Iedereen beseft de diepe crisis die ons overvalt en iedereen begrijpt dat er iets aan gedaan moet worden. Maar het vreemde is dat men herstel zoekt in de terugkeer naar het oude dat nooit meer terugkomt. De crisis wordt vooral gezien als een financiële ramp, terwijl de crisis veel meer omvat. De financiële crisis is het gevolg van een morele crisis door een ongebreidelde hebzucht en machtstreven.
Paul's Columns Archief
De wanhoopsdaad van een asielzoeker
In de krant van 12 april las ik het artikel van een asielzoeker uit Burundi, die met zijn zoon en dochter het land moest verlaten en die toen de hand aan zichzelf sloeg. Het is één van de vele drama’s over asielzoekers die wijst op het contrast van het hart van een vader en het verstand van de politiek. Het ligt voor de hand dat we in Nederland een beperkte mogelijkheid hebben om vluchtelingen op te vangen. Aan de andere kant is het asielbeleid vaak vastgeroest aan bureaucratische procedures. Het duurt vaak jaren voordat er een beslissing wordt genomen, die vervolgens te weinig rekening houdt met de gevolgen van deze traagheid voor het lot van kinderen.
Onberekenbaarheid van ons leven
Een kleine onoplettendheid van een buschauffeur heeft in Zwitserland een menselijk drama tot gevolg maar ook een schokgolf van medeleven tot leven gebracht. Een diep doordringend groepsproces is erdoor op gang gekomen waarin zowel de grootsheid van het menselijk medeleven als de kleinheid van zijn macht tastbaar wordt. De dood is een crisiservaring die het diepste van de mensen raakt en geen mens spaart. Iedereen zal vroeg of laat een dergelijke crisis ondergaan. Het raakt ons dieper als het om een kwetsbare groep kinderen gaat.
We groeien ons dood
Het streven naar groei wordt steeds krachtiger. We willen groeien en doen er alles aan om te blijven groeien. Het zou voor de hand liggen om niet meer geld uit te geven dan we verdienen, maar door de bijna grenzeloze mogelijkheid om geld te lenen is onze schuldenlast onbeheersbaar geworden. Het zou logisch zijn om het reizen en vervoer aan te passen aan de mogelijkheden, maar door de moderne technologie zijn we in staat om steeds meer asfalt aan te leggen voor weg en vliegverkeer. Zo groeit Nederland dicht. Het zou verstandig zijn om het energieverbruik aan te passen aan de beschikbare voorraad van brandstof en energie, maar de ongebreidelde honger naar luxe en consumptie vernietigt zelfs onze kostbare voedingsbronnen en brandstofreserves die de herstelmogelijkheden van de natuur vernietigen.
Alles loopt tegen
Voortdurend worden we geconfronteerd met deprimerende voorspellingen dat de crisis erger wordt. Dat laat zich op alle gebieden voelen en we laten ons gemakkelijk meesleuren door de angst en wanhoop. We vergeten dat de crisis bij het leven hoort, want zonder crisis komt er geen vernieuwing. Wie zijn baan verliest komt inderdaad in een diepe crisis, maar vaak is het ook een kans om oog te hebben voor andere mogelijkheden.
Wat brengt 2012 ons?
De berichten voorspellen niet veel goeds voor 2012, een zware crisis. Het gaat erom hoe we het zien. Economisch gaat het slecht, maar als ik zie hoe de aandacht voor goede doelen groeit en er ook mooie dingen gebeuren, zoals de bewustwording van duurzaamheid en spiritualiteit dan wordt het beeld anders. Iemand met dorst, die een half glas water krijgt, kan teleurstellend reageren met: “maar een halfvol glas”, of met dankbaarheid: “gelukkig weer een halfvol glas!”.
Bezuiniging – een bron van paniek
In alle toonaarden is er paniek te horen als gevolg van de bezuiniging. In heel Europa weet men geen raad met de situatie. Het is alsof het bij de bezuiniging gaat over leven en dood. Vanuit financieel oogpunt gezien kan dit waar zijn en lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Materieel gezien is er namelijk geen helder zicht mogelijk. De stoffelijke wereld is per definitie gericht op groeien en uiteenvallen. Leven en dood. Niet te controleren. Als een chaotisch proces.
Europa in een crisis
De krantenkoppen zijn vol van de Europese crisis. Een groot aantal banken voldoet niet aan de eisen om aan de stresstest te kunnen voldoen. Ze hebben onvoldoende geld achter de hand in tijden van nood. Dat maakt Europa ziek, goed ziek, als je de berichten leest. Toch zijn de berichten eenzijdig. Economisch gezien is Europa ziek, maar economie maakt altijd ziek als die eenzijdig wordt toegepast. Elke eenzijdige toepassing of gerichtheid op iets kan leiden tot ziekte. Te eenzijdig voedsel tot je nemen, maakt mensen altijd ziek. Te eenzijdige discipline, zonder ruimte voor vrijheid, maakt een gezin ziek.
Onzekerheid
De bezuinigingen voorgesteld door het huidige kabinet worden radicaal ingevoerd. De gevolgen zijn even radicaal, want niemand beschikt meer over zekerheid. Niemand heeft nog garantie of ze hun baan kunnen behouden, of ze de kosten kunnen dekken en in hun levensonderhoud kunnen blijven voorzien.
Het Griekse trauma
Het economische drama waar Griekenland sinds enige tijd in beland is, blijft een actueel onderwerp in de media. Zeer uiteenlopende groepen mengen zich in de discussie, al is men vaak niet op de hoogte wat er precies aan de hand is. Er wordt gesproken over het faillissement van een volk, alsof het om een al of niet winstgericht bedrijf gaat. Een volk kan nooit failliet gaan.





