Bezuiniging – een bron van paniek

27

In alle toonaarden is er paniek te horen als gevolg van de bezuiniging. In heel Europa weet men geen raad met de situatie. Het is alsof het bij de bezuiniging gaat over leven en dood. Vanuit financieel oogpunt gezien kan dit waar zijn en lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Materieel gezien is er namelijk geen helder zicht mogelijk. De stoffelijke wereld is per definitie gericht op groeien en uiteenvallen. Leven en dood. Niet te controleren. Als een chaotisch proces.

Dat geldt voor alle economische en technische ontwikkelingen. Ze bloeien op, worden onberekenbaar en vallen uiteen. We hoeven maar te kijken naar de ontwikkelingen in de computerwereld, in het geldverkeer en het elektronisch verkeer. Elke voortgang schept een nieuwe bron van onzekerheid en onberekenbaarheid. Economische zekerheden zijn er niet.

Gelukkig is ons leven niet louter stoffelijk, technisch of economisch. We zijn als mens ook geestelijke wezens, die over een spirituele kracht beschikken. Dat wordt niet altijd beseft. Het is deze spirituele kracht die ons in staat stelt een crisis te overwinnen en economische waarden te scheppen.

Tegenwoordig streeft men overal naar duurzaamheid, maar vaak wordt over het hoofd gezien dat het hierbij uiteindelijk gaat om het welzijn van de mens en van de natuur. In plaats van economische en technische duurzaamheid. Het gaat om samenhang van alles op het diepste zijnsniveau van ons bestaan.

De natuur is onze beste leermeester. In de herfst laat ze alles los wat niet tot de essentie van het leven hoort. Na de grote schoonmaak komt in de lente het leven weer tot volle bloei. Deze levensvernieuwing herhaalt zich telkens weer. Onze financiële crisis is te vergelijken met een dergelijk schoonmaakproces zoals het natuurlijke herfstgebeuren, een teken van leven en van groei. Mensen zijn echter geneigd om vast te houden aan verouderde succesformules en komen dan nooit tot een lente. Omdat ze niet loslaten.

Dit vasthouden aan verouderde systemen, bureaucratische protocollen en machtssystemen, is wellicht wel de belangrijkste oorzaak van onze hedendaagse crisis. Men wil de economische verworvenheden niet loslaten, ook al hebben die geen levenskracht meer.

We kunnen op verschillende manieren naar het leven kijken. Het leven is te ervaren als een economisch systeem dat uitgaat van de vraag wat iets kost. We kunnen ons ook afvragen wat de zin is van ons leven en ons welzijn zien als spirituele krachtbron.

Het koninkrijk Bhutan hoort tot een van de armste landen van de wereld, maar de mensen hebben er tot nu toe geen last van een crisis. Het beleid gaat namelijk uit van de vraag wat de mensen gelukkig maakt. Het gaat om welzijn. Het politieke bestuur gaat uit van geluk, van wat de mensen gelukkig kan maken. En er is zoveel wat ons gelukkig kan maken. Zoals de natuur, een bijeenkomst en gezellig samenzijn, een gastvrij onthaal.

Ondanks armoede en beperktheid zijn mensen over heel de wereld voortdurend op zoek naar mogelijkheden om elkaar gelukkig te maken. Mensen die met plezier leven en gelukkig zijn, blijken beter in staat te zijn om geld te maken. Genoeg om te leven. Precies zoveel geld als ze nodig hebben. Niet meer.

Waar het om gaat is met plezier te leven en te streven naar geluk. Te beginnen bij onze jeugd. Geef de jeugd gezondheid en de nodige aandacht. Bezuinig niet op opvoeding en zorg. Bezuinig niet vanuit paniek.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

27 REACTIES

  1. Beste Paul,

    Loslaten moet je durven, net als leven vanuit de gedachte dat je niet altijd meer nodig hebt cq. niet moet streven naar meer maar naar voldoende. De commercie daarentegen brengt ons een andere boodschap, die appeleert aan onzekerheid, gevaar, afgunst en ego met als doel om meer te kunnen verkopen. Het mondiale model van vrije markt en internationale concurrentie versterkt dit alles nog eens.

    Hoeveel heeft een mens nodig? Als een mens gezond is en zich gelukkig en gesteund voelt met en door de mensen om hem heen eigenlijk maar heel weinig.

    Maar in deze wereld is materiele en economische groei het synoniem voor succes. De ‘losers’ hebben weinig, de ‘winners’ hebben bezit, status en macht. Alles lijkt de draaien om de klant, waar nog meer aan verkocht moet worden (ook als hij / zij het zich eigenlijk niet kan permitteren) en zo wordt het systeem in stand gehouden…..totdat het een keer niet meer gaat en mensen plots geconfronteerd worden met de realiteit.

    Als we naar opkomende economieen kijken, zoals China (maar ook Indonesie), dan voltrekt zich daar hetzelfde proces. Alles draait om macht, aanzien, status en vooral geld. Hoe meer hoe beter, waarbij wel aangetekend dient te worden dat de inkomensongelijkheid in dit soort landen gigantisch, ergo de levensomstandigheden niet bepaald gelukmakend. En dat leidt tot sociale spanningen, angst, onzekerheid, boosheid, frustratie, onrust en meer van dit soort weinig aan het geluk bijdragende begrippen..

    Er zou op evenwichtigheid, geluk en welzijn gestuurd moeten worden (wereldwijd), maar hoe dit te realiseren in een wereld die lijkt te streven naar het in stand houden van deze onevenwichtigheid en ongelijkheid?

    Met vriendelijke groet,

    Marcel

  2. Paul, ik zie in mijn omgeving dat veel mensen zich laten leiden door onzekerheid, angst of hun ego, waardoor ze zichzelf de kans ontnemen om het proces van verandering in te gaan. Jouw column maakt maar weer eens duidelijk dat iedere verandering een natuurlijk iets is, het komt en het gaat … En iedere keer groei je een stukje meer. Liefs, Miranda

  3. Een prachtige collumn Paul “Bezuiniging, bron van Paniek.
    Voelde me er door geraakt en geïnspireerd.
    Bracht een vonk over om mijn eigen bijdrage te schrijven
    in Aandacht. Dank je wel

  4. Ik voel me geraakt door deze wijze woorden. Loslaten wat niet meer bij ons hoort, is één van de minder makkelijke dingen in het leven. Bewustzijn helpt en de reacties lezende zijn er steeds meer mensen bewust. Ik heb vertrouwen dat vanuit de crisis de lente zal ontstaan…vermoed alleen dat om die lente te bereiken we het dieptepunt vd crisis nog niet hebben bereikt. Vasthouden aan het oude werkt belemmerend en levert kennelijk nu toch ook nog genoeg voor ons mensen op…dus de tijd zal het leren wanneer het moment is aangebroken om definitief los te laten. Tot die tijd deel ik deze blog in mijn kringen om bewustzijn te vergroten en het vertrouwen in een lente aan te wakkeren!

  5. Prachtige woorden voor deze tijd:
    Kijken naar de natuur geeft de uitkomst van dat wat we vaak niet willen zien. – Kijken met de ogen van een ziener laat je meer ervaren dan je ooit gedacht zou hebben.-

  6. Beste Paul, allen, wat prachtig verwoord weer. Dank!
    Alles wat in de herfst sterft vormt weer compost voor nieuw leven. En zo is dat op alle niveaus. Een crisis is als een zwaard dat het waarachtige van het onwaarachtige scheidt. Ik geloof dat de wezenlijke waarden blijven bestaan en dat het het grootste thema is van de mensheid om te leren zich daartoe te verhouden. Het zit inderdaad niet in materiële grootse zaken, het zit in het directe wezenlijke contact. Met jezelf, de ander en je omgeving.

  7. Paul, wat een prachtig helder geschreven stuk.

    En wat dit allemaal niet teweeg brengt bij mensen, de reacties lezende.
    Vertrouwen dat ieder zaadje wat je plant ertoe doet is naar mijn gevoel hierbij belangrijk. Het is wel nodig als dat zaadje af en toe wat water krijgt en dat het onkruid op tijd gewied wordt, opdat het kan ontwikkelen en groeien.

    Dank u allen voor de positieve intentie en inzet.

    Groet vanuit mijn hart,

    Ineke

  8. Beste Paul, Wij waren afgelopen dagen samen met een groep collegae medisch specialisten in Huize Doornenburg in Maarssen. Zelf trad je daar ook enkele malen voor op. Op deze zonovegoten dagen hebben we al wandelend datgene besproken wat jij hier ook met grote wijsheid vaststelt. Het gaat om het Zijn niet om het Hebben. Doen is een resultaat van het Zijn. Ook was het een van de deelnemers die ons er op wees dat we meer van binnenuit moeten leren kijken om echt te kunnen zien. Jouw verhaal sluit hier bij aan. Dank!

  9. Geachte Paul de Blot,

    Graag lees ik uw columns. Dank daarvoor!
    Ik ben het meestal in grote lijnen met u eens. M.n. deze column heeft “mijn hart gestolen”.
    Wat een verademing om zo duidelijk verwoord en in perspectief te lezen over ‘bezuinigingen’.
    Niet meer nemen ( en verwachten….) als je nodig hebt….zó waar.
    En de zorg, geduld, investering, scholing/educatie van de jeugdigen, mogelijk het allerbelangrijkste voor de toekomst.
    Zijn we verleerd gelukkig te zijn? En te beseffen, dat het oké is gelukkig te zijn?
    Vooral ook zelf blijven nadenken blijft van levensbelang.
    met een hartelijke groet,
    Mieke Buykx.

  10. Beste Paul,
    Steeds opnieuw ben ik nieuwsgierig welke inzichten en wijsheden ik in uw column tegen kom. Ook nu weer een inzicht dat ik helemaal waar vind. Ondanks/Dankzij deze onrust en chaos er is iets in mijn omgeving/mijn wereld aan het veranderen. Er is een bepaalde onrust. Mensen zijn echt op zoek. Ik werk met studenten op een hogeschool in het zuiden en voel dit, ik merk het aan mijn eigen kinderen.
    Gisteren was ik bij een bijeenkomst voor het onderwijs in Landgoed Duinlust Overveen: de 7 Universele wetten en het onderwijs van Marja de Vries (al eerder verwoord in haar boek: de hele olifant in beeld); Geweldig. Van onderop zullen we het anders moeten doen. De jeugd (maar eerst nadat we zelf het voorbeeld geven) opnieuw laten kennismaken met deze wetten en hun wetmatigheden. Met veel goede voornemens en nieuwe energie ga ik terug naar huis. Krijg ik vandaag een onverwachte mail van een andere Organisatie “Human Design” omdat de organisator een niet te onderdrukken behoefte voelt om iets voor jonge mensen te gaan doen; Ze weet zelf niet waar dit vandaan komt.
    Als ik dan een collega hoor vertellen over haar ‘ gelukslessen verpakt in een Minor’ op een Hogeschool en de resultten hiervan zie en ervaar, dan geeft me dat hoop. Zou het wel graag sneller willen aanpakken, maar er is echt een kentering bezig.
    Hopelijk is er een groeiende groep mensen aan het opstaan om dit gezamenlijk een gezonde wending te geven.
    Annelies Heijnen

  11. Beste Paul,
    Dank voor dit mooie verhaal en de metafoor. Ik onderschrijf van harte wat je zegt over het vasthouden aan oude systemen (gebrek aan visie en moed?) en het negeren van het algemeen nut (we leven nog steeds in het ik-tijdperk als je de niet aflatende bonuscultuur bekijkt). En in het verlengde ervan: heel mooi wat je over welzijn zegt en plezier in het leven. Ik moest denken aan het (Zen?)verhaal van de tijgers en de aardbei.
    Hartelijke groet,
    Peter

  12. Geachte Paul,
    Prachtige column!
    Onze innerlijke rijkdom en vrede, is dat wat je bedoelt met geluk?
    Die spiritualiteit, die schoonheid, zuiverheid.
    Wanneer gaat onze wereld hier in het westen echte waarden inzien? Is dat de functie van deze crisis?
    Ik ben blij je te mogen lezen, elke keer weer een oase in deze woelige tijden.

  13. Paul,

    dank voor deze wijze inzichten die ons doorgaans niet bereiken via de dagelijkse media.

    Wat zou er gebeuren als heel veel mensen dit nu zouden lezen en overdenken … ?

    Daarom een suggestie aan alle lezers van deze column. Plaats een link naar deze blog op je social media pagina(s) en vraag je vrienden om het ook op hun pagina te zetten, etc…..

    Robert-Jan

  14. Beste meneer de Blot.
    Wat lees ik uw nieuwsbrieven graag! Ook deze weer. U weet steeds weer een snaar te raken bij mij. Ik hoop dat u nog veel zult schrijven en da meer en meer mensen uw berichten zullen lezen en ter harte nemen!
    Dank u wel.
    Het ga u goed,
    Met vriendelijke groeten,
    Jetty Armaiti Scholten

  15. Beste Paul, dank je voor het warme verhaal. Zojuist keek ik naar een verslag van dag 12 van het vreedzame protest op Wall Street, waar duizenden mensen bijeen zijn om aandacht te vragen voor het leed dat door bezuinigingen komt. Ontslag, geen huis meer, niet meer naar school of universiteit kunnen! Ze willen af van de corporatie die het land in handen hebben. Er wordt zelfs elke dag gemediteerd op een van de pleinen van de stad. Hulppakketten arriveren uit alle hoeken van de aarde, om deze mensen een hart onder de riem te steken. Ontroerend om te zien. Je ziet dat mensen ook geluk beleven door met elkaar aan een gezamenlijk doel te werken.
    Helaas besteden onze massamedia er geen aandacht aan.
    Voor wie het verslag wil zien: http://www.youtube.com/watch?v=_wp9CaogQ4Y&feature=youtube_gdata_player

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


30 + = 32