23 april 2018

Leeft onze parlementaire democratie nog?

Wie de opiniepeilingen volgt kan zich afvragen of we nog democratisch geregeerd worden. We zitten met een achterhaald politiek systeem waar alleen politieke partijen de dienst uitmaken. Hoe is het zover gekomen? Door onszelf! Daarom kunnen we er ook zelf iets aan doen.

Ons recht op menselijke waardigheid

De verkiezing van Donald Trump als Amerika’s nieuwe president heeft veel politieke onrust veroorzaakt. Ook in Nederland is dat door de komende verkiezing voor de Tweede Kamer te bespeuren. Het gaat om de democratische vrijheid die gevaar loopt. Ieder land probeert die op zijn eigen manier veilig te stellen. Een van de politieke problemen is het recht op vrijheid van meningsuiting. Waar komt het vandaan en tot hoe ver gaat dat recht?

Er voor elkaar zijn

Het probleem van de jeugdzorg in Nederland is nog niet opgelost. Er zijn wel 15 instanties die er zeggenschap over hebben, maar daarvan is er eigenlijk niemand die een persoonlijke vertrouwensrelatie heeft met één van die kinderen.

Plezier schept energie – angst werkt verlammend

Wie de media volgt kan niet veel vertrouwen hebben in de toekomst. Oorlog en geweld worden steeds dreigender, armoede neemt toe en de politieke vooruitzichten worden steeds minder voorspelbaar. De vluchtelingen vormen een groot probleem en de religieuze spanningen zijn vaak angstwekkend. Deze factoren werken verlammend op nieuwe initiatieven.

Nieuwjaar, de dag van de gemeenschap

Nieuwjaar is de dag van de Gemeenschap. De verdeeldheid is in de wereld en ook in Nederland sterk toegenomen. Het nieuwe jaar biedt mogelijkheden om de stand van zaken te inventariseren en na te gaan hoe we de samenhang weer tot stand kunnen brengen.

We vieren Kerstmis, de dag van het Kind

In de Eerste Wereldoorlog werd er op Kerstmis niet gevochten, want op Kerstmis heerste overal vrede op aarde. In de Tweede Wereldoorlog vervaagde dit uitgangspunt. Onze huidige tijd is meer een tijd van geweld. Het is een chaos van verdeeldheid, maar toch wordt overal in de wereld het Kerstfeest gevierd, het feest van de vrede. De vrede blijft leven en laat zich niet verdrijven.

Het cultuurverschil als bron van conflicten

In Nederland heerst er een monocultuur die gebaseerd is op christelijke normen en waarden. Daardoor is er weinig kennis van islamitische zeden en gebruiken. Daar komt bij dat er tussen de islamieten onderling ook veel cultureel onbegrip is. Buiten de grenzen van de eigen cultuur denken mensen anders, voelen ze zich anders, organiseren ze zich anders, spreken ze anders, eten ze anders, enzovoort. Alles is anders en door onbegrip of misverstand kunnen er gemakkelijk (soms hevige) conflicten ontstaan.

Een uitzichtloze situatie

Wie de media volgt ervaart een uitzichtloze situatie, zowel op landelijk als internationaal niveau. De terreur slaat overal ongrijpbaar toe. We zien ook overal baldadigheid, agressie, wanhoop en machteloosheid. Het aantal vechtscheidingen neemt niet af. Drie van de vijf huwelijken lopen vast, vaak met tragische gevolgen.

De terrorist is gericht op paniek

Bijna dagelijks worden we geconfronteerd met berichten over terreuraanslagen of aanslagen die zijn voorkomen. De terroristen slagen er gemakkelijk in om paniek te zaaien, want waar ze zullen toeslaan is vooraf niet met zekerheid te zeggen. Het onberekenbare en ongrijpbare van hun daden is hun sterkste wapen om onrust te scheppen. Met eenvoudige middelen slagen ze erin een mijnenveld te leggen die verlammend werkt in ons leven. Onze angst wordt nog versterkt door de nieuwsmedia. Daardoor maken we onszelf slachtoffers van terreur.

De vluchtelingenstroom is niet te beheersen

Iedereen verwacht dat we in staat zijn de vluchtelingenstroom te beheersen maar volgens mij zal die blijven toenemen. Het klimaat verandert, de droogte neemt toe en de honger wordt een ramp voor menig gebied. Niet alleen in het Midden-Oosten, maar in de hele wereld groeit het vluchtelingenprobleem en daarmee ook de misdaad van de mensensmokkel.

Schandaal van onze eeuw

Het aantal miljonairs in Nederland neemt toe, maar de armoede eveneens. Hoe is dat mogelijk? Het aantal gezinnen dat ondersteuning krijgt van de voedselbank wordt niet minder, maar groter. De werkloosheid blijft hoog en steeds vallen er weer nieuwe ontslagen. Hierdoor raakt menig gezin zijn huis kwijt en vervalt tot diepe armoede. Wat doet de overheid hieraan? Die werkt met statistieken en abstracte cijfers, waardoor de wanhoop van veel mensen niet zichtbaar wordt.

De helse ervaring van een asielkind

In ons land blijkt een groot aantal asielkinderen na 6 jaar wachten nog steeds geen zekerheid te hebben over hun verblijfstatus, ondanks alle hierover in het verleden gemaakte afspraken. Elke dag leven ze met de onzekerheid of ze mogen blijven. Beseffen we wat dat voor een asielkind betekent, dat het wanhopig wordt als het op de middelbare school examen moet doen? Want wat voor zin heeft al die moeite als het toch weg moet.

Video

LAATSTE ARTIKELS

Jeugdcriminaliteit

Pasen

Valentijnsviering

De binnenkant van de zorg

webdevelopment by wise-internet