Het begrip duurzaamheid is niet meer weg te denken uit ons beleid, maar inhoudelijk is het niets zeggend. Alles moet duurzaam zijn, maar op economisch niveau blijkt duurzaamheid vaak duurder uit te komen, zoals we zien in het inkoopbeleid van de regering. Op ecologisch niveau wordt duurzaamheid veel gunstiger doorgevoerd als behoud van de natuur. Maar vaak is het behoud van de natuur al te laat en is duurzaamheid meer gericht op herstel van de natuur.
Paul's Columns Archief
De wanhoopsdaad van een asielzoeker
In de krant van 12 april las ik het artikel van een asielzoeker uit Burundi, die met zijn zoon en dochter het land moest verlaten en die toen de hand aan zichzelf sloeg. Het is één van de vele drama’s over asielzoekers die wijst op het contrast van het hart van een vader en het verstand van de politiek. Het ligt voor de hand dat we in Nederland een beperkte mogelijkheid hebben om vluchtelingen op te vangen. Aan de andere kant is het asielbeleid vaak vastgeroest aan bureaucratische procedures. Het duurt vaak jaren voordat er een beslissing wordt genomen, die vervolgens te weinig rekening houdt met de gevolgen van deze traagheid voor het lot van kinderen.
Onberekenbaarheid van ons leven
Een kleine onoplettendheid van een buschauffeur heeft in Zwitserland een menselijk drama tot gevolg maar ook een schokgolf van medeleven tot leven gebracht. Een diep doordringend groepsproces is erdoor op gang gekomen waarin zowel de grootsheid van het menselijk medeleven als de kleinheid van zijn macht tastbaar wordt. De dood is een crisiservaring die het diepste van de mensen raakt en geen mens spaart. Iedereen zal vroeg of laat een dergelijke crisis ondergaan. Het raakt ons dieper als het om een kwetsbare groep kinderen gaat.
Het kleed van de keizer
Peter Blom, de directievoorzitter van Triodos Bank begint zijn boek over het nieuwe bankieren met het sprookje van Hans Andersen over de nieuwe kleren van de keizer. In zijn grote ijdelheid nodigde een keizer de beste kleermakers uit voor het maken van een vorstelijk gewaad. Twee kleermakers boden aan om een gewaad te maken, zo schitterend dat alleen intelligente mensen het konden waarnemen. Na weken werk kon de keizer zijn gewaad passen, maar hij zag niets. Om niet voor dom te worden gehouden, zei hij toch dat hij het prachtig vond. De dag waarop iedereen het vorstelijke gewaad van de keizer kon komen bewonderen, werd in het hele land bekend gemaakt en een grote menigte kwam nieuwsgierig die dag om de pracht te aanschouwen. Tot hun verbazing zagen ze de keizer naakt. Om niet voor dom gehouden te worden zei iedereen dat ze het prachtig vonden. Totdat een kleine jongen riep: papa, de keizer is helemaal naakt. Daarna begonnen anderen het ook te roepen en uiteindelijk gaven allen toe dat de keizer er naakt stond.
Alles loopt tegen
Voortdurend worden we geconfronteerd met deprimerende voorspellingen dat de crisis erger wordt. Dat laat zich op alle gebieden voelen en we laten ons gemakkelijk meesleuren door de angst en wanhoop. We vergeten dat de crisis bij het leven hoort, want zonder crisis komt er geen vernieuwing. Wie zijn baan verliest komt inderdaad in een diepe crisis, maar vaak is het ook een kans om oog te hebben voor andere mogelijkheden.
Het geheim van Kerstmis
Het kerstfeest is een gebeurtenis dat over heel de wereld wordt gevierd. Dat merk je als je in deze dagen een internationale vlucht maakt. In het grootste Islam land Indonesië is Kerstmis een nationale feestdag die voor heel het volk, ongeacht de religie, geldt. Daar wordt Kerstmis de Dag van de Geboorte genoemd, Hari Natal. Dat is inderdaad de diepste betekenis van het Kerstgebeuren als bewustwording van de geboorte van het Kind in mijn leven en in ons leven. Als een persoonlijk gebeuren en ook als een collectief gebeuren. In feite is de geboorte het meest fundamentele in ons leven, geen verbetering of vernieuwing, maar als een nieuw begin.
How to lie with statistics
Ik snap niet dat de beleidsmakers niet gek worden van al die cijfers die ze moeten verwerken om tot goede beslissingen te komen. Op alle mogelijke gebieden wordt er naar cijfers gevraagd. Voor elk beleid, of het nu gaat om het onderwijs, de zorg, de immigratie, de inburgering of welk beleid dan ook, het lijkt er op dat men eerst cijfers wil zien om verantwoord te werken. Ik kan niet ontkennen dat statistieken van groot belang zijn als achtergrondinformatie om tot bruikbaar en toepasbaar beleid te komen, maar het blijft een onbetrouwbaar gegeven. De computer kan het beleid nooit helemaal overnemen, want het is nooit meer dan een belangrijk middel.
Nederland als rechtstaat
In de politieke discussies is een doorslaggevend argument vaak dat het zo in de wet staat, of in het regeringsakkoord is bepaald. Nederland is een rechtstaat. Mijn vraag is wat een rechtstaat is. In elk geval geen dictatuur van de wet. Het gaat om een beleid van mensen voor mensen, en geen blindelings navolgen wat er in de bepalingen staat. De reglementen zijn niet meer dan een middel, zelfs een heel belangrijk middel, om deze menselijke rechtvaardigheid veilig te stellen.
Een vergeten stakeholder
Ik heb jarenlang les gegeven in marketing en organisatiekunde waarbij in de handboeken de grootste aandacht wordt besteed aan de stakeholders. Maar ik miste de belangrijkste stakeholder, dat is het gezin, de familie. Ook in het politieke beleid wordt hier weinig aandacht aan besteed. Uit ervaring weet ik dat gezinsproblemen, ziekte van een kind of echtgenoot iemand heel sterk van streek kunnen brengen en vaak ook veel invloed hebben in het werk.
Bezuiniging – een bron van paniek
In alle toonaarden is er paniek te horen als gevolg van de bezuiniging. In heel Europa weet men geen raad met de situatie. Het is alsof het bij de bezuiniging gaat over leven en dood. Vanuit financieel oogpunt gezien kan dit waar zijn en lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Materieel gezien is er namelijk geen helder zicht mogelijk. De stoffelijke wereld is per definitie gericht op groeien en uiteenvallen. Leven en dood. Niet te controleren. Als een chaotisch proces.





