Nobelprijs voor de Vrede

10

De Nobelprijs voor de Vrede werd in het verleden toegekend aan personen die op de een of andere manier iets gedaan hebben voor de vrede. Dit jaar werd de vredesprijs niet toegekend aan iemand die iets gedaan heeft voor de vrede, maar aan personen die zich hebben ingezet voor de bron van vrede, de vrede van onze toekomst en ons nageslacht, onze kinderen.

De aandacht voor de waarde van het kind-zijn voor de vrede is de belangrijkste boodschap van de vredesprijs van dit jaar. De vrede van de toekomst wordt bepaald door het kind van NU, door de manier waarop het kind NU opgroeit. We kunnen nu bepalen of we het kind in de toekomst tot een bron van vrede maken of van terreur.

Als we de levensverhalen nagaan van misdadigers en terroristen dan is het opvallend hoe sterk hun gedrag werd bepaald door een traumatische ervaring uit hun jeugd. In de jeugdcriminaliteit zien we vaak hoe kleine boefjes zich kunnen ontwikkelen tot zware misdadigers. De pijn van een jeugdtrauma ontwikkelt zich gemakkelijk tot onbewuste wraakgevoelens, die voor de betrokkenen kan leiden tot aansluiting bij terreurgroepen. De onderlinge verbondenheid van deze groepen is sterk omdat de leden elkaar onderling waarderen. Ze ervaren dat de buitenwereld dat niet doet en ze nemen wraak. Deze mogelijke gevolgen van jeugdtrauma’s  worden bij het juridische denken van de jeugdopvang en de uitzetting van asielkinderen gemakkelijk over het hoofd gezien.

De jeugdcriminaliteit is vaak onrustbarend en de angst voor terreur neemt toe. Het is te simpel om het terrorisme aan de Islam toe te schrijven. We hebben in Nederland ook de treinkaping van de Molukkers gekend. Dat was een traumatische reactie van  gefrustreerde Christenen  op het hun aangedane onrecht.  In Noord-Ierland, in Baskenland en in veel andere landen komen deze getraumatiseerde reacties tot leven.

Er wordt van alles gedaan om de terreur onder controle te houden. Toch zal de sterkste controle niet in staat zijn om de frustraties van onruststokers te verzwakken, als men hun kernbehoefte niet begrijpt, dat is hun behoefte aan waardering . Deze  getraumatiseerde terroristen ervaren onrecht en gebrek aan waardering. Het is eenzijdig om deze taak in handen van de overheid te leggen, want het is een taak van ieder van ons. Ieder van ons kan naar eigen vermogen op de een of andere manier   anderen waarderen.

In Zuid-Afrika wist Mandela na de Apartheid een revolutie te voorkomen door te werken vanuit de Ubuntu-cultuur: de eenling is in zijn voortbestaan afhankelijk  van de groep.   Ik kan alleen voortbestaan door de kracht van de groep. Deze waardering voor elkaar, ook voor andersdenkenden uit andere culturen en religies, kan heel wat frustraties oplossen en daarmee het gevaar van terreur afzwakken.

Het belangrijkste is dat we hierbij beginnen met de kinderen, vooral ook met asielkinderen en alles te doen om hen in hun jeugd plezier te leren krijgen. Hierbij speelt de jeugdzorg een uiterst belangrijke rol om geborgenheid te scheppen voor de kinderen zonder gezinssamenhang. In ons onderwijs en in onze opvoeding wordt vooral aandacht besteed aan de kennisvorming. Hierbij wordt vaak vergeten  dat spel, verwondering en plezier van groot belang zijn om frustraties te voorkomen. De Nobelprijs voor de Vrede van dit jaar laat zien dat de aandacht voor de rechten van het kind de belangrijkste grondslag  is voor de vrede van onze toekomst.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

10 REACTIES

  1. Hallo Paul’

    wat mooi dat er nu inderdaad een andere beweging komt !
    Ik merk dat er via de positieve weg een beweging komt naar het begeleiden van kinderen.
    Het gelukskoffertje! wordt een les inhoud op scholen.
    Hoe maak ik mijn eigen geluk? en hoe kan ik het delen?
    De kinderpostzegels hebben dit gesteund!!
    De Knuffelkaartjes: laten kinderen zien wat heb ik nodig , en wat zegt mijn hart van binnen!
    Door kinderen te voeden met positiviteit, leren ze zich open te stellen!!
    Dank je wel voor je stuk!
    ik wist nog niet waar de vredes prijs naar toe ging!!

  2. De meeste kinderen willen wel een letterlijk en figuurlijk leven voor zichzelf en anderen. Het zijn vaak de zogenaamde machten die moeite hebben zichzelf te veranderen. Hier in Nederland ligt het accent nu m.n. op het IQ, de beste moet men zijn. Hoe in vredesnaam kan men daarbij ooit leren dat men goed kan zijn of worden voor het leven, ongeacht hoe groot of klein de capaciteiten (verstandelijk vermogen) is als men door gezag zonder mededogen wordt beschouwd als zijnde een product zonder (financiële of economische) waarde?

  3. Hartelijk dank voor deze heldere inzichten. Hoe waar is het dat de kiem van vrede (en dus ook de kiem van haat) ontstaat in die eerste jeugdjaren. Daar waar we niet worden gekend en gekoesterd in wie wij zijn, ontstaat relatieschrik. Iets in ons verkrampt en schermt af. We gaan letterlijk uit relatie. We scheiden ons af en nemen een innerlijk besluit: ik doe het wel alleen, ik kan het wel alleen. Iedereen die wel eens gevoelens van eenzaamheid heeft gekend, heeft dit innerlijk mechanisme ooit toegepast. Getraumatiseerde kinderen schermen hun hart met hele dikke muren af. De leegte is te pijnlijk om te voelen.
    Open en kwetsbaar in relatie durven zijn, is volgens mij de basisbehoefte van ieder mens en de enige weg naar vrede. De ubuntu-cultuur erkent de noodzaak ervan. Ik vraag me al jaren af, waarom ‘open-in-relatie-zijn’ niet als verplicht vak in het onderwijspakket zit.
    Het leven bestaat uit niets anders dan relatie. Wij worden geboren uit relaties en er is een heel netwerk aan relaties nodig om een zaadje te transformeren tot een plant. Relatie is de basis van ons bestaan. Wij zijn niets zonder de ander, zonder liefde, zonder steun, zonder inspiratie en interactie. We zijn ook niets zonder de bomen, de zon, het water, zonder liefde. Hoe vreemd dat kinderen alleen maar wordt geleerd zelfstandig te zijn en voor zichzelf op te komen, het bevordert alleen maar afgescheidenheid. Hoe jammer dat er geen enkele aandacht is voor de afhankelijkheid van ons bestaan. Voor eenheid en verbinding (met respect voor ieders uniciteit). Verbinding is ons geboorterecht!

  4. Een kind dat zich verzet tegen het ouderlijk gezag, is geen onruststoker laat staan een terrorist. Een mens die zich verzet tegen de gevestigde orde is geen onruststoker laat staan een terrorist. Dat is labeling vanuit de machthebber, het gezag.

    Wat het feitelijk is, is een wederzijds onvermogen de ander diens vrijheid te gunnen.
    Ingegeven door angst, zorg, beste bedoelingen of wat dan ook.
    Hoe dan ook probeert de een zijn kijk op het leven, zijn manier van leven op te leggen aan de ander. Desnoods met geweld.

    Onze kinderen worden geschoold in “de kijk van de gevestigde orde”. Niet eens die van vandaag, maar die van vroeger. Kinderen willen leven en ontdekken. Wij bieden hen de kijk van vroeger, van hen die allang dood zijn passend bij het huidige gezag. Gegoten in vormen die het huidig gezag passen.
    Een kind heeft alles tot zijn beschikking om uiteindelijk op eigen benen te gaan staan. Een mens heeft alles wat nodig is om zelfstandig, zelforganiserend, zelf verantwoordelijkheid nemend in het leven te staan.
    We leren het kind daarentegen dat het ontoereikend is, niet genoeg weet, niet genoeg kan en bovenal autoriteit nodig heeft.
    Zo creëren we mensen die gemankeerd – zonder voldoende eigen waarde en zelfvertrouwen – in het leven staan. Mensen die afhankelijkheid verkiezen boven eigen verantwoordelijkheid.
    Peace.

    • Hartelijk Dank voor Inspirerende Heer Paul de Blot voor artikel ‘ Nobelprijs voor de Vrede’
      en harteljk Dank U voor , voor Uw worden en citeer deel tekst Uwe waar ik graag wil reageren:
      In laatste alinea: ” Zo creëren we mensen die gemankeerd – zonder voldoende eigen waarde en zelfvertrouwen – in het leven staan.”.

      ” de Wet van Trilling” , van de Wet van Trilling afgeleide wetten, ” De Wet van Aantrekking: we trekken aan wat we uitzenden….”
      Stel:
      Dat wij als ouders, opvoeders in onderwijs en in religiose instellingen onze Jongere kinderen en Jongeren niet straffen!
      Niet vanaf prille begin vertellen dat zij ” zogenaamde zonde begaan”.
      Nee, dat is nodig NIET meer doen.

      Deze kinderen en jongeren vertellen dat zij zijn : Liefde, Vrede, Licht,
      dat Leven is leren, continu, nieuwsgierig zijn en ontdekken, in Leven zijn geen Fouten ! alleen LESSEN, en “met zachte begeleiding ” kinderen, jongeren leren uitstralen continu Liefde, Vrede, Licht.

      In 2014 met mobiele draadloze computers , mobieltjes vertellen/uitleggen hoe die apparatten werken, en dat is mogelijk Liefde, Vrede, Licht uitstrallen, door iedereen.
      Door iedereen, en ” God vinden en dienen in alle dingen ” is te realiseren.
      mijns inziens.

      • aanvulling a.u.b. tekst ” God vinden en dienen in alle dingen” is te realiseren”.
        God vinden in alle dingen is door Ignatius van Loyola als inspiratie aan wereld gegeven.
        Visie is onderdeel van Ignatiaanse Pedagogie en Ignatiaanse Spiritualiteit. Groot en prachtig is Universum en Mensen zijn onderdeel van dat Universum.
        Ik heb begrepen dat “Stilte en meditatie” is onderdeel van Ignatiaanse Wijsheid.
        In kwaliteit tijdtschrift lees ik informatie dat:
        ” als eerste in Nederland is een opleiding aangeboden voor Docent van Kinderen Meditatie” met toelichting hoe belangrijk is voor kinderen leren mediteren.

        Mijn voorstel is in alle opleidings instituten van laag tot hoog Ignatiaanse “Onderwijs ” implementeren op alle scholen kinderen, jongeren leren / oefenen “Stilte en meditatie ” en hen overtuigen dat zij allen zijn Liefde, Vrede en Licht. Dat zij ook uitstralen Liefde Vrede en Licht.
        Kinderen en jongeren zullen niet meer eenzaam voelen, een nieuwe wereld voor hen zal open gaan.

        • pleidooi aanvullend voor Onderwijs Ignatiaanse Pedagogie en Ignatiaanse Spiritualiteit.
          Voor systeem dat kinderen, jongeren laat overtuigen dat zij ALLEN
          Liefde, Vrede en Licht zijn.
          In deze ‘”bewust zijn ” zullen kinderen vrij voelen alle grootste eigen talenten gaven uit plooien.

          Vandaag zijn miljoenen kinderen, die leven in angst, asielzoekers kinderen in Nederland en in Europa , weduwen/weduwnaars kinderen, kinderen met een ouder of geen ouder.

          In Nederland en in Europa is toegestaan deze kinderen scholen bezoeken.
          School kan deze kinderen aanbieden wijsheid dat zij allen GELIEFD ZIJN , dat zij allen GEWENST ZIJN, dat zij zijn LIEFDE zelf,
          dankzij Liefde zelf , zij ook vrede uitstralen en LICHT.

  5. Met Dank heer De Blot voor de mooie bewoording:
    De Nobelprijs uitgereikt voor de INZET van de BRON van VREDE.

    Tijdbeelden en maatschappelijke ontwikkelingen hebben hun kiem in het individu.

    Via ons persoonlijk onbewuste dringen mondiale bewegingen bij ons binnen. De manier waarop we dat ervaren en de manier waarop dat voor ons uitpakt verschilt. We leven in een ‘donkere tijd’, een wereld met brandhaarden, dictators. Hoewel de manifestatie van het kwade geen aangename aangelegenheid is, lijden met zich meebrengt, destructie inhoudt betekent het toch tegelijkertijd een doorbraak en dat we begonnen zijn aan een transformatie. Veel tekenen in de maatschappij wijzen erop, al komen die signalen niet altijd even duidelijk naar voren in het dagelijkse nieuws.

    Het lot van de wereld hangt niet af van wat grote mogendheden elkaar aandoen maar de beslissing ligt ogenschijnlijk eenvoudig bij het keerpunt van denken in het individu die zijn innerlijke pad trouw blijft en werkt aan zijn eigen schaduw. Daar ligt het individuele potentieel om daadwerkelijk van betekenis van VREDE te zijn voor je eigen wereld om je heen.

    Met dank voor de overweging.

    Elianne

  6. De bron voor onze kinderen ligt binnen het gezin
    Om te beginnen om wederzijds begrip en respect als ouders naar elkaar toe
    De liefde voor elkaar en met elkaar
    De vader en moederrol samen er zijn de gelijkwaardige rol verdeling binnen het gezin is zo belangrijk voor de kinderen
    Wij de ouders zijn de spiegel voor onze kinderen
    Wij de ouders leren hun de waarden en voorwaarden voor het leven
    Binnen het gezin mag het geen eenrichtings verkeer zijn
    Het zal duidelijk moeten zijn voor de kinderen
    Hier ligt het begin voor hun verdere leven

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


1 + 3 =