26 mei 2019

Duurzaamheid gedragen door jonge mensen

De ouderen onder ons kunnen zich de naoorlogse crisis nog herinneren. Nederland lag in puin en alles moest opnieuw worden opgebouwd. Het waren vooral de jonge mensen die de energie opbrachten om geld te maken en iets groots op te bouwen. Deze generatie van vernieuwers is oud geworden en hun energiekracht is verzwakt. Ze beschikken wel over een rijke ervaring, maar de wereld verandert zo snel dat ze het niet meer kunnen bijhouden. Het zijn de jongeren, die door hun jeugdige energie in staat zijn verre reizen te maken en meer vertrouwd zijn met de technologische ontwikkelingen. Zij weten de crisis te overleven maar ze krijgen helaas vaak niet genoeg kansen.

Wat betekent duurzaamheid?

Het begrip duurzaamheid is niet meer weg te denken uit ons beleid, maar inhoudelijk is het niets zeggend. Alles moet duurzaam zijn, maar op economisch niveau blijkt duurzaamheid vaak duurder uit te komen, zoals we zien in het inkoopbeleid van de regering. Op ecologisch niveau wordt duurzaamheid veel gunstiger doorgevoerd als behoud van de natuur. Maar vaak is het behoud van de natuur al te laat en is duurzaamheid meer gericht op herstel van de natuur.

Drastische bezuinigingen

Iedereen beseft de diepe crisis die ons overvalt en iedereen begrijpt dat er iets aan gedaan moet worden. Maar het vreemde is dat men herstel zoekt in de terugkeer naar het oude dat nooit meer terugkomt. De crisis wordt vooral gezien als een financiële ramp, terwijl de crisis veel meer omvat. De financiële crisis is het gevolg van een morele crisis door een ongebreidelde hebzucht en machtstreven.

We groeien ons dood

Het streven naar groei wordt steeds krachtiger. We willen groeien en doen er alles aan om te blijven groeien. Het zou voor de hand liggen om niet meer geld uit te geven dan we verdienen, maar door de bijna grenzeloze mogelijkheid om geld te lenen is onze schuldenlast onbeheersbaar geworden. Het zou logisch zijn om het reizen en vervoer aan te passen aan de mogelijkheden, maar door de moderne technologie zijn we in staat om steeds meer asfalt aan te leggen voor weg en vliegverkeer. Zo groeit Nederland dicht.

Zijn onze kinderen nog belangrijk?

Er is voortdurend onrust in het onderwijs. Elke minister voert veranderingen door die weer onrust veroorzaken. Het valt me op dat het belangrijkste agendapunt van de politiek schijnbaar de economische crisis is, die de schuldenlast moet verlichten van ons nageslacht. Maar het nageslacht zelf wordt vergeten, want het gaat om mensen en niet om het geld. Vaak vergeten we dat de toekomst wordt bepaald door de jeugd van vandaag.

Nederland als rechtstaat

In de politieke discussies is een doorslaggevend argument vaak dat het zo in de wet staat. Of dat het zo in het regeringsakkoord is bepaald. Nederland is een rechtstaat. Mijn vraag is: "Wat is een rechtstaat?". Het is in elk geval geen dictatuur van de wet!

Een vergeten stakeholder

Jarenlang heb ik les gegeven in marketing en organisatiekunde waarbij in de handboeken de grootste aandacht wordt besteed aan de stakeholders. Maar ik miste de belangrijkste stakeholder, dat is het gezin, de familie.

Bezuiniging – een bron van paniek

In alle toonaarden is er paniek te horen als gevolg van de bezuiniging. In heel Europa weet men geen raad met de situatie. Het is alsof het bij de bezuiniging gaat over leven en dood. Vanuit financieel oogpunt gezien kan dit waar zijn en lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Materieel gezien is er namelijk geen helder zicht mogelijk. De stoffelijke wereld is per definitie gericht op groeien en uiteenvallen. Leven en dood. Niet te controleren. Als een chaotisch proces.

De voedselbank

In het Amsterdamse Daklozenkrant Z! Van 20 mei las ik het opmerkelijke artikel getiteld 'Beperkt houdbaar': “Wat niet verkocht wordt bij de super, omdat er een deuk zit in de roomboter of een slechte sinaasappel in het net, mag ik niet pakken uit het retourtransport, ook al verkoop ik de Z! krant om wat eten te kunnen kopen. Ik heb geleerd dat je geen eten weggooit. Retour, omgezet in biogas, is beter voor het milieu? Wat is milieu, wat is maatschappij, zolang mensen verkommeren bij gebrek aan eten? Waar kan ik eten krijgen als de voedselbank het mij niet geeft omdat ik dakloos ben? Toch leef ik veelal van wat anderen weggooien en weggeven.”

Duurzaamheid – De menselijke binnenkant

Duurzaamheid is en hot issue. De media zijn er vol van, het kabinet spreekt erover in zijn inkoopbeleid, ook bij energieproblematiek komt het ter sprake en bij de bezuinigingsrondes van de regering, wordt het niet vergeten. Maar bij al deze discussies is men zich nauwelijks bewust dat deze aandacht voor duurzaamheid vaak zeer eenzijdig is. Enkel de buitenkant ervan wordt geraakt. Terwijl de menselijke binnenkant de essentie van duurzaamheid is.

De crisis van onze democratie en hoe deze op te lossen

Politici hebben het democratisch systeem tot een ideaal gemaakt voor staatsbestuur. De recente ontwikkelingen in het Midden Oosten tonen ons hoe onhaalbaar dit ideaal is. Dan komt vanzelf de vraag wat we ermee willen bereiken. Wat is de zin van democratie?

Duurzaamheid kost veel

In NRC van 8 januari las ik het uitdagende artikel “Duurzame inkoop overheid kost veel geld en levert niets op”. Duurzaam inkoopbeleid van de overheid blijkt geen wezenlijke bijdrage te leveren aan het milieu en wel een zware verliespost te zijn, met honderden miljoenen euro’s aan administratie- en uitvoeringskosten. Het beleid remt bovendien de innovatie en leidt tot oneerlijke concurrentie. Helaas is dat de realiteit. Betekent het dat duurzaamheid een verkeerd beleid is? Deze conclusie lijkt voor de hand, maar het geldt enkel voor “duurzaam” inkoopbeleid, waarbij het helemaal niet over duurzaamheid gaat.

Video

LAATSTE ARTIKELS

webdevelopment by wise-internet