Leeft onze parlementaire democratie nog?

6

Wie de opiniepeilingen volgt kan zich afvragen of we nog democratisch geregeerd worden. We zitten met een achterhaald politiek systeem waar alleen politieke partijen de dienst uitmaken. Hoe is het zover gekomen? Door onszelf! Daarom kunnen we er ook zelf iets aan doen.

Volgens de peilingen moet alles op de schop: de rechtspraak rammelt, het onderwijssysteem deugt niet, de medische wereld pakt de zaak verkeerd aan en ga zo maar door. Inderdaad is er op een aantal gebieden vaak een schokkend gebrek aan kwaliteit, maar veel mensen doen gelukkig echt hun best, vaak op heldhaftige manier.

Ieder vecht voor zijn eigen rechten maar vergeet daarbij dat bij die rechten ook plichten en verantwoordelijkheden horen.

Daar waar de menselijke waardigheid op het spel staat moeten we extra alert zijn. Het gaat om de mens in nood in de zorg: de zorg voor de oude mens, de zorg voor de zieke mens en de zorg voor de vereenzaamde mens. Het gaat ook om aandacht voor de jeugd, zoals de slachtoffers van echtscheiding en kinderen die asiel zoeken waar de jeugdzorg onvoldoende voor is toegerust.

Zo is er zonder goede voorbereiding op een onverantwoorde manier de digitalisering ingevoerd door de Belastingdienst, de banken en vele andere instanties. Ouderen die de computer nog niet beheersen, worden daar soms wanhopig van. Voor hen is elke hulp op dit gebied dan ook van harte welkom.

De misstanden zijn niet grootschalig ontstaan maar kleinschalig begonnen en kunnen dus ook kleinschalig worden aangepakt. De mensen werden zich steeds minder sociaal bewust van hun medeverantwoordelijkheid voor anderen en concentreerden zich op hun eigen belangen. Dit egocentrisme versterkte zich steeds meer. Elk individu zorgt voor zichzelf, elk gezin zorgt voor zichzelf, elke school, elke gemeente, elke partij. Ieder vecht voor zijn eigen rechten maar vergeet daarbij dat bij die rechten ook plichten en verantwoordelijkheden horen.

Het veranderen van het egocentrisme kan worden bestreden wanneer het individu zich medeverantwoordelijk gaat voelen voor de ander. Het kan beginnen met een hartelijk “Goede morgen, hoe gaat het?” voor de ander. Het kan in een gezin worden aangeleerd, in de klas of in de sportzaal. Aandacht voor elkaar werkt aanstekelijk en zo kan een netwerk ontstaan van aandacht en gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voor elkaar.

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

6 REACTIES

  1. Beste Paul,
    Natuurlijk heb je voor een deel gelijk. Maar in elke beschouwing kun je ook kiezen voor het licht. Als ik zie hoeveel vrijwilligers er in Nederland rondlopen, hoeveel er goed gaat – zeker in vergelijking met andere landen – in ons mooie land, dan vind ik dat dat meer belicht zou moeten worden. Aan ons zorgsysteem valt veel te verbeteren, maar het behoort wel tot de beste systemen in de wereld.
    De zorg voor de oude mens kan beter, maar veruit de meeste ouderen hebben het veel beter dat onze voorouders en worden goed verzorgd. Ik ben dan ook blij dat je aangeeft dat veel mensen hun best doen. Laten we dus niet teveel somberen. Zelf op resepctabele leeftijd gekomen heb ik het idee dat het grote probeem zit in de kloof tussen mensen die de technologische ontwikkeling wel- en zij dit dit niet kunnen bijbenen. Dat geeft een gevoel van vervreemding. Maar dat het egocentrisme werkelijk de overhand gaat krijgen geloof ik niet. De tregenkrachten zijn juist in Nederland daarvoor te sterk. Met hart. groet, Bernard Bothe

  2. A.M.D.G.
    Waarde Pater Paul,
    Ik vrees dat hetgeen U beoogd moeilijk te realiseren is! De wereld/maatschappij is zo gefocust op ieders eigen ego en wel door allerlei vormen van competitie, wedstrijdjes op gebied van sport, zang, toneel, voordracht, waar vaak op jonge leeftijd aan wordt meegedaan. Kijk maar eens naar vele TV-programma’s. Op piepjonge leeftijd worden vaak kinderen dat het belangrijk is om te winnen. Dat soort zaken werkt remmend om te komen tot het gevoel van “samen”.
    Gods Zegen toegewenst!
    Leo Hoestlandt

  3. A.M.D.G.
    Beste Pater Paul, Het is zeker waar wat je zegt.Maar ik denk ook dat Gert Staal helemaal gelijk heeft. We zouden allemaal eerst in de verre tijd achter ons terug moeten gaan en proberen daarin te ontdekken wat er fout is gegaan.
    Een mens blijft nu eenmaal een mens, die (ten onrechte) meent het recht te hebben om fouten te maken.
    Hoe dan wel?? Ik zou het niet weten!! Ik denk dat wij allen moeten trachten het vertrouwen in de SCHEPPER niet te verliezen!
    Gods Zegen Paul
    Leo Hoestlandt

  4. Beste Paul,
    Dank voor je column. De ‘kern van deze poedel’ is dat het politieke systeem waarin wij leven absoluut niet meer van deze tijd is. Het model stamt uit de tijd van de postkoets en de trekschuit, en is op geen enkele manier opgewassen tegen de snelheid, de massaliteit, de gretigheid en de ongeremdheid waarmee wij 21e eeuwse werktuigen zoals sociale media gebruiken. Ook, dat de gebruikers net als tovenaarsleerlingen geen idee hebben wat ze in hun handen hebben en welke schade ze kunnen aanrichten. Ik zie ook een verontrustende parallel met het succes van de opkomst van nazistische en communistische eenpartij-ideologieën, die in de jaren twintig-dertig genadeloos nieuwe massa-communicatiemedia uitbuitten in hun voordeel. Laten we een serieuze poging doen het stelsel te vernieuwen. En dan van binnenuit en over de grenzen van partijen en facties heen. Mvg Gert Staal

  5. Een goedemorgen Hoe gaat het?-moment is een welkome start van de dag. Wat in je artikel wordt gezegd, klopt en het valt mij als mens soms moeilijk om positief te blijven. Af en toe in de tram, bij de bakker of tegen de cassiere een goedemorgen-moment inlassen helpt niet alleen de ander uit zijn comfort en zwijgmodus. Ook ikzelf voel me er prettig bij. Ik maak even contact en laat een stukje speelsheid zien. Helpt dus echt! wat Paul hier zegt.

  6. Helaas zijn veel mensen weer terug gegaan naar ikke, ikke, ikke en de rest kan st……… vul maar in!
    Verantwoordelijkheid hebben we voor ons zelf maar ook naar elkaar toe en dat is wat er nu ontbreekt!
    Er zal eerst weer iets moeten gebeuren voordat men beseft waar ze mee bezig zijn!
    Bedankt Paul voor je zeer ware woorden over en van dit grote probleem!
    Maria

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


+ 15 = 17