Man en vrouw. Wat is hun spirituele kracht?

20

In de politiek is de positie van de vrouw een veel besproken onderwerp, zowel in negatieve als positieve zin. Niet alleen de positie van de vrouw in de Islam krijgt grote aandacht, maar ook het lot van de vrouw in Nederland. We hoeven in het laatste geval maar te denken aan  het moeilijk oplosbare probleem van vrouwenhandel en lover boys.

De relatie man-vrouw is al vanaf het  begin van de mensheid een mysterie geweest waarover in vrijwel alle religies over is nagedacht. Het meest bekende verhaal uit de Bijbel beeldt  uit hoe God de mens schiep uit aarde en hem met zijn Geest beademde. Maar Adam voelde zich eenzaam en God schiep uit zijn zijde de vrouw Eva. Zij werd de gestalte van zijn hart. Beiden  werden ze een elkaar aanvullende eenheid.

Een zelfde polaire en aanvullende tegenstelling is al sinds mensen heugenis het goede en kwade dat in elk mens kan heersen. Het goede dringt door in de man-vrouw relatie, maar ook het kwade. Het kwade in de liefdesrelatie tussen Adam en Eva wordt in de Bijbel heel realistisch uitgebeeld in de zondeval. Eva wordt verleid door de slang en wordt zelf verleidster van de man. In de loop van de geschiedenis is dit beeld van de verleidster van de vrouw naar de man, vermengd met het overheersende karakter van de man over de vrouw. Zo is er een eeuwig spanningsveld tussen het vrouwelijke en het mannelijke en het goede en het kwade. De tweeheid van geslacht in de mens is een nooit eindigend spanningsveld, dat zowel kan scheppen als kapot kan maken.

Dit verstandelijk niet te doorgronden spanningsveld tussen het mannelijke en vrouwelijke is een mysterie, kenmerkend voor al het leven, ook in de planten- en dierenwereld. De zichtbare buitenkant van het sexeverschil heeft ook een diepe binnenkant, dat iedereen kan ervaren.  Iedereen, zowel man als vrouw, beleeft deze spanning tussen het feminine en masculine op zijn of haar eigen manier. Het wordt ervaren als een spanningsveld van hart en rede, van affectiviteit en verstandelijk inzicht, van meer macht of meer zorg. Niet alleen op het persoonlijke vlak ervaren we deze spanning, maar ook in het gezinsleven en het zakendoen. Dit spanningsveld tussen hart en rede kan scheppend zijn maar ook destructief door een éénzijdige nadruk op het denken, of een éénzijdig beheerst worden door affectieve krachten. 

Onze hedendaagse crisis is niet enkel economisch van aard, maar ook moreel en affectief. We hebben zowel in het beleid als in de opvoeding het hart verarmd door een te éénzijdige nadruk op het verstand. Het feminine karakter van vertouwen, rust en zorg voor elkaar is verworden tot een éénzijdig masculine streven naar macht, ongeremde activiteit en bezit. We hebben geen tijd meer voor verwondering om tot stilte te komen en open te staan voor vriendschap, voor liefde en voor de glimlach van een kind, dat ook het kind in ons kan wakker roepen.

Het is hard te horen dat je ontslagen wordt, dat je ongeneselijk ziek bent, dat een dierbare  persoon overleden is. Maar elk verlies en elk loslaten is ook een mogelijkheid voor nieuwe kansen. Wie als man meer aandacht kan schenken aan het vrouwelijke in zichzelf kan ook meer waardering opbrengen voor de vrouw in de organisatie. Wie als vrouw meer waardering heeft voor het vrouwelijke in zichzelf, zal  haar eigenwaarde versterken en de vrouwelijke kracht duidelijker kunnen uitdragen. Man en vrouw horen bij elkaar als een creatief spanningsveld ook in het zakendoen.


Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

20 REACTIES

  1. Het teruggrijpen naar de oorsprong, het benoemen van het ontstaan in combinatie met de veranderende maatschappij maakt uw verhaal voor mij krachtig en herkenbaar. Ook roept het voor mij veel vragen op: hoe kom je dan tot je krachtig in je sekse en hoe kun je ervoor zorgen dat je als geheel synergetisch bent. Naast empathie denk ik dat er meer nodig is om hier tot te komen. Juist de rol van man en vrouw in het gezin (de opvoeding) zie ik als belangrijke kern van je eigen dominantie qua sekse.

  2. Best Paul,

    Man en Vrouw, is Yin en Yang, de twee polariteiten die in de ware spiritualiteit in evenwicht gebracht zijn. De man onderdrukt het vrouwelijke in zichzelf, de vrouw het mannelijke. In de huidige Westerse cultuur wordt het mannelijke op dit moment hoger aangeslagen dan het vrouwelijke. Dit is een voorbijgaande fase. Alles wisselt van polariteit inde loop de tijd, bv wisselstroom, bv dag en nacht, bv ster bv zwart gat. De illusie of maya, is dat een ieder zijn onderdrukking buiten zichzelf zoekt. Dus de man voelt zich aangetrokken tot de vrouw, de vrouw tot de man. Steiner beweert dat je in de opeenvolgende levens wisselt van geslacht, dus nu man, een volgend leven vrouw. Het ware ontstaat bij de alchemie van deze dualiteit. Het menselijk ras is aan het evolueren, met een fase waarin we door het mentale heengaan als zielen. Wanneer het menselijk fysiek voertuig voldoende sterk geworden is voor de hogere spirituele krachten, zal de mens in zichzelf zowel de man als de vrouw vinden. En alleen innerlijke vrede, dus geen spanning tussen polariteiten, geeft uiterlijke vrede. Adi Da beschrijft de 7 menselijke spirituele fasen. Het westen zit sommige mensen op de ommekeer van het 3e mentale stadium naar het 4e eerste spirituele stadium. Hoe meer mensen op de anderen mediteren hoe sneller dit anderen ook hiernaar kan laten groeien. De Perfecte Eenheid was zichtbaar in het leven van Adi Da. Hij zal altijd de Eerste Gever zijn! Maar eerst de ommekeer in 2012, geen apocalypse maar ommekeer. De vereniging van Yin en Yang bij degenen die er klaar voor zijn. Anderen volgen in een volgend leven. Hogere wijsheid is niet altijd te zien in aardse lijdenswegen. gebeurtenissen. Op zielsniveau is dit wel begrijpbaar, maar daar zijn de meeste mensen nog niet voor klaar.

    • Beste Johan, yin én yang? Heb je ooit een Chinees dit horen zeggen? Is je adem ook een polariteit? Of de in- en ontspanning van je hartspier? Sorry, maar deze weergegeven illusie is de bron van alle ellende. Leer te voelen, niets is duaal, alles is al een. Vriendelijke groet, Harry Grob

  3. Beste Paul,

    Een interessant onderwerp dat mij al lang mateloos interesseert. Het is bij mij zelfs zo ver gegaan dat ik het onderdeel heb gemaakt van mijn bedrijfslogo; twee hartvormige aardbeien die o.a. polariteit symboliseren (voor geïnteresseerden: http://www.leaderquest.nl).
    Dat levert vaak gespreksstof op omdat het door sommigen als ‘soft’ wordt ervaren. Wat mij opvalt, ook in sommige reacties hier, is dat er nogal wat voordelen en aannames in lijken te zitten, of meningen die vast lijken te zitten ‘zo is het en niet anders’. Interessant te ervaren door welke bril mensen kijken. Uiteraard doe ik dat zelf ook.
    Ik kom, als man, hoewel mijn roepnaam (Gabby) bij veel mensen anders doet vermoeden, vanuit de universitaire en bancaire wereld. Kan het nog erger.. :-). Ik heb gemerkt dat ik daar zelf ook ‘rationeler’ ben geworden. Toch heb ik ook daar collega’s getroffen die ‘anders’ waren. Zowel mannen als vrouwen. Ja, ook vrouwen op ‘hoge’ posities die m.i. nog mannelijker waren (lees haar op de tanden hadden) dan de meeste mannen. En vice versa.
    Ik merk in mijn huidige werk dat veel mensen wel (h)erkennen dat ze ‘beide’ in zich hebben, maar niet weten hoe daar mee om te gaan, of niet durven. En dat is jammer, want veelal heeft het dan een averechts effect.
    Wat mij betreft ligt daar inderdaad een van de sleutels voor veel hedendaagse uitdagingen (inspirerend leidinggeven, werksfeer, crisis, duurzaamheid, etc), niet alleen in de zakelijke wereld.
    Ik ben benieuwd naar uw bril t.a.v. “creatief spanningsveld”, want een “spanningsveld” kan ook een bepaalde (negatieve?) lading hebben, of veroorzaken. Voor mij begint het met bewustwording, accepteren dat we zijn zoals we zijn (en de ander is), als mens (i.p.v. m/v). Eens diep in de spiegel kijken of dat ook is zoals we willen zijn en zo niet, daar leiderschap in te nemen. De vraag “HOE willen we met elkaar omgaan” (daarbij onderlinge verschillen accepteren en respecteren) is een simpele, maar oh zo weinig gesteld en besproken.

  4. Geachte heer Paul de Blot,
    Dank u wel voor uw woorden.
    Volgens mij zijn we in onze cultuur inderdaad het contact met het vrouwelijke principe kwijtgeraakt. Juist voor vrouwen is het zo belangrijk om weer fysiek contact te maken met de resonantie van de Aarde, in het lichaam te Zijn en daardoor in het vrouwelijke principe (Yin) te leven.
    Als wij vrouwen, door die keuze opnieuw te maken, weer in onze oorspronkelijke vrouwelijke kracht komen, creëren we meer Yin, de vrouwelijke kracht die alles met alles verbindt en een alles omvattende kracht is zodat Yang weer ‘thuis’ kan komen en we kunnen groeien naar heelheid/Eenheidsbewustzijn.
    De meeste vrouwen zijn in onze cultuur, door de druk van de buitenwereld, zo in het hoofd gaan leven(Yang) dat we dat als ‘normaal’ zijn gaan beschouwen.
    Dit geldt natuurlijk ook voor mannen, maar als vrouwen deze keuze (de verbinding met Yin herstellen) niet maken, is het voor mannen bijna onmogelijk. Vrouwen dienen m.i. hierin het voortouw te nemen in verbinding met elkaar omdat zij ten diepste weten hoe ‘het werkt’.
    hartelijke groeten
    Jenny Menheere-Komen

  5. Beste meneer de Blot,

    Ik hoop zo dat de laatste alinea wel ‘goed’ is. In mijn ervaring is het inderdaad zo dat vrouwen meer waardering zouden moeten hebben voor het vrouwelijke in zichzelf. Het lijkt er soms wel op dat vrouwen zich steeds meer richten op het mannelijke in zichzelf en de mannen om zich heen.
    Dus wat mij betreft is de oproep gewenst: vrouwen, heb aandacht voor het vrouwelijke in u allen. Stof het af, poets het op en ontdek de krachten die hier uit komen.
    Succes!

  6. Wat is hun spirituele kracht?

    De spirituele kracht is leven. Het leven. Er is er maar één van. Dat ene leven, of die ene natuur of die ene wereld van licht, God is harmonisch gedualiseerd. Het ene leven, die ene God, die enkele natuur is verdeeld. Verdeeld in een mannelijke vorm en een vrouwelijke vorm. Ik las in sommige reacties dat we moed moeten hebben om te kunnen verschillen. Ten eerste is het vinden nodig te hebben van moed een cultuur ding. Het is aangeleerd om onszelf een zogenaamde grens op te leggen want een mens kan niet zonder grenzen. Het begint al bij de geboorte van een kind. Het ene, dat het kind is, moet zo snel maar zorgvuldig mogelijk gespleten worden. Het moet gaan denken in tegenstellingen. Want hoe kun je liefde ervaren als je geen angst kent?!

    Een mens die denkt te moeten verschillen van de ander snapt niet waarom het leven harmonisch dualiserend is. Het leven is standaard verschillend waardoor je automatisch onderscheidend bent.

    Iemand die denkt onderscheidend of verschillend te moeten worden snapt het niet. Iets willen worden in een wereld die is, kan niet.

    Wij denken dat we het harmonisch dualiserende op een juiste manier hebben vertaald. Wij hebben het vertaald in tegenstellingen.
    Maar het vertalen of beschrijven van het ene dat harmonisch gedualiseerd is, heet cultuur of religie. We zien dat dat niet goed gaat.

    Het leven maakt geen onderscheid tussen goed en kwaad. God maakt geen onderscheid tussen goed en kwaad. Het leven is bedoeld om te leven en niet om niet te leven. Het leven an sich is een positieve kracht. Het leven heeft als doel te leven en doet dat door vanuit zichzelf te leven. Een kracht die dat tegen zou gaan kan er niet zijn. Want dan bestaat het risico dat die ene wereld eindig is. En dat is-ie niet. Het leven is oneindig. Een lichaam is eindig. Maar de ziel gaat door. Ook als het leven niet-leeft, leeft het. Omdat leven bestaat uit wel-leven en niet-leven.

    De religie is de opgeschreven cultuur van het geloof. Om te kunnen of te willen geloven heb je geen religie nodig.
    Religies zijn verzonnen en opgeschreven. Het is de bedoeling geweest om het Goddelijke te beschrijven en zelfs de weg te wijzen hoe er te komen.
    Het is toen ook verzonnen dat om er te komen je God wel moet dienen, dat God iemand of iets is dat verlangt.

    Kortom de gecreerde angst, door religie of cultuur is de dooddoener van het leven.
    Of beter gezegd; cultuur is de boosdoener voor natuur.

    Het verschil tussen man en vrouw is nooit verzonnen. Het onderscheid tussen man en vrouw is wel verzonnen. Wij, de cultuur hebben waardes gegeven aan het cultuurleven. Maar het leven of God of de natuur classificeert niet.

    Het houdt zich alleen bezig met balans of onbalans.
    Niets goed of kwaad.
    Want waarom laat God die verschrikkelijke dingen gebeuren?
    Waarom blijven dictators of mensen die zogenaamd fout zijn, ook weleens lang leven?
    Waarom gaan de zogenaamde goeden zo vroeg dood?

    Het is alleen maar balans en onbalans.
    Je hoeft ook alleen maar jezelf te zijn. Wees wie je bent.
    Als alle 6 miljard zielen zichzelf zouden zijn dan kun je zeggen dat dat voor onbalans zorgt. Maar de onbalans zorgt voor de balans.

    Angst bestaat niet in het leven…….wel in de cultuur!

    Het is dus aangeleerd en een illusie om te denken anders te zijn dan een man of een vrouw of een dier of een plant. We zijn allen één.
    Angst is verzonnen door de cultuur. En wilt u weten waarom het ontstaan is?

    De man(nen) kwamen er een paar duizend jaar geleden achter dat als een man zijn hoogtepunt bereikt er een moment is dat hij zijn ratio kwijt is. De rede is weg. Een vrouw daarentegen blijft ratio houden. ook als zij een keer of zeven haar hoogtepunt heeft bereikt.

    En dat is slecht voor het mannelijke imago jongen!
    Dus de vrouw is beter? Sterker?

    Help, ik word er bang van!

    • Het beschrijven van of het vangen van die ene onuitsprekelijke is juist niet Goddelijk!

      Zoals de TAO TE CHING.

      Hoe beter je je best doet het te vangen des te moeilijker wordt het om het te laten zijn.
      Het onbegrensde is onbegrensd door het niet te begrenzen.

      Klinkt lullig maar waar.

      • Kijk eens wat wij met onze cultuur gedaan hebben en nog steeds doen…….het wordt zogenaamd steeds beter door het genuanceerder mee om te gaan. De mens is echt heel slim. Staat boven de dieren. Maar toch zijn we een kudde dier zegt men. De mens weet het niet meer. Is de weg kwijt.
        We maken onszelf kapot.
        Het leven laten bestaan door een systeem van winnaar/verliezer. Werkt niet.

        Het leven is zwart wit.
        Grijs is de troebele variant van zowel wit als zwart.

        Grijs is de burocratie, de wetten de regels etc.
        Het leven is alleen begrensd in man of vrouw. Zwart of wit.

      • Beste Reza,

        Precies! Soms vind je meer door NIET te zoeken…

        Het ware is niet te vatten in woorden, de rest is een illusie, alles wat blijft is LIEFDE.

        Tao ke tao, fei chan tao ! (what can be spoken about is nót the Tao)

        Alles komt goed, we hoeven alleen maar te zijn, onszelf te delen.

        Hartelijke groet,
        Harry

  7. Ik denk dat ik wel begrijp wat Paul bedoelt. Door de overheersend patriarchale cultuur waarin we leven zie ik dat ik in mezelf, als vrouw, ook het masculine heb aangewakkerd. Dit is immers belangrijk om ‘je mannetje te staan’, om politiek te bedrijven, om een eigen zaak te beginnen, enz.
    Onlangs nodigde een vriendin mij uit voor een breivakantie. Een breivakantie?? Breien, dat doe je toch niet. Ze vertelde mij hoe we in deze tijd weer onze vrouwelijke kwaliteiten kunnen voeden en aanwakkeren. Daar zit wel wat in. Er is een taboe op sommige typisch vrouwelijke dingen. Alhoewel breien inderdaad wel weer aan een revival begonnen is en ik zeker zie dat mannen vandaag de dag meer oog hebben voor hun vrouwelijke kant. Maar ik zelf, als vrouw, kan daar ook nog iets meer aan toegeven. Ik ga nu dus op breivakantie!!

  8. Geachte Paul,
    Dank voor uw actuele zinvolle collumn. Als vrouwelijk bedrijfskundige en haptotherapeute maak ik me sterk voor de balans tussen affectiviteit en effectiviteit binnen het bedrijfskundige werkveld. De vrouwelijke energie is in deze tijd hard nodig om de crisis op alle vlakken als voorlopers tot een goed einde te gaan brengen. Daar ben ik van overtuigd.
    Er is meer vrouwelijk leiderschap nodig. Ik maak me er sterk voor. Juist als het nog moeilijker gaat worden, zul je zien dat vrouwen de handen uit de mouwen gaan steken, leiding nemen en meer lef, moed en doorzettingsvermogen tonen juist in steeds moeilijkere tijden.
    Inderdaad is het geloven in die vrouwenkracht en eigenwaarde voor vrouwen soms nog een hobbel. Durven plek in te nemen en te staan voor wie je bent als vrouw is een lastig proces. Ik zie het als een prachtige opdracht en missie.
    Het hogere doel is de balans terug te vinden.

  9. Beste Paul, doorgaans met je eens, maar nu op 1 punt niet. Zolang wij man en vrouw, dag en nacht, yin en yang als tegenstrijdige polen zien, zal dit spanningsveld, met al zijn desastreuze gevolgen die we wereldwijd kunnen aanschouwen, blijven bestaan. Het is onze Westerse dualistische geest die beide polen als tegenstrijdig of als complementair ziet. Een Chinees zul je nooit Yin én Yang horen zeggen, maar yin/yang. De oervorm daarvan toont een midden vanwaaruit het huidige bekende model (inmiddels bijna 5000 jaar oud!) is ontstaan. Man en vrouw, arm en rijk, blank en zwart, we ZIJN elkaar. Zolang we onszelf niet, volledig, accepteren, accepteren we (aspecten in) anderen niet. Kortom, werkelijke balans, eenheid, vrede en liefde, het begint allemaal in je zelf. Wat kies jij om te zien? Anders kijken, anders denken Jeff?! Precies!

  10. Beste meneer de Blot,

    Ik geloof sterk in de samenhang tussen mannelijke en vrouwelijke en masculine en feminine. Hecht grote waarde aan samenwerken met het mannelijke geslacht op de werkvloer, echter niet zonder meer.

    Er zijn ook op de werkvloer (i.h bedrijfsleven) veel personen die teveel naar het een of het andere hellen (mannelijk danwel vrouwelijk) een juiste spanningsdynamiek is net zoals in een huwelijk elkaars aanvullende te zijn (in samenwerkingsvorm) echter teveel energie wordt gericht op concurrentie onderling (negatieve werking>doel is nl macht).

    Heb een aantal keer mogen ervaren een goede aanvullende rol te hebben zonder ondergeschikt te zijn (echter niet iedere manager/teamleader of collega) beheerst deze kwaliteit. Het gaat te vaak over winnen en verliezen, maar juist in samenwerkingsverband zou men zich meer moeten richten op WIN-WIN (bij leiderschap wat win ik erbij en wat winnen mijn teamgenoten erbij?).

    Weer een hele andere kwestie is wanneer je zo’n situatie in je prive-relatie ondervindt (juist als stel zou je het beste uit elkaar moeten kunnen halen, dat is pas echt een WIN-WIN situatie – daarbij toch elkaar in waarde te laten en vrijheid tot individuele ontwikkeling binnen je relatie dat is ware liefde….die kennelijk een mythe is – heb het nl nog niet kunnen vinden zonder mijzelf te verliezen!)

    Over het zakenleven huidige verzet tegen de graaicultuur van CEO’s bij het bankenwezen is daar een heel praktisch en duidend voorbeeld van. Iets wat we zouden kunnen loslaten – de negatieve gevoelens – en omvormen naar positieve energie om zo de situatie te verbeteren en aan positieve groei te werken (op welk vlak dan ook) echter door onderlinge verbondenheid is dit niet mogelijk op individueel niveau maar is bundeling van positieve energie (draadkracht en draagkracht) nodig.

    “after all it takes 2 to tango”

  11. Beste heer De Blot, dank voor uw mooie woorden. Ik persoonlijk heb niet het idee dat we in een patriarchale samenleving wonen, maar dat we in een verwarrende samenleving wonen. Het is zeker heel belangrijk dat er eenheid is in ieder persoon (yin en yang). Alleen is er niets dat overheerst behalve geld en bezit. Het is niet genoeg om gewoon te zijn en daarmee je identiteit, balans te behouden.
    Echte mannen bestaan ook niet meer, zij verkeren in een crisis. Dit is overduidelijk te zien in de politiek en institutionele machtscentra. Niemand durft verantwoordelijkheid te nemen, behalve voor successen. Integriteit is vandaag de dag ver te zoeken. Mannelijke taal gebruiken is toch iets anders dan daadwerkelijk MAN zijn.
    Dus voor de mannen onder ons, ga weer op zoek naar je echte “MAN’ zijn en daarmee je identiteit, verantwoordelijkheidsbesef en jouw rol in een relatie.

  12. Beste Paul,
    Hoe je de laatste alinea ook bedoeld hebt, het gaat in ieder mens er natuurlijk om de balans in zichzelf te realiseren. En in deze tijd is het mannelijke principe m.i. zo dominant dat ook bij veel vrouwen het versterken van hun vrouwelijk energie aan de orde is voor het vinden van die balans. En dan is wel duidelijk wat voor de meeste mannen de opgave is. Beiden een gelukkige reis gewenst!

  13. Geachte heer de Blot,

    Dank voor uw prachtige woorden, zo herkenbaar zijn ze voor het spanningsveld dat ik ervaar, en ik heb het idee dat het spanningsveld groter wordt naarmate we meer naar eenheid gaan. Mijn eerste reactie is een zucht van herkenning maar ook een van vermoeidheid. Om tegen beide ja te zeggen is een ding maar voor echte verbinding zijn beide partijen nodig. Ja zeggen tegen beide in jezelf was een boeiende weg maar ja zeggen tegen elkaar in de buitenwereld is er een van de juiste intentie hebben en elkaar willen verstaan en begrijpen, zonder oordeel elkaar willen verstaan.
    En de moed hebben om te verschillen.

    Volgens mij zijn we als menseheid op weg naar eenheid. Wellicht dat het me daarom zo raakt om het artikel nu te lezen ….. het bevestigt me dat dit alles speelt ….. het geeft me de moed om bij mezelf te blijven. Ik denk dat je het goed schrijft …… “vrouwen heb meer waardering voor het vrouwelijke in jezelf”. Het mannelijke in jezelf accepteren is, voor mij iig, makkelijker geweest. In een partiachale samenleving is dat overlevingsnoodzaak. Nu nog gaan staan voor het vrouwelijke …..

    Dankbare groet voor het juiste woord op het juiste moment,

    Saskia Oversluizen (Hartwerk)

  14. Beste Paul,
    ik sluit me zonder meer aan bij Heleen die zich afvraagt of er een foutje in de column staat. Voor een man lijkt het belangrijk om naast zijn mannelijke energie ook zijn vrouwelijke energie te ontdekken… in balans komen met zichzelf als mens
    Voor een vrouw lijkt het belangrijk om naast haar vrouwelijke energie ook haar mannelijke energie te ontdekken… eveneens in balans komen als volwaardig mens. In de gemeenschap van man en vrouw resp. de voortplanting zijn beide energieën, het harde en zachte, direct voelbaar en noodzakelijk. In de eenheid ervan, in de samensmelting ervan ontstaat de drieeenheid; er ontstaat nieuw leven. Dit principe, deze drieeenheid, deze balans , deze LIEFDE, lijkt mij van toepassing op onze aardse werkelijkheid. Onze (westerse!) samenleving is nu vooral gericht op winst/resultaat en de menselijke dimensie van mens zijn/mens worden op aarde zal ongetwijfeld meer aandacht gaan krijgen omdat de mens ten diepste op zoek is naar de Eenheid in zichzelf (tussen mannelijke en vrouwelijke energie).

  15. Beste meneer de Blot,

    Kan het zijn dat er in de laatste alinea een foutje is geslopen? Dat een vrouw meer waardering mag hebben voor het mannelijke in zichzelf, in plaats van het vrouwelijke zoals u nu schrijft?

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


2 + 6 =