We vieren Kerstmis, de dag van het Kind

19

In de Eerste Wereldoorlog werd er op Kerstmis niet gevochten, want op Kerstmis heerste overal vrede op aarde. In de Tweede Wereldoorlog vervaagde dit uitgangspunt. Onze huidige tijd is meer een tijd van geweld. Het is een chaos van verdeeldheid, maar toch wordt overal in de wereld het Kerstfeest gevierd, het feest van de vrede. De vrede blijft leven en laat zich niet verdrijven.

In het diepst van ons hart leeft altijd nog een intens verlangen naar vrede, al zijn we ons er vaak niet van bewust. Deze primaire levensbehoefte leeft in het Kind in ons en ieder van ons wordt als kind geboren. Dit diepe heimwee van ons Kind-zijn, wordt verbeeld in de Kerstkindje.

In de diepste verlatenheid en duisternis van mijn cel werd het licht, een licht dat heel mijn latere leven verlichtte, 92 jaar lang. Dit was de les van mijn leven: wie niet als een kind wordt, komt niet tot leven.

In de kern van de christelijke traditie vieren we met Kerstmis de geboorte van het goddelijk Kind, het oerbeeld van het Kind dat in ieder van ons geboren is. Kerstmis is de dag van het Kind, het Kind dat in de grootste armoede en verlatenheid geboren wordt en toch gedragen wordt door de grootste rijkdom, die van liefde en geborgenheid.

Het Kind heeft plezier in het leven. Dat is ook het beeld van ons leven met plezier. We beginnen als kind met leven in de wereld, het leven als een geschenk om ervan te genieten en er plezier mee te hebben. Deze rijkdom hebben we voor niets gekregen. Het enige antwoord is dan dank en nogmaals dank voor dit leven.

Het kind kan huilen en het kan lachen, het hoort erbij. Ik kan niet echt lachen als ik nooit heb gehuild. Ik kan niet van de zon genieten als ik nooit onweer heb ervaren. Ook in de armste vluchtelingenkampen zie je kinderen spelen en plezier maken. Plezier hebben, dat is hun spirituele kracht. Dit Kind leeft in ieder van ons maar we hebben het vaak tot zwijgen gebracht. Het kan echter elk moment weer tot leven wordt gewekt.

Ik zat in de oorlog in een geblindeerde dodencel van het concentratiekamp en wist niet of het dag was of nacht. Opeens schrok ik wakker. Ik hoorde het Stille Nacht zingen en besefte dat het Kerstnacht was. Een machtig lied dat uit alle barakken klonk en me diep raakte. Mijn jeugdherinneringen kwamen tot leven en het werd licht in mijn leven, diepe vrede en rust.

In de diepste verlatenheid en duisternis van mijn cel werd het licht, een licht dat heel mijn latere leven verlichtte, 92 jaar lang. Dit was de les van mijn leven: wie niet als een kind wordt, komt niet tot leven. Ik wens dit alle lezers van mijn weblog toe; dat je Kind-zijn tot leven komt.

Heel mooie Kerstdagen gewenst aan alle lezers van mijn weblog.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

19 REACTIES

  1. Waarde Paul,
    Heel hartelijk bedankt voor Uw inspirerende en warme woorden. Laten we inderdaad hopen bidden dat er toch eens vrede op aarde mag komen (al gebiedt de eerlijkheid te zeggen, dat het momenteel mij zwaar te moede is). Desondanks: een Zalig Kerstmis en een in alle opzichten voorspoedig en gezond 2017.
    Paul

  2. Heel mooi verhaal Paul, wordt er erg blij van. Succes met de verhuizing in Berchmanium, las het in de Telegraaf van vandaag.
    Jammer dat het oude huis niet meer kan. Een zalige Kerst, Freek

  3. Goede Paul,

    Met warmte en waardering heb ik jouw kerstboodschap tot mij genomen.
    Uit mijn eigen ervaring kan ik je melden dat een glimlach van een onbekend kind, op straat of in een bus, mijn hele dag goed maakt.
    Jou wens ik een zalig Kerstfeest en goede gezondheid alsmede blijvende inspiratie in het Nieuwe Jaar.
    Emil

  4. Dankje Paul voor deze ontroerende beelden van jouw, mijn en ons aller kind zijn. En voor je nog steeds ongebroken vertrouwen in de liefde die het wezen uitmaakt van ons hart & ziel. Ook jou wens ik een een zalig Kerstfeest. En allen die zich door jouw blog willen laten raken en hun eigen kind-zijn ook in het nieuwe jaar de ruimte willen geven.

  5. Beste Paul, geachte heer de Blot,

    Dank weer voor het terugbrengen naar de essentie. De kracht is m.i. ook dat je als kind volwassen wordt en van daaruit weer dichter bij jezelf komt. Je kinderlijke enthousiasme en verwondering terug weten te halen (of te behouden, dat kan ook) geeft veel rijkdom aan het dagelijks leven. Alhoewel een balans in ‘volwassen zijn’ en het ‘kind-zijn’ wel belangrijk is wil je in de maatschappij kunnen meedraaien. Een spreuk van mijn moeder die ons als kinderen meegaf: “Als gij niet wordt als kinderen, zult gij het koninkrijk der hemelen niet binnentreden’. Treffend :). Ik wens u en uw naasten een zalig Kerstfeest. Hartelijke groet,

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


6 + 2 =