23 april 2018

Kinderen zijn onze toekomst

In Nederland is er veel aandacht voor opvoeding en onderwijs. Dat is meestal niet vanzelfsprekend in een cultuur waar geld en economie allesbepalend is. Goede zorg voor het kind is ook de belangrijkste investering in duurzaamheid. Hoewel steeds meer mensen het belang daarvan inzien, speelt duurzaamheid nog vaak een ondergeschikte rol bij het maken van economische keuzes.

De zorg voor onze jeugd

Nederland kan niet trots zijn op zijn jeugdzorgbeleid. Dat is erop gericht de jeugd onder controle te houden, maar een kind groeit pas op als het gewaardeerd wordt. Na jarenlang klagen is de overheid nu bezig haar beleid bij te stellen. In 2011 werd de Kinderombudsman als waakhond over onze kinderen aangesteld. Dat gebeurde pas na lang politiek getouwtrek in de Tweede Kamer.

Probleemjongeren

Zes jonge criminelen worden geliquideerd en een zevende blijft invalide. Een wijkagent reageert: “Ik houd het voor gezien. De probleemjongeren hebben de macht en wij moeten machteloos toezien”. Martien Kuitenbrouwer in Het Parool zegt : “Het optreden van politie, jeugdzorg, stadsdeel en wat al niet meer had niet alleen niets verbeterd, maar de zaak verslechterd”. Er wordt gewerkt aan repressie en preventie en er worden dossiers over deze jongeren aangelegd, maar de verharding onder hen schijnt toe te nemen.

Alles moet groter

Alles moet groter en kleine eenheden moeten fuseren, want dat is goedkoper en efficiënter. Men gelooft erin en het streven naar grootschaligheid is een gebruikelijke gang van zaken bij het management. Het is goedkoper zegt men. Het verbetert de kwaliteit. Specialisatie is alleen haalbaar bij grootschaligheid. Nog beter is een landelijke controle want dan is kwaliteit gegarandeerd. Het klinkt inderdaad mooi maar de praktijk leert ons dat kleinschaligheid beter werkt, vaak goedkoper is en vaak ook hoge kwaliteit levert.

De situatie in het Midden-Oosten

De situatie in het Midden-Oosten neemt steeds onheilspellender vormen aan. De wereld staat er machteloos tegenover. Een brief van Erik van Praag, directeur van Hope Flowers School, een diep spiritueel denker, gaf me hoop dat er verbetering komt.

Dictatuur van de bureaucratie

Iedereen is zich bewust van de economische crisis en allen zijn we op zoek naar een oplossing. Het politieke beleid werkt vooral aan bezuinigingen. Deze eenzijdige aanpak werkt averechts omdat daarmee de eigen creativiteit en verantwoordelijkheid van de mensen sterk beperkt wordt. Een andere minstens even grote destructieve crisisfactor wordt hierbij vaak over het hoofd gezien. Dat is de macht van de bureaucratie, die zich vaak ontplooit als een dictatuur waarbij elke democratische inbreng in de kiem wordt gesmoord.

De zorg in de zorg

Een zieke vrouw komt met haar klachten bij de dokter. Ik zal u als mens behandelen, zegt de arts. Kost het ook meer dokter, vraagt de vrouw? Dat is de vraag die ons momenteel allen bezighoudt. We willen een menselijker aanpak, maar het wordt onbetaalbaar. Hoe heeft het zo uit de hand kunnen lopen?

Opnieuw aandacht voor het jeugdprobleem

Het jeugdprobleem is een urgent probleem. In de verkiezingstijd is de aandacht voor het onderwijs gelukkig versterkt. Wat eruit voortkomt is nog een vraag. Maar onderwijs vormt maar een deel van de jeugdzorg. Er is meer nodig voor het kind om kind te kunnen zijn en van zijn jeugd te kunnen genieten, ongeacht de politieke of religieuze afkomst.

Heeft de jeugd betekenis?

De duurzaamheid wordt momenteel vooral gericht op de natuur als het tehuis van de mens. Veel minder aandacht krijgen de jonge mensen. De zorg voor de jeugd en jong volwassenen vormt in het politieke beleid één van de vele gebieden waarop bezuinigd moet worden. Daarbij wordt vaak vergeten dat juist de jonge mensen de toekomst bepalen en daarmee de duurzaamheid.

Op duurzaamheid gericht onderwijs

Een crisis kenmerkt zich doordat vertrouwde zekerheden wegvallen. De verstandelijke berekenbaarheid van de situatie valt weg in de crisis en men raakt in paniek. Dat is op bijna alle niveaus herkenbaar, zoals bij de Europese samenwerking en in het politieke beleid door de onbeheersbaarheid van het bankwezen. Er is nieuw inzicht nodig om te beseffen wat er gaande is en waar het eigenlijk om gaat. Dat is de vraag van de zin van ons leven, een vraag die niet door het verstand alleen kan worden beantwoord.

Het kleed van de keizer

Peter Blom, de directievoorzitter van Triodos Bank begint zijn boek over het nieuwe bankieren met het sprookje van Hans Andersen over de nieuwe kleren van de keizer. In zijn grote ijdelheid nodigde een keizer de beste kleermakers uit voor het maken van een vorstelijk gewaad. Twee kleermakers boden aan om een gewaad te maken, zo schitterend dat alleen intelligente mensen het konden waarnemen. Na weken werk kon de keizer zijn gewaad passen, maar hij zag niets.

Zijn onze kinderen nog belangrijk?

Er is voortdurend onrust in het onderwijs. Elke minister voert veranderingen door die weer onrust veroorzaken. Het valt me op dat het belangrijkste agendapunt van de politiek schijnbaar de economische crisis is, die de schuldenlast moet verlichten van ons nageslacht. Maar het nageslacht zelf wordt vergeten, want het gaat om mensen en niet om het geld. Vaak vergeten we dat de toekomst wordt bepaald door de jeugd van vandaag.

Video

LAATSTE ARTIKELS

Jeugdcriminaliteit

Pasen

Valentijnsviering

De binnenkant van de zorg

webdevelopment by wise-internet