Voortdurend worden we geconfronteerd met deprimerende voorspellingen dat de crisis erger wordt. Dat laat zich op alle gebieden voelen en we laten ons gemakkelijk meesleuren door de angst en wanhoop. We vergeten dat de crisis bij het leven hoort, want zonder crisis komt er geen vernieuwing. Wie zijn baan verliest komt inderdaad in een diepe crisis, maar vaak is het ook een kans om oog te hebben voor andere mogelijkheden.
Paul's Columns Archief
Wat brengt 2012 ons?
De berichten voorspellen niet veel goeds voor 2012, een zware crisis. Het gaat erom hoe we het zien. Economisch gaat het slecht, maar als ik zie hoe de aandacht voor goede doelen groeit en er ook mooie dingen gebeuren, zoals de bewustwording van duurzaamheid en spiritualiteit dan wordt het beeld anders. Iemand met dorst, die een half glas water krijgt, kan teleurstellend reageren met: “maar een halfvol glas”, of met dankbaarheid: “gelukkig weer een halfvol glas!”.
Bezuiniging – een bron van paniek
In alle toonaarden is er paniek te horen als gevolg van de bezuiniging. In heel Europa weet men geen raad met de situatie. Het is alsof het bij de bezuiniging gaat over leven en dood. Vanuit financieel oogpunt gezien kan dit waar zijn en lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Materieel gezien is er namelijk geen helder zicht mogelijk. De stoffelijke wereld is per definitie gericht op groeien en uiteenvallen. Leven en dood. Niet te controleren. Als een chaotisch proces.
Europa in een crisis
De krantenkoppen zijn vol van de Europese crisis. Een groot aantal banken voldoet niet aan de eisen om aan de stresstest te kunnen voldoen. Ze hebben onvoldoende geld achter de hand in tijden van nood. Dat maakt Europa ziek, goed ziek, als je de berichten leest. Toch zijn de berichten eenzijdig. Economisch gezien is Europa ziek, maar economie maakt altijd ziek als die eenzijdig wordt toegepast. Elke eenzijdige toepassing of gerichtheid op iets kan leiden tot ziekte. Te eenzijdig voedsel tot je nemen, maakt mensen altijd ziek. Te eenzijdige discipline, zonder ruimte voor vrijheid, maakt een gezin ziek.
Onzekerheid
De bezuinigingen voorgesteld door het huidige kabinet worden radicaal ingevoerd. De gevolgen zijn even radicaal, want niemand beschikt meer over zekerheid. Niemand heeft nog garantie of ze hun baan kunnen behouden, of ze de kosten kunnen dekken en in hun levensonderhoud kunnen blijven voorzien.
Het Griekse trauma
Het economische drama waar Griekenland sinds enige tijd in beland is, blijft een actueel onderwerp in de media. Zeer uiteenlopende groepen mengen zich in de discussie, al is men vaak niet op de hoogte wat er precies aan de hand is. Er wordt gesproken over het faillissement van een volk, alsof het om een al of niet winstgericht bedrijf gaat. Een volk kan nooit failliet gaan.
Dodenherdenking en bevrijding
We hebben op 4 Mei de doden herdacht en op 5 Mei is de bevrijding gevierd. Gezien de uitbundigheid waarmee bevrijdingsdag werd gevierd bleek deze dag geen puur formaliteit te zijn. De dodenherdenking ging iets moeizamer maar heeft toch velen diep geraakt. We hebben onze doden herdacht, waaronder vaak onze dierbaren. We zijn hun dankbaar omdat we onze vrijheid ook aan hen te danken hebben. Mede dank zij hun offer genieten we nu van onze welvaart. We gedenken ook de mensen die met hun idealisme iets groots hebben verricht, vaak zonder over de nodige middelen te beschikken. Daarom is het goed hierop dieper in te gaan.
Tegenslag op tegenslag. Waar gaat het heen?
Overstromingen in verschillende landen, aardbevingen gevolgd door een tsunamie, stralingslekken van verwoeste kernreactoren, onlusten in het Midden Oosten, stammenstrijd in Afrika, het houdt niet op met ingrijpende gebeurtenissen…
Redding van de wereld in nood door een relatienetwerk
Als we de laatste maanden het nieuws volgen staat alles in brand en we hebben geen effectieve blusapparatuur. Het is alsof we in onze planning nergens meer houvast kunnen vinden.
Ons paniekbeleid
We worden de laatste tijd telkens weer opgeschrikt door diep ingrijpende gebeurtenissen, de politieke chaos, de financiële crisis. De onrust in de Arabische wereld, de gevangenneming van onze vliegers, de tsunami in Japan. We worden op wereldschaal zowel als op lokaal niveau zo door elkaar geschud dat een goed uitgewerkte planning onmogelijk wordt. Dergelijke ingrijpende gebeurtenissen en veranderingen zijn rationeel niet te vatten en we schieten dan gemakkelijk door in paniekbeleid. Paniek en angst zijn de belangrijkste oorzaken van te primaire en mogelijk verkeerde beslissingen.





