22 juli 2017

De zinloosheid herhaalt zich

Op deze dag 15 augustus capituleert Japan in 1945. Dat is het einde van een zinloze oorlog met een onbeschrijfelijke ellende van miljoenen slachtoffers, doden, verminkten en gebroken gezinnen. Langzamerhand is de oorlogsverwoesting wel hersteld maar de traumatische ervaring van de oorlogsslachtoffers nog niet. Over de littekens van de oorlog die de ouderen nog ervaren wordt weinig gesproken.

Een uitzichtloze situatie

Wie de media volgt ervaart een uitzichtloze situatie, zowel op landelijk als internationaal niveau. De terreur slaat overal ongrijpbaar toe. We zien ook overal baldadigheid, agressie, wanhoop en machteloosheid. Het aantal vechtscheidingen neemt niet af. Drie van de vijf huwelijken lopen vast, vaak met tragische gevolgen.

De vluchtelingenstroom is niet te beheersen

Iedereen verwacht dat we in staat zijn de vluchtelingenstroom te beheersen maar volgens mij zal die blijven toenemen. Het klimaat verandert, de droogte neemt toe en de honger wordt een ramp voor menig gebied. Niet alleen in het Midden-Oosten, maar in de hele wereld groeit het vluchtelingenprobleem en daarmee ook de misdaad van de mensensmokkel.

Heeft het kind nog rechtsbescherming?

Ik schrok van het onheilspellende bericht dat het aantal dodelijke slachtoffers van kindermishandeling niet is gedaald. Hoe is het mogelijk dat nog zoveel ouders dit hun kinderen aandoen zonder dat de overheid daar iets tegen kan doen. De jeugdzorg is nog steeds een zorgenkind en daar heeft men nog geen greep op de kindermishandeling.

Respect voor anderen

Het is een bekend feit dat sommige mensen zich ergeren aan het gedrag van anderen waarin ze zelf ook tekort schieten. Het is ook een collectief verschijnsel. Na de rellen en het wangedrag van asielzoekers in Keulen komen er overal heftige reacties los. Het lijkt alsof de mensen onbewust hun eigen gedrag hierin herkennen.

Mensen in nood

We ervaren een overstroming van vluchtelingen zonder afvoerkanalen en de dijkbreuk is niet te dichten. Landen onderhandelen over het toelaten van het aantal vluchtelingen. Daarbij wordt vaak vergeten dat het om mensen gaat, mensen met een leven zoals ieder van ons. Wie de ellende en doodsangst van de vluchteling wil begrijpen, moet met een vluchteling gaan praten om te ervaren wat ze hebben meegemaakt. Een moeder zal geen onnodig levensgevaar riskeren om haar kinderen te redden.

Kind in nood

Het kind is de belangrijkste investering voor de toekomst, maar het kind is in nood. Als we de cijfers mogen geloven lopen momenteel drie van de vijf huwelijken uit op een scheiding, heel vaak een vechtscheiding, waar de kinderen het slachtoffer van zijn. We kunnen daar niet altijd de ouders de schuld van geven. Zij kunnen op hun beurt de dupe zijn van overmatige werkdruk of werkloosheid, van de starre bureaucratische wetgeving of bezuinigingen in de zorg.

Het vluchtelingenprobleem wordt onoplosbaar

Het vluchtelingenprobleem lijkt een ramp te worden die niemand kan overzien. Niet alleen Europa staat er machteloos tegenover, maar ook in het Midden-Oosten, in Afrika, in Azië groeit er een vluchtelingenstroom. De hulporganisaties putten zich uit om te helpen maar het lijkt op dweilen met de kraan open. Het zijn niet alleen mensen die op zoek zijn naar een beter leven, maar vooral die hun huis en haard hebben verloren en die zelfs in levensgevaar verkeren. Er zullen zeker ook misdadigers onder hen zijn die van de situatie misbruik maken. Dit misbruik is geen argument om de mensen in nood niet te helpen.

Zijn juridische procedures belangrijker dan mensenrechten?

Ik las in Het Parool van 4 juli dat er 50 Amsterdamse gezinnen moeten vertrekken na afloop van de juridische procedures van het kinderpardon. De kinderen, vaak al pubers, zijn hier geboren en getogen, maar moeten toch terug naar een land waarvan ze de taal niet kennen en er volledig vreemd zijn. Zelfs het pleidooi van de burgemeester schijnt niet te helpen. Het is alsof het de schuld van de ouders is, dat ze kinderen hebben, die in de gevoeligste periode van hun jeugdleven een geestelijke doodstraf krijgen opgelegd.

Is Nederland nog democratisch?

De verkiezingen zijn achter de rug en Nederland blijkt nog moeilijker bestuurbaar te zijn geworden. De onderlinge strijd van de politieke partijen is verscherpt door hun EGO-cratie. Deskundigheid schijnt tegenwoordig minder belangrijk te zijn.

De jeugd komt in opstand

We zien steeds meer onrust onder de jeugd zonder dat we er greep op hebben. De jeugdzorg loopt op een dood spoor. Ons beleid voor jonge jihadstrijders biedt weinig houvast. De meningen over goed onderwijs lopen sterk uiteen en is nu te eenzijdig gericht op verstandelijke kennis. De aanpak van jeugdige asielzoekers is vaak in strijd met de mensenrechten. De misdaad onder de jeugd groeit. Kortom: het gaat niet goed met onze jeugd en die komt daardoor in opstand.

De armen worden armer

Nederland behoort tot de rijke landen van de wereld en toch blijkt er een opvallende groei te zijn in de behoefte aan voedselpakketten voor de armen. Dat verschijnsel doet zich ook in andere rijke landen voor. Er is schijnbaar iets mis met onze economie. Steeds meer studies tonen aan dat ons huidig economische systeem niet werkt. Het draagt niet bij aan het welzijn van heel veel mensen in onze wereld en de kloof tussen arme en rijke landen wordt steeds groter.

Video

LAATSTE ARTIKELS

webdevelopment by wise-internet