Drastische bezuinigingen

23

Iedereen beseft de diepe crisis die ons overvalt en iedereen begrijpt dat er iets aan gedaan moet worden. Maar het vreemde is dat men herstel zoekt in de terugkeer naar het oude dat nooit meer terugkomt. De crisis wordt vooral gezien als een financiële ramp, terwijl de crisis veel meer omvat. De financiële crisis is het gevolg van een morele crisis door een ongebreidelde hebzucht en machtstreven.

Het bankwezen werd een epidemie die heel het maatschappelijk leven verziekte. Dit verval van de morele verantwoordelijkheid is weer het gevolg van het verlies van medemenselijkheid en verantwoordelijkheid voor de medemens. Ook dit verval komt niet vanzelf maar is weer het ziektebeeld van het verval van onze spirituele kracht die met alles te maken heeft, zowel met de medemens als met de natuur en het religieuze leven. De crisis wordt aangepakt door aan duurzaamheid te werken, maar deze blijft eveneens vaak beperkt tot het materieel economische niveau waardoor alles juist duurder wordt.

In de huidige kabinetscrisis komt deze eenzijdigheid aan zijn trekken. De redding van ons land en de redding van Europa wordt vooral gezocht in de bezuiniging op het economische vlak om zo duurzaamheid te garanderen. We zien dit in het belang van ons nageslacht, maar als we er dieper op ingaan is een dergelijk politiek beleid juist een ramp voor ons nageslacht omdat we de jeugd hun kansen ontnemen. Het zijn de jonge mensen die onze toekomst bepalen en het is de jeugd die de duurzaamheid vormen van onze wereld.

De ouderen verliezen snel hun deskundigheid, want deskundigheid veroudert steeds sneller en wordt steeds sneller onbruikbaar. Het zijn de jonge mensen die met het nieuwe kunnen omgaan en in staat zijn nieuwe mogelijkheden te vinden voor duurzaamheid en geld ervoor te maken. Maar door onze bezuinigingswoede wordt hun vaak de kans ontnomen om iets te doen. In een crisis zou juist meer in de vorming van de jeugd moeten worden geïnvesteerd en ook de zwakker begaafden kunnen hierbij van groot nut zijn. Zieken kosten geld, maar gezonden maken geld. Daarom zou ook aan de zorg meer aandacht worden besteed.

Er wordt veel het nodige geïnvesteerd in de jeugd en in de gezondheid, maar door de verouderde bureaucratie en gecentraliseerde grootschalige aanpak met de oudere generatie aan het stuur komt hier vaak niet veel van terecht. Het is vaak tragisch te zien hoe in het onderwijs bij de bezuiniging vaak energieke jongeren het eerst worden ontslagen om de ouderen te sparen. Deze jongerendiscriminatie zien we op veel terreinen en de jeugdwerkeloosheid is de grootste ramp voor duurzaamheid. We hebben een nieuwe aanpak nodig die vooral gericht moet zijn op onze jonge mensen, en gericht is op onze geestelijke kracht, in plaats van zoeken naar een herstel van het oude, dat nooit terugkomt.


Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

23 REACTIES

  1. Ik stel me de vraag of we niet juist door een soort concurentiedenken tussen oudere en jongere niet in iets heel nefast terechtkomen. Fundamenteel zoekt de oudere mens dan wegen om bevrijd te geraken van die jongere meer intelligente soms ongezien met onrecht als gevolg. Ik denk dan steeds de mens sinds mensenheugenis. Moeten we niet eerder naar een denken waar jong naast oud werken waar mensen elkaar het levenslicht gunnen en ook tijd kunnen afwachten. De realiteit is dat het vroegere christelijke heel zwak nog aanwezig is met alle gevolgen van dien. In die realitet vraag ik me persoonlijk af of we die concurrentieslag niet beter kunnen vermijden met minder ongezien onrecht als gevolg. Het is ook voor mij een vraag en alles is in concrete situaties voor nuances vatbaar uiteraard want niets is zwart wit.

  2. Af en toe laat ik me weer verleiden door een positief bericht om deze columns te lezen …..

    Ik begrijp niet wat jullie aan deze wouwelende oude baas vinden, met zijn crypto Marxistisch utopistische ideeen uit de 19e eeuw, die voortdurend zijn eigen expertise en bespiegelingen genadeloos onderuit haalt. Zoals ook hier weer.

    Quote “De ouderen verliezen snel hun deskundigheid, want deskundigheid veroudert steeds sneller en wordt steeds sneller onbruikbaar.”

    Daar ben ik het dan wel weer me eens ……….. wat hem betreft.

  3. De mensen/gedachten die de “problemen” gemaakt hebben zullen niet in staat zijn om deze op te lossen: daar zijn mensen met andere ideeen voor nodig. Jongeren zijn veelal in staat om nog met een frisse blik naar e.e.a. te kijken en te denken in mogelijkheden ipv onmogelijkheden!

  4. Dank u Paul voor deze zeer verhelderende woorden, zo denk ook ik er over, maar we kunnen dit nu wel allemaal vinden. Wat kunnen we werkelijk doen, om de knop om te draaien. Wat er nu gebeurd is dat iedereen de hand op de knip houdt, daarom komen we naar mijn inziens nog meer in de problemen. terwijl de euro allang had moeten verdwijnen is hij er nog steeds. Hoe kunnen we mensen benaderen die nog vast zitten aan ouden vastgeroeste patronen en dogma’s. We zeggen allemaal de jeugd heeft de toekomst, maar wij ouderen ik ben (63) maken het zo voor de jeugd niet mogelijk om een toekomst op te bouwen. Hoe kunnen we beginnen met anders te denken? met een ander betaalmiddel? Een soort ruilhandel of ik doe iets voor jou en jij doet iets voor mij? Helaas speelt bij iedereen mee dat we de huur moeten betalen of onze hypotheek, de vaste lasten die echt als lasten worden gedragen. Waarom maken we het ons zelf zo moeilijk, terwijl het zoveel makkelijker kan. Wanneer gaan we terug naar delen en gunnen we elkaar iets en laten we onze gehechtheden aan los?
    Is het mogelijk om u heeft veel invloed om deze inzichten die u heeft nog meer te laten gelden. Dat de heren/dames politicie met anderen ogen gaan kijken hoe een beleid gevoerd moet worden?
    Hoe kunnen wij onze positieve krachten bundelen om de knop om te draaien, naar eenheid, naar gelijke verdeling?
    Warme groet Maria

  5. Beste Om Paul de Blot,

    ik geloof ook dat dit probleem overaal op aarde ontstaat. van oost tot west van zuid tot noord. we leven nu (ten minste wat ik echt geloof) aan het einde van tijdperk van materieel. we zullen een nieuwe tijdperk van spritueel aan beginnen. een verandering van bezig zijn met eigen belang naar gezamenlijke belang, van wantrouwen naar vertrouwen. een tijdperk van liefde die ooit profeten hebben aangestoken.

    Alleen weet ik niet zeker wat het gaat gebeuren om die nieuwe bewust zijn van mensen wakker te krijgen. uit het voorbeeld van verleden kan het grote ramp zijn, maar dat verwacht ik niet en ik geloof ook niet, want er zijn nog meer mensen die bereid zijn dag en nacht om andere mensen wakker te krijgen, om Paul en lieve vrienden die hier commentaar achterlaten zijn een deel van hun op deze mooie aarde.

    hartelijke groet,
    syafiih kamil

  6. Beste Paul,
    Ben het helemaal met je eens. De jeugd heeft de toekomst en wij ouderen kunnen niet voor hen bepalen wat zij dan nodig zullen hebben met onze oude denkstructuren.
    Ik zou daarom graag jonge ouders meer inspraak willen geven om het onderwijs in te richten zoals zij dat voor ogen hebben. Voor vele jonge ouders is spiritualiteit tegenwoordig een bekend gegeven. Kennis veroudert heel snel, maar persoonlijke eigenschappen draag je een heel leven meet je mee. Talent, creativiteit, nieuwsgierigheid, sociale vaardigheden enz. worden door het oude stijl onderwijs helaas vaak teniet gedaan, omdat cijfers en resultaten (geld) belangrijker zijn. Gelukkig ziet men her en der al intitiatieven van ouders ontstaan. Ouders die het heft in eigen hand willen nemen.
    hartelijke groet
    Corien

  7. ‘Het probleem van de westerse ethiek is dat ze niet uit liefde voor het leven voortkomt. Mensen die elkaar liefhebben, hebben eigenlijk geen moraal nodig. Als je liefhebt, wat je wat je wel en niet kunt doen. Als je liefhebt, kun je doen wat je wil. Liefde heeft geen wetten nodig. Liefde ontstaat als je aan je zelf voorbij kunt kijken naar wat de gemeenschap waarin je leeft nodig heeft.’

    Waar het om gaat ligt ‘voorbij’ de ratio.

    Woorden van Williges Jager

  8. Delft 3 mei 2012

    Beste Paul,

    Helemaal mee eens. Wat geweest is is geweest en komt niet meer terug.
    Nu ruim 40 jaar geleden was ik op een symposium omtrent onderwijs,
    waar men mij vertelde dat er op het gebied van onderwijs niets nieuws meer
    kon worden uitgevonden. Alles was al eens geweest. En dat geloof ik ook.
    Alleen in een andere volgorde, in een ander verband in een andere cultuur.
    Alles heeft de revue al eens gepasseerd

    Op de school waar ik werk, werken we de laatste 8 jaar officieel met werkplekkenstructuur.
    Dat was althans de bedoeling. (een VMBO school)
    Die manier van werken vroeg niet alleen verantwoordelijkheid van de leerkrachten,
    maar ook van de leerlingen.
    Wat men er voor terug zou krijgen, was een beter inzicht in de stof en meer vrijheid.
    Maar deze manier van werken kostte veel tijd aan organisatie en was een goede
    discipline van belang We hadden gebruik kunnen maken van elkaars sterke katen.
    Ordeproblemen kunnen nooit door een systeem worden opgelost, hoogstens verdoezeld.

    Dat systeem is bij ons niet echt van de grond gekomen, het kostte te veel tijd aan voorbereidingen en overleg buiten de lestijden.
    Bovendien woei er een straffe wind die alle nieuwlichterijen verwierp, Niets overleg en als het er op aan komt weinig inspraak van leerlingen,

    Ik vind het heel jammer dat het zo moet gaan, dat een kleine groep mensen met
    macht de dienst uitmaken.
    Maar als ik heel eerlijk ben zie ik dat mensen die macht hebben het meeste respect afdwingen en dat als er geen goede structuur is de gemakszucht om de hoek staat!!

    Volgens mij moeten we het samen doen. De jongeren ondersteund door de oudere garde,
    Waar eze hun steun kunnen bieden, De jongeren mogen bepalen!!

    Hartelijke groet Mieke Willems

  9. Als 62-jarige pedagoog & vertrouwenspersoon bij een Roc onderschrijf ik dat we jongeren aan het woord moeten laten en met hen in dialoog, kansen voor hun ontwikkeling realiseren. Zij zijn de deskundigen van zichzelf en leren op een andere manier.
    Mijn invloed is heel beperkt, maar deze column biedt mij reflectie en uitdaging om mijn verontwaardiging over maatschappelijke situaties, ontstaan door hebzucht, om te zetten in een constructief pleidooi voor een duurzame toekomst voor onze jeugd.
    Sinds kort ben ik politiek actief in de gemeente Zevenaar, commissie samenleving en ik ga voor een moreel verantwoorde samenleving voor de toekomst van jongeren.
    Paul, ik heb je gehoord en heel hartelijk dank voor je geluid. Zorg goed voor jezelf !
    Vriendelijke groet van Joke Koenen

  10. wat als de ouderen het eerst ontslagen worden, dan zijn de jongeren ons misschien ook niet dankbaar, nu al zijn er jongeren die werken die opstandig zijn dat zij zoveel belasting moeten betalen, waarmee natuurlijk ook de uitkeringen betaald worden.
    jongeren van nu zijn gewend aan alle voorzieningen en vinden dat normaal, een eigen woning is normaal, twee banen is normaal, kinderopvang is normaal. Voor vele ouderen is dit nooit normaal geweest.
    kun je van jongeren verwachten dat zij loyaal blijven met de ouderen als zij al het werk moeten doen en de ouderen werkeloos zijn, ouderen blijven altijd loyaal aan jongeren omdat het hun toekomst is, en in de menselijke natuur om voor de jongere te zorgen, andersom is niet zo natuurlijk, en wat dan??????????????

  11. Beste Paul,
    Telkens weer verras je me met de manier waarop je actuele maatschappelijke vraagstukken weet te verbinden met de waarheden van wijsheidtradities. Dit moet het resultaat zijn een leven gewijd aan het verbinden van wijsheid met gezond verstand, maatschappelijke betrokkenheid en dat geheel vervolgens met Liefde bezien. Zo bezien zijn ook m.i. bezuinigen beperkingen die niets oplossen als we het potentieel van de jeugd niet weten in te zetten en aan te moedigen. En wat mij betreft zijn ouderen zoals jij dan nooit concurrenten van jongeren maar leveren beiden hun specifieke bijdrage. Veel dank weer voor je inzet!
    Hartelijks,
    Ad

  12. Geachte heer De Blot,

    Wederom, wat een prachtige column!! Zo mooi en duidelijk omschreven waar het probleem nu echt light. Een gegeven waar steeds meer mensen zich van bewust worden en dat is iedere keer weer een feest van herkenning! Het wordt inderdaad hoog tijd dat we de oorzaken van onze persoonlijke en collectieve crisissen bij de wortel gaan aanpakken en van binnenuit een nieuwe samenleving creëren. Ergens heb ik een hoopvol en aanwijsbaar vermoeden dat die al in wording is; liefdevol, met een duidelijke visie, bescheiden, integer, maar ook krachtig en volhardend. Echter, de gevestigde orde roept en slaat, in de angst voor zijn ondergang, hard om zich heen en maakt in zijn strijd een hoop brokstukken, waardoor het ook steeds duidelijker wordt! Als een vulkaan die ‘in actie’ een hoop brokstukken maakt, maar tegelijkertijd de mooiste stenen en mineralen naar boven haalt!

    Met vriendelijke groet
    Monique van Ooteghem

  13. Geachte heer de Blot, Dank voor uw column. Ik ben bezig met een promotie onderzoek naar positieve ervaringen in het leven met een gehandicapt kind. Mijn werk titel luidt: de gave van het hart? Ooit zullen we elkaar ontmoeten. Hartelijke groet van Saskia

  14. Dag Paul de Blot,

    Geld is eigenlijk niets. Het is bedacht en bestaat bij de gratie van vertrouwen. Sinds het vertrouwen wankelt wankelt ook het financiele systeem zoals wij dat kennen. Jammer dat dit bedachte financiele systeem nu de echt belangrijke zaken negatief gaat beinvloeden.
    Een ‘ieder voor zich’ maatschappij leidt vanzelf naar afnemend vertrouwen. De huidige crisis kan daarom opgelost worden door sociale maatregelen te nemen. Dus niet bezuinigen, maar investeren in onderwijs, gezondheidszorg, ouderenzorg etc.
    De crisis zal zich verdiepen bij bezuinigen op ‘de echte maatschappij’.

    Vriendelijke groet en dank voor uw blogs

  15. Dag lieve Paul,

    wat weet je weer de gevoelige snaar te raken, bij ons die dit lezen maar ook jouw visie op het groter geheel geven blijk van groot leiderschap.

    Door stem, vrijheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid te geven aan de jeugd laten we hen zélf hun eigen toekomst vorm geven. Ik geloof met jou in de onbeperkte vermogens die de jeugd nu al in zich heeft, hun talenten, passie en zin voor ondernemerschap dienen vooral ruimte en tijd te krijgen om zich verder te kunnen ontwikkelen.

    Afgelopen week mocht ik nog vier dagen midden in een middelbare school ondergedompeld worden in de kracht, energie en creatieviteit die jongeren met zich meebrengen.Door het bieden van nieuwe ervaringen, debat, lofrede, Jongleren met talenten en dialoog hebben we met ‘Weird Science Academy’ een mooie inbreng gehad voor 130 leerlingen en hun docenten. Het was ook een hernieuwde kennismaking met een schoolsysteem dat in de 30 jaar nadat ik het zelf heb verlaten niet veel ontwikkeling heeft doorgemaakt. Zeker niet als je kijkt naar hoe e.e.a. hierarchisch is opgebouwd, welke rol leerlingen hebben en hoe de omgang met docenten is.

    Voor een groot deel van de jeugd die vastloopt in dit onderwijs zouden er groeiplaatsen moeten komen. Waar mensen mogen zijn wie ze zijn, in verbinding met anderen, waar hun creativiteit mag stromen, hun energie een weg kan vinden waar je zelf je eigen waarde kunt ontdekken en ervaren. In een centrum waar ook een grote diversiteit uit de samenleving welkkom is om ook te groeien, ontdekken, ontwikkelen en delen in elkaars rijkdom die leven heet.
    Los van de fysieke gebouwen waar dit proces van empowerment plaats kan vinden gaat het natuurlijk ook om weer samen te ondernemen in de maatschappij, doen wat nodig is, waar behoefte aan is en wat een plezierig samenleven bevordert. Kortom samen zin geven aan het leven, op lokaal niveau in verbondenheid met elkaar.

    Een Duurzame samenleving begint bij onszelf, in verbinding met de diversiteit die ons daarin geboden wordt.

    Ik hoop Paul dat jouw woorden in alle uithoeken van Nederland gehoord mogen worden en dat er met jou mensen opstaan die juist vanuit dat morele besef waaraan jij appeleert daadwerkelijk duurSaam aan een betere wereld gaat werken. En als Nederland naar je geluisterd heeft kunnen we een voorbeeld zijn voor Europa en de rest van de wereld.

  16. Geachte heer De Blot,

    Ja, wat is het lastig om in deze crisistijd keuzes te maken die achteraf de juiste zullen blijken te zijn. Bepaalde manieren van denken hebben geleid tot de situatie waarin we nu verkeren en bestuurders proberen krampachtig een weg naar herstel te vinden. Meestal zonder hun denkwijzen aan te willen passen.

    Ik zie veel vergelijkingen met een persoonlijke burn-out. Gewoonten en manieren die ooit werkten, leiden in een later stadium juist tot een crisis. Wie daar het meest volhardend in is, maakt kans in een burn-out terecht te komen. Zo lijkt het nu ook te gaan met onze maatschappij.
    Juist die burn-out is het keerpunt en blijkt nodig te zijn om tot inzicht te komen dat oude manieren echt passé zijn. Anders krijg je alleen meer van hetzelfde. Iemand in een burn-out weet één ding zeker: dat niet meer.
    En zo helpt een burn-out vaak om de geest open te stellen voor nieuwe manieren en denkwijzen.

    Zou het zo zijn dat het groeiende aantal mensen dat in een burn-out terecht komt juist hard nodig is omdat we deze mensen nodig hebben om tot andere inzichten te komen en onze denkkaders aan te kunnen passen?

    Ik zou bijna hopen dat de crisis zich snel verergerd tot een maatschappelijke burn-out, zodat we op dat keerpunt komen waar het proces van heling in gang gezet kan worden.

    Jammer genoeg zijn de mensen die een burn-out krijgen het topje van de ijsberg die gevormd wordt door de vele mensen die chronisch stress ervaren, maar er nog niet aan toe zijn om oude patronen te laten varen om met nieuw elan en in vertrouwen onze toekomst werkelijk duurzaam vorm te geven, zoals u dat voor staat in uw lessen.

    Fijn dat uw blogs telkens weer verheldering geven en tot inzichten leiden. Ik heb er alle vertrouwen in dat we onze weg naar een betere balans zullen vinden en ik hoop dat de omslag in denken waar u ons deelgenoot van maakt, snel en veel navolging vindt.

    Heel erg bedankt dat u zo trouw de moeite neemt om uw blog te schrijven!

    Hartelijke groeten, Marina Schriek

  17. een inspirerende blog inderdaad en oh zo waar… Maar dringt dit ook wel door bij onze leidende politicie en politieke partijen. Ik denk dat de “gemiddelde” Nederlander nog steeds wil streven naar herstel van de oude welvaart.
    Maar ik hoop dat er langzaam een nieuwe visie ontstaat dat we heel anders met onze aarde en economisch denken zullen moeten omgaan

  18. Meneer de blot,
    u heeft helemaal gelijk. Ik mag hopen dat uw inzicht een beetje meer algemeen worde.
    Laten we maar niet te angstig zijn voor het onbekende. Er liggen vast kansen en mogelijkheden en verrassingen; mogelijk zelfs aangename!
    Inderdaad: dat wat was , komt niet meer terug;
    dat dàt ons enthousiast moge maken.
    Vriendelijke groet,
    Marjan Booy

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 82 = 85