De crisis is het gesprek van de dag en de gevolgen van de crisis zijn nog steeds sterk voelbaar. Voor velen gaat het om iets dat zich buiten ons afspeelt en waar wij slachtoffer van zijn geworden. Maar wie eerlijk is zal ontdekken dat het om onszelf gaat.
Paul's Columns Archief
We hebben geen houvast meer
Allen ondergaan we de gevolgen van de crisis. De grootste pijn is wel de grote onzekerheid op bijna alle gebieden. We zijn ons houvast kwijt en zijn niet meer zeker van onze baan, van ons inkomen, van ons pensioen, van onze toekomst? De stress slaat toe…
Bewust worden van de zin van ons leven
De media overweldigen ons met informatie over de crisis maar al die informatie zegt ons eigenlijk niets. We worden er pas door geraakt als het onszelf treft, als we horen dat ons geld op de bank weg is, als we dreigen ontslagen te worden, als ik hoor dat mijn kind ongeneselijk ziek is. Ik heb mensen gekend die door het bericht dat ze ongeneselijk ziek waren op slag veranderden. Ze werden zich bewust wat leven is en waar het om gaat.
Faalt het bonus systeem?
Men heeft het bonus systeem een halt toegeroepen. Is het een succesvol? Het is onzeker. Slaagt de schoonmaak of gooien we met het kind het badwater weg? Waar gaat het eigenlijk om bij een bonusregeling en wat is de zin ervan?
We zijn allen klant van elkaar
De oud ING topman Cees Maas benadrukte in de bijeenkomst van Toekomst van de Banken dat de klant weer centraal moet staan (zie Volkskrant 9 Sept. 2009). Is de klant dan geen klant meer? Voor 1986 was de Postbank nog een volledig op de klant ingestelde Rijkspostspaarbank. De klantvriendelijkheid was een vanzelfsprekende fundamentele instelling van de werknemers.
In de zorg zowel als in het onderwijs gaat het vooral om de bezieling
Ik heb al 45 jaar lang gewerkt zowel in het onderwijs als in de zorg. Daar heb ik mensen leren kennen met een sterke bezieling. Aan hun idealisme heb ik het te danken dat ik nog met veel plezier in deze beide sectoren werk. Daar ben ik hen altijd dankbaar voor. Tegelijkertijd zag ik ook heel vaak dat ze in hun verwachtingen werden gefrustreerd, vaak zo sterk dat ze afhaakten. Dat is de grootste kapitaalvernietiging voor deze instellingen.
Vernieuwing noodzakelijk in het beleid van zorg en onderwijs
Op mijn beide artikelen over het beleid in de zorg en het onderwijs, dat ziek is, zijn talrijke reacties gekomen. Dat is een goed teken. Het blijkt dat het onderwijs zelf vaak ook te gesloten is geworden voor vernieuwing. Ik heb gewezen op de interessante studie van Gerrit Broekstra over Diep Leiderschap, want het leiderschap is tot nu toe te oppervlakkig geweest. Het gaat om de genetische code (missie en waarden) in de zorg en het onderwijs.
Zij-instromers in het onderwijs hebben het moeilijk
Zij-instromers in het onderwijs hebben het moeilijk zoals men in de krant kan lezen. Hoe zou dat komen? Aan hun opleiding ligt het niet want ze beschikken vaak over zeer gedegen kennis. Ik denk dat zij-instromers in de zorgsector, waar ook een grote nood is aan krachten, hetzelfde probleem zullen ervaren. Toch is het een goede ontwikkeling als zowel de zorg als het onderwijs met zij-instromers kan worden versterkt. Maar daar is wel meer nodig dan een technische bijscholing op het doe-niveau.
Waar willen we heen met ons onderwijs?
De politiek doet alles om snel uit de crisis te komen. Dat is zeer lofwaardig maar de praktijk geeft de indruk van paniekvoetbal. De aandacht valt vooral op het herstel van de economie, want we mogen ons nageslacht niet met een zware schuldenlast belasten. Dat lijkt een goede argumentatie. Het is zeer juist de volgende generaties niet met de brokken van onze crisis te laten zitten. Maar eenzijdig herstel van de economie is vooral een herstel van de gevestigde orde, maar wel ten koste van de volgende generaties.
De zorgsector in de zorgen
Niet alleen de banken maar ook de zorgsector zit in een crisis. Niet alleen als gevolg van medische missers of gebrek aan geld, maar vooral door een crisis in het management ervan. Het goed bedoelde streven naar grootschaligheid en marktwerking blijkt averechts te werken. Men had hierbij uit het oog verloren dat het niet producten of technieken waren die de zorgsector aan de klanten verkocht, maar dat gezondheid vooral gebaseerd is op menselijke relaties.



