Van Carnaval tot Pasen: liefde doet pijn

7

Carnaval en Pasen worden nog steeds gevierd ofschoon velen niet meer weten wat de achtergrond daarvan is. Ze zijn ontstaan uit de christelijke traditie dat Jezus aan het kruis is gestorven en op de Paasdag weer tot leven kwam. De veertigdaagse vastentijd is de tijd om zich dit mysterie van leven en dood dieper bewust te worden. Maar het geloof is een bron van vreugde. Daarom wordt het vasten voorafgegaan door een uitbundig vreugdefeest, het carnaval.

Pasen wordt gezien als een religieus gebeuren, maar het gaat eigenlijk om een behoefte in het diepste wezen van iedere mens, namelijk diens honger naar liefde. Ieder normaal mens raakt wel eens verliefd. De eerste tijd van huwelijk of samenleven straalt van geluk maar daarna komt de pijn. Geliefden kunnen elkaar gelukkig maken maar ook heel veel pijn doen.

We kunnen alleen liefhebben als we vrij zijn, want liefde is niet af te dwingen.

We zien dan ook dat het stralende geluk bij veel huwelijken helaas in scherven uiteenspat en soms zelfs tot een slachtveld kan leiden. Een kind uit zo’n relatie groeit dan op in een liefdeloos gezin.

Herstel mislukt meestal, niet uit onwil maar uit onmacht. Men is zich er niet van bewust dat liefde ook pijn kan doen. We kunnen alleen liefhebben als we vrij zijn, want liefde is niet af te dwingen.

Zodra je van elkaar houdt begint het probleem, want je voelt je niet meer vrij om alles te doen wat je wilt. Van iemand houden betekent ook vrijheid inleveren, want anders doe je de ander pijn.

Hoe meer je van elkaar houdt des te dieper kan je elkaar kwetsen en pijn doen. Het liefkozen van een andere vrouw kan je eigen geliefde diep krenken. Dan ontstaat het verzet en er ontwikkelt zich een strijd om vrijheid die niet altijd goed afloopt.

Met Pasen wordt de onbegrijpelijke gedachte dat liefde pijn kan doen concreet uitgebeeld in de kruisiging van Christus. Door liefde verraden, door liefde gestorven om daarna weer tot leven te komen, door liefde.

Team pauldeblot.nl wenst alle lezers liefdevolle paasdagen!

Paul de Blot SJHartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit
Nyenrode Business Universiteit

7 REACTIES

  1. Liefde doet geen pijn. Het is de angst die pijn doet. Het is het verdriet om de teleurstelling, de niet uitgekomen verwachting of het niet beantwoorde verlangen. Zo leren we op aarde tot bewustwording te komen, het spel van het ego te doorzien.
    Jezus liet ons de hoogste trede van die bewustwording doorzien. Het begint eerst met de relaties dichtbij, moeder/ kind, man/ vrouw. Om vervolgens- denk aan Maslow- je dienend in te zetten voor het grote geheel.
    Pasen herinnert ons eraan. Elk jaar nieuwe kansen.
    Dank Paul

  2. Onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijk delen. Want niets is iemands eigendom. Tenzij je dat iets zelf hebt gecreëerd en/of met instemming van de/een ander in bruikleen hebt. En dan nog is dat alles tijdelijk.

    Wij, ieder van ons met een BSN-nummer, zijn niet vrij. Wij, ieder van ons, is eigendom van de staat. Een fictie, een bedenksel van enkele mensen uit eerdere generaties. Nog steeds houden zij ons in slavernij. Nog steeds onthouden zij ons de mogelijkheid tot het geven van onvoorwaardelijke liefde.
    Zij die het BSN-nummer – het nummer van het beest – geven en handhaven zijn zij die Jezus aan het kruis hebben genageld. Ik heb hen lief. Zij weten niet beter.

    En nee, ik heb niks met de kerk, noch met het geloof. Ik heb wel iets met Jezus als voorbeeld van liefde.

  3. Beste Paul, je woorden doen meer dan dat wat taal doet. Gelukkig hebben wij mensen ook de kracht om liefde helend in te zetten. Zo blijft er hoop, hoop op verbindende liefde, na een diep en pijnlijk dal. Ik wens je fijne paasdagen

  4. Christus is niet aan het kruis gestorven. De Liefde wordt door ons, blinde ikken, aan het kruis onschadelijk gemaakt. We denken het in onze zelfoverschatting zonder die Liefde te kunnen redden. Met zelfbedachte berekenende modellen (kijk maar eens op http://www.ziekvanzorg.nl) proberen we dan dat paradijs op aarde te vestigen. De wereld is er allerminst vrijer, veiliger en vrediger door geworden. De menselijke liefde is meestal gebaseerd op een geconditioneerde wederkerigheid, dus meer op slavernij en wederzijdse afhankelijkheid. De liefde van Christus is volkomen ongeconditioneerd ook al maken wij er een potje van, ook al wensen wij Hem dood teneinde onze eigen onvolkomenheid niet te hoeven ervaren .
    De pijn die wij die Liefde aandoen, is de pijn die wij lijden. Christus liefhebben heeft wellicht een bepaald soort lijden in deze wereld tot gevolg, maar die is allerminst gespeend van vreugde en wellicht vergelijkbaar met de pijn bij geboorteweeen en de geboorte van een nieuw leven.

  5. Mooi dat je dit aanroert Paul. De mens verlangt ten diepste naar liefde, maar ook naar spiritualiteit, wijsheid en mysterie. We vergeten soms dat er zoveel wijsheid in het christendom zit. Het is dus ook belangrijk dit door te geven. (En er zijn zeker ook dingen, van het instituut kerk, die ik niet doorgeef.)

"Wat is uw reactie op mijn artikel? Mede namens de andere lezers bedankt voor het toevoegen van uw bijdrage. Laat een reactie achter voor mij, of reageer op elkaar. Het zou mij een plezier doen. Bedankt aan alle lezers die mijn weblog verrijken met een reactie." - Paul de Blot

NB: Uw emailadres wordt nooit gepubliceerd. Reacties met meer dan één link worden eerst gecontroleerd. Link alleen naar relevante websites. Gebruik uw reactie niet voor commercie.


4 + 6 =