De menselijke ervaring van het Paasethos

19

Onder grote belangstelling werd in de Paasweek in Amsterdam op grootse wijze de Paasmusical opgevoerd. Velen werden er diep door geraakt, ofschoon het christelijk geloof steeds minder vertrouwd is bij de jongere generaties. Er is schijnbaar iets geweest dat de aanwezigen diep in hun bestaan heeft aangesproken.

De meest gevoelige snaar van ons leven werd geraakt, een open zenuw die in deze crisistijd uiterst kwetsbaar is gebleken: onze menselijke machteloosheid tegenover de overmacht van willekeur.

In het Paasverhaal komt in de harteloosheid van onze omgeving ook een lichtpunt van hoop opflitsen

Het onrecht in het Paasverhaal heeft velen diep in hun hart aangesproken. Allen hebben we op de een of andere manier hetzelfde ervaren en onszelf herkend in de man die Jezus wordt genoemd. In de musical dringt het drama van het onrecht van de macht als een snerpende pijn diep door in het hart. Maar ook een gevoel van solidariteit met de machtelozen.

Door het Paasgebeuren zijn we diep in ons hart ons ervan bewust geworden naar waar we altijd hebben verlangd: de ontmoeting met iemand die ons spiegelbeeld is. Het is de man die koning wordt genoemd, als koning wordt bespot en als koning wordt veroordeeld. Maar op de vraag of hij koning is antwoordt: ja dat ben ik, maar niet om te heersen maar om te dienen.

Daar gaat het om bij de macht: de macht om te dienen. Er komt in ons hart een diep heimwee op. Een verlangen om een goed mens te zijn, een mens voor anderen in dienst van anderen en niet om zichzelf te verrijken. Dat is de kern van duurzaamheid. Dat is onze spirituele kracht, die de rijkdom zou moeten zijn van elke religie: er te zijn voor anderen en zijn of haar leven in dienst te stellen van anderen.

Die kracht blijkt in de wereld van boosheid en corruptie machteloos te zijn. Het kan zelfs tot de dood leiden, zoals in het Paasverhaal zo pijnlijk wordt uitgebeeld. Zelfs zijn beste vrienden lieten Jezus in de steek en het verraad in eigen boezem werd uiteindelijk zijn ondergang. De ongrijpbaarheid van de democratische macht van het volk ging een eigen leven leiden, onheilspellend en onvoorspelbaar. Die koos voor de oproerkraaier Barabbas.

Het machtspel leidde tot een donkere nacht. Maar uit het verhaal van Pasen blijkt ook dat de kracht van het leven nooit verloren gaat. Na de donkere nacht volgde een nieuwe dag van leven en de opkomst van een nieuwe macht uit de kracht van de liefde. Wij zwakkelingen hunkeren net als Petrus naar liefde met de vraag: hou je nog van me?

Het machtsspel op de vuilnisbelt van de menselijke ellende blijft altijd mogelijk. Ook nu nog met de ongewenste kinderen van asielzoekers en de gezinnen die honger lijden, ofschoon er een overvloed aan eten is. Of met moeders en hun kinderen die op straat komen omdat er geen inkomsten zijn. Wie het Paasgebeuren op zijn hart laat inwerken staat versteld hoe het kan.

Maar in het Paasverhaal komt in de harteloosheid van onze omgeving ook een lichtpunt van hoop opflitsen. Aan de binnenkant van de pijn komt nieuw leven tot ontkieming. Deze weg van nieuw leven moet je zoeken. Die wordt niet gevonden bij de mensen met geld en macht, maar op die puinhoop van schijnbaar waardeloze mensen, waar nog mensen leven met een hart.

Er zijn gelukkig steeds meer machthebbers met een hart. Maar het zijn vaak vooral zwakke mensen die zich bewust zijn van hun zwakheid en die zo graag een goed mens willen zijn. Mensen zoals Petrus, een ruwe visser van wie niemand iets verwacht en die zichzelf ook niet vertrouwt, die alleen maar kan zeggen: “Ik hou van je!” Daar bloeit de authentieke macht op, de macht die duurzaam is, de macht van de liefde.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

19 REACTIES

  1. Beste Paul,
    Bedankt voor de bezinning op de t.v.-uitzending van de Passion. Het verhaal van Jezus´s lijden, dood…en verrijzenis dat in 2000 jaar niets aan actualiteit verloren heeft. Moge deze mens blijvend in de hoofden en de harten van de vele kijkers worden herinnerd als ze bij de nieuwsberichten horen van misbruik door de machtigen. Als van de verantwoordelijken ontdekt wordt dat ze de hen toevertrouwde mensen en goederen ten eigen bate hebben misbruikt. Dat ze zich herinneren wat ook in ditzelfde bijbelboek wordt verteld dat de rijken, al staat er nog zo veel geld of land op hun naam, ze teniet zullen gaan met de dommen en de dwazen! Dit verhaal van hoop voor de velen die zich belangeloos inzetten, onbekend en ongezien vaak, houdt de wereld in stand, geeft moed aan de hopelozen, geeft de onvruchtbaren een plaats temidden van hun duizenden geesteskinderen. Laten we maar blijven vertrouwen dat de Geest van Pinksteren die als een vrucht van Jezus´ leven weer over ons kan komen, vele harten en hoofden blijvend mag verlichten. Dank en hartelijke groet, Nel

  2. Paul, hartelijk dank voor je wijze en inspirerende woorden! tevens woorden van troost en bemoediging in deze turbulente, niet makkelijke tijd.
    Woorden, die gesproken moeten worden, wil de mens in deze maatschappij medeMENS zijn.
    Én het besef houden, dat daar niets mis mee is, integendeel.
    Dank je wel.

  3. Dank je wel Paul, voor je inspirerende woorden.
    Er is een verschil tussen práten over liefde, verbinding en vertrouwen en deze waarden ook léven. Dat is voor mij in ieder geval elke keer weer de grootste uitdaging, zowel privé als in mijn werk met anderen.

  4. Dit is essentie, het zijn woorden die een resonantie aanboren, om ons in staat te stellen te verinnerlijken welke de kern van waarheid is die erin verborgen ligt en er zo naar te handelen.

  5. Het paasverhaal daagt ons uit om bewust te worden. Bewust van wie en wat we (ook kunnen) zijn. En bewust van de keuzevrijheid die we als mens hebben. Niets menselijk is onze vreemd. Maar ook niets Goddelijks is ons vreemd. We kunnen zijn wie we (ten diepste) willen zijn. Het leven biedt ons de kans om dit zelf te ervaren. Door bewustwording kan ieder mens zijn eigen ervaringen toetsen aan zijn of haar geweten. En van hieruit kiezen. Kiezen om te luisteren naar de stem van je geweten. En vervolgens het lef hebben om te handelen overeenkomstig deze stem. En het resultaat (ongeacht de uitkomst) volledig accepteren. Dat is liefde. Liefde die steeds opnieuw geboren wordt in iedere mens, iedere dag opnieuw. Totdat je als mens ontdekt: Ik ben Liefde.
    Namasté, René(Sans).

  6. Mooi geschreven. Hoe rijk is een samenleving die meer oog heeft voor de prijs dan de waarde van dingen en relaties? De overgrote meerderheid in de wereld lijkt vooral naar de cijfertjes te kijken. Meer is beter, zo wordt ons voorgehouden, maar is dat in werkelijkheid ook zo? Wat verstaan we eigenlijk onder ”meer”?

    De huidige economische crisis staat synoniem voor langdurige lage groei (zelfs krimp), steeds hogere schulden, een verouderende samenleving en voortdurende bezuinigingen. De kern van het systeem is ziek, terwijl de patient alleen aan de buitenkant behandeld wordt. De remedie zou groei moeten zijn: als we de weg naar ‘groei’ maar weten te vinden, dan komt het allemaal weer goed. Maar stel nu dat we de komende tien jaar geen groei hebben. Wat betekent dat dan voor onze maatschappij? We gaan in absolute zin terug in materiele welvaart (dat maakt ons overigens niet minder rijk), dus groei moeten we zoeken in samenwerking, elkaar ondersteunen, het immateriele.

    De vraag is: kan onze maatschappij transformeren naar een model dat minder op welvaart en meer op welzijn / geluk gebaseerd is? En hoe zullen andere landen daarin meegaan? Dat is de uitdaging waar we gezamenlijk voor staan.

  7. lieve paul, ik heb wel vaker gereageerd op je bijzondere blogs, maar nooit een reactie terug gekregen ook niet van de mensen die reageren, want het zou toch wel een discussie platform kunnen zijn. Ik reageer omdat ik het een mooie Paasboodschap vind maar het toch echt niet eens ben met je stelling dat het vooral ‘zwakke mensen zijn die zich bewust zijn van hun zwakte’. Het zijn wat mij betreft vooral sterke mensen die hun zwakte herkennen omdat die achter elke kracht zit die ze/we hebben. Kracht staat niet op zich zelf maar zwakte ook niet. Ze gaan altijd samen. Als mensen weten hoe ze omgaan met hun krachten en zwaktes zijn ze gewoon sterk wat de samenleving ook te zeggen heeft

  8. Dank u voor dit paasbericht, dank voor uw bericht over de liefde, de belangrijkste macht in het universum, laten wij ook dienstbaar zijn, dienstbaar aan anderen in ons werk en in ons leven, dienstbaar aan het Goddelijk Plan. Degene die dat heel goed doet is Debora van de stichting Source of Light: http://www.source-of-light
    Laten we ons in liefde met elkaar verbinden en zo licht verspreiden waar nog licht ontbreekt.

  9. Amen, meneer de Blot! Wat ben ik blij dat u dit schrijft. Ik weet die dingen, ik herhaal ze bij mezelf, ik houd het mezelf steeds weer voor, maar diezelfde boodschap van anderen te horen en dus te delen, maakt dat die bij mij niet uitdooft. Misschien moeten we niet te zeer schromen die dingen steeds weer hardop , met elkaar te memoren en er gezamenlijk moed uit te putten en blij mee te zijn. ……Zo’n beetje wat tijdens de zondagse kerkdiensten ooit , en soms nog wel, gebeurde/gebeurt, bedenk ik als schrijvende….
    De kracht van het authentieke, daar hoef je geen krachtpatser of uiterst goed mens voor te zijn. Heerlijk toch?
    Nogmaals, dankuwel en Amen.

    Marjan Booy

  10. Prachtig …. , heel erg bedankt!
    Op de school van mijn zoon start deze week het kernconcept macht. School nodigt ouders uit tot ouder participatie. Uw column heeft me geïnspireerd om aan te bieden de leerlingen kennis te laten maken met leiderschap volgens de Ubuntu filosofie. Net zoals Jezus dat als antwoord gaf gaat het daarbij om dienen.

  11. Als mens geboren worden in een omgeving waar macht en geld de norm zijn, en dan toch vanuit innerlijke kracht je hiervan bevrijden en daarmee de wereld inspireren. Het verhaal van de Paasweek is symbolisch voor de crisis waar we ons nu in bevinden. De les komt in deze tijd meer dan ooit aan, maar gaan we er ook naar handelen? Dat is en blijft de grote vraag.

  12. lieve Paul, Nog nooit heb ik gereageerd op je blogs al lees ik ze altijd.Maar nu moet ik je wel even zeggen hoezeer je me raakt met je woorden.Het verdriet en onmacht dat ik al jaren voel over de wereld verwoord je zo treffend.Het ontroerd me diep en geeft me hoop op betere tijden.Niet voor mij want ik ben al oud maar de jeugd mag toch niet groot worden in zo n wereld zoals het nu is.Heel veel dank Marianne

  13. Op het donkerst van de nacht, is het licht nabij! Zoals het nu gaat, kan het niet doorgaan. We worden allen doodongelukkig en geluk is het eerste geschenk dat we mogen ontvangen in het aardse leven. Wat prachtig geschreven.. zo hoopvol.. zo liefdevol. Deze weg ben ik ingeslagen en als we ons verbinden.. alle mensen die het anders willen zien, dan komen we er allemaal ooit op terecht. Op de weg van de liefde.

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 43 = 45