21 januari 2018

Maatschappelijke verantwoordelijkheid

Ik las de krantenkop: "Sharleyne (8) gewurgd en van tien hoog gegooid. De politie vond naast het bed van Sharleyne een briefje: "ik haat je mama". De eerste reactie is: wie heeft er gefaald?

Kerstmis: er is geen plaats

Het Kerstverhaal wordt ook in vele niet-christelijke landen gevierd, want het bevat een belangrijke boodschap voor iedereen in elke cultuur. Het gaat om één van de belangrijkste grondslagen van de samenleving: de gastvrijheid.

De dood hoort bij het leven

Ik werd getroffen door twee berichten. Het blijkt dat in de Zaanstreek de laatste vijf jaar 166 mensen door zelfdoding zijn overleden. Hoe groot is het aantal in Nederland vroeg ik me af. In een ander bericht las ik dat Nederland het grootste aantal zelfdodingen op het spoor in Europa heeft. Wat kunnen we daar aan doen?

Wat is er mis met de jeugd?

De jeugdcriminaliteit schijnt toe te nemen en veel supermarkten klagen over de baldadigheid van de jeugd. De jeugdzorg is nog steeds te zwak om daar iets aan te doen. Toch denk ik dat er niets mis is met de jeugd want een kind wordt niet als misdadiger geboren. Er schijnt wel iets mis te zijn met onze zorg voor de jeugd.

De onzichtbare binnenkant van ons leven

Een ijsberg is maar voor een klein deel zichtbaar, het grootste deel ligt onder water. Bij de Titanic werd daar geen rekening mee gehouden en daardoor is het schip te gronde gegaan. Ook het leven van mensen en organisaties zijn maar voor een klein deel zichtbaar. Wie daar geen rekening mee houdt zal de prijs ervoor betalen.

De zorg wordt beter maar wordt die ook menselijker?

Nederland hoort tot de landen met de beste zorgverlening. Die wordt ook voortdurend vernieuwd in zowel medisch-technisch als organisatorisch opzicht. Is onze zorgverlening daarmee ook menselijker geworden?

Krijgen onze kinderen wel genoeg aandacht en liefde?

We schrikken als we horen dat er twee jonge meisjes zijn vermoord en vooral wanneer er sprake is van een minderjarige verdachte. Eigenlijk zijn ze allemaal slachtoffers, want ook de dader is slachtoffer van ons beleid.

Groeiende verdeeldheid

Als we de media geloven is er ondanks de intensieve inspanningen een groeiende verdeeldheid en onrust, niet alleen in Nederland maar in heel de wereld. Naarmate de mensen zich sterker ontwikkelen zijn ze zich ook meer bewust van hun vrijheid en macht om voor hun belangen op te komen.

We bezuinigen in de relatie en daarmee in de menselijkheid

Nederland staat bekend om zijn kwaliteit in de zorg en in het onderwijs, maar toch is dit een eenzijdige beoordeling. Inderdaad staan we technisch en organisatorisch aan de top maar dat gaat helaas wel ten koste van de onderlinge relatie van de betrokken mensen en daarmee van de menselijkheid.

Gaat ons politieke beleid nog om mensen?

In het Noord-Hollands Dagblad las ik hoe de 14-jarige Omar uit Syrië in 2015 in Ter Apel kwam en daarna langs negen asielzoekerscentra werd verplaatst, telkens in een ander deel van het land. Uiteindelijk kwam hij op een kleine flat terecht en kon eindelijk rustig naar school gaan. Maar telkens als Omar dacht rust te hebben gevonden ging hij weer op transport.

Leeft onze parlementaire democratie nog?

Wie de opiniepeilingen volgt kan zich afvragen of we nog democratisch geregeerd worden. We zitten met een achterhaald politiek systeem waar alleen politieke partijen de dienst uitmaken. Hoe is het zover gekomen? Door onszelf! Daarom kunnen we er ook zelf iets aan doen.

Ons recht op menselijke waardigheid

De verkiezing van Donald Trump als Amerika’s nieuwe president heeft veel politieke onrust veroorzaakt. Ook in Nederland is dat door de komende verkiezing voor de Tweede Kamer te bespeuren. Het gaat om de democratische vrijheid die gevaar loopt. Ieder land probeert die op zijn eigen manier veilig te stellen. Een van de politieke problemen is het recht op vrijheid van meningsuiting. Waar komt het vandaan en tot hoe ver gaat dat recht?

Video

LAATSTE ARTIKELS

webdevelopment by wise-internet