijke groeten, Frans

  16. Wat er gaande is in de wereld op politiek en economisch vlak mag ondertussen wel duidelijk zijn. De vraag die wij ons moeten afstellen is wat wij eraan kunnen doen…

    Ten eerste niet in mee gaan met die woede, haat en angsten. Probeer deze energie om te zetten in hetgeen JIJ wilt bereiken in je leven. Denk aan jezelf en jouw naaste. Als de recessie er voor heeft gezorgd dat je in no-time alles bent kwijtgeraakt dan mag je dit zien als een ‘geschenk’ omdat je dan de “opdracht” hebt gekregen om op zoek te gaan naar jouw “purpose”!

    Jean-Paul Blommaert

  17. Beste Paul

    Je spreekt helemaal tot mijn hart. Jonge mensen krijgen wel veel voor hun kiezen, ook al dat gelabel van een vooringenomen psaychiatrie en psychologie is vreselijk. Zelf ben ik ontwikkelings en Onderwijspsychologe, weliswaar in de WAO, maar niet minder aktief voor zover dat mogelijk is. En ik ben blkij dat er steeds meer samen komen om dit alles onder ogen te zien.
    Haat is in elk mens aanwezig en dient door ieder zelf onder ogen gezien te worden om tot niet haat te kunnen komen en Liefde te laten zijn. Het is heel moeilijk als je iets vreselijks overkomt, maar het is te doen! Alleen liefde verandert de wereld, een Liefde die Gods Liefde is in elk van ons, of je nu christelijk bent, Islamiet of niets, iedereen heeft die Liefde in zich en die Liefde is waarlijk religieus en verandert de wereld.

  18. Beste Paul,

    Weer een wijze column. Een van de mensenrechtenthema’s die de Stichting Globaliseringscenterum hanteert is “verantwoordelijkheid”. Gelukkig komen er ook jongeren op 24 september, omdat we door verbinding kunnen komen tot een bewustere en humanere wereld.Ik verwijs in dat verband ook graag naar een ander particulier initiatief: http://www.onzekinderenzijndetoekomst.nl/christoffelappel.php.
    En zo zijn er meer. Hoopgevend, stimulerend, inspirerend en bemoedigend.
    Hartelijke groeten,

    Bert-Jan van der Mieden.

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


6 + 4 =