Peter Blom, de directievoorzitter van Triodos Bank begint zijn boek over het nieuwe bankieren met het sprookje van Hans Andersen over de nieuwe kleren van de keizer. In zijn grote ijdelheid nodigde een keizer de beste kleermakers uit voor het maken van een vorstelijk gewaad. Twee kleermakers boden aan om een gewaad te maken, zo schitterend dat alleen intelligente mensen het konden waarnemen. Na weken werk kon de keizer zijn gewaad passen, maar hij zag niets. Om niet voor dom te worden gehouden, zei hij toch dat hij het prachtig vond. De dag waarop iedereen het vorstelijke gewaad van de keizer kon komen bewonderen, werd in het hele land bekend gemaakt en een grote menigte kwam nieuwsgierig die dag om de pracht te aanschouwen. Tot hun verbazing zagen ze de keizer naakt. Om niet voor dom gehouden te worden zei iedereen dat ze het prachtig vonden. Totdat een kleine jongen riep: papa, de keizer is helemaal naakt. Daarna begonnen anderen het ook te roepen en uiteindelijk gaven allen toe dat de keizer er naakt stond.
Paul's Columns Archief
Zijn onze kinderen nog belangrijk?
Er is voortdurend onrust in het onderwijs. Elke minister voert veranderingen door die weer onrust veroorzaken. Het valt me op dat het belangrijkste agendapunt van de politiek schijnbaar de economische crisis is, die de schuldenlast moet verlichten van ons nageslacht. Maar het nageslacht zelf wordt vergeten, want het gaat om mensen en niet om het geld. Vaak vergeten we dat de toekomst wordt bepaald door de jeugd van vandaag.
De rechten van de jeugd
Het is een belangrijke positieve ontwikkeling dat Nederland een ombudsman heeft aangesteld voor kinderen. Nederland is al vaker op de vingers getikt door de mensenrechtencommissie om haar beleid met kinderen. Vorig jaar werden 24.000 kinderen opgevangen in 13.000 pleeggezinnen omdat de ouders niet in staat zijn hun kinderen zelf op te voeden. Niet uit onwil, maar uit onmacht. Maar de jeugdzorg is door haar verdeeldheid nog niet in staat aan deze onmacht te werken. De rechten van het kind zijn niet hetzelfde als de rechten van de volwassene, want het kind is kwetsbaar, het kind weet niet wat recht is en kan er ook niet voor vechten. Het hunkert enkel naar geborgenheid en warmte.
Zorg voor onze jeugd
Er is veel te doen over langer moederschapsverlof en mogelijk vaderschapsverlof, er is heel wat discussie over kinderopvang, er wordt veel gepraat over bezuiniging en verbetering van het onderwijs. Het gaat hierbij telkens weer over de kosten. Inderdaad kosten kinderen geld, maar het is wel de meest fundamentele investering voor de toekomst.
De kleuter is reeds spiritueel
In een vorige column stelde ik de vraag wanneer je voor het laatst een vogel heb horen zingen. Dat is een toets van onze spirituele gevoeligheid. In AD van 30 januari verscheen een artikel over de bètakleuter als een perfecte wetenschapper. Zes universiteiten hebben wegen gezocht om de nieuwsgierigheid van jonge kinderen op bètagebied te stimuleren, gezien de teruglopende belangstelling voor bèta studies.
In de zorg zowel als in het onderwijs gaat het vooral om de bezieling
Ik heb al 45 jaar lang gewerkt zowel in het onderwijs als in de zorg. Daar heb ik mensen leren kennen met een sterke bezieling. Aan hun idealisme heb ik het te danken dat ik nog met veel plezier in deze beide sectoren werk. Daar ben ik hen altijd dankbaar voor. Tegelijkertijd zag ik ook heel vaak dat ze in hun verwachtingen werden gefrustreerd, vaak zo sterk dat ze afhaakten. Dat is de grootste kapitaalvernietiging voor deze instellingen.
Vernieuwing noodzakelijk in het beleid van zorg en onderwijs
Op mijn beide artikelen over het beleid in de zorg en het onderwijs, dat ziek is, zijn talrijke reacties gekomen. Dat is een goed teken. Het blijkt dat het onderwijs zelf vaak ook te gesloten is geworden voor vernieuwing. Ik heb gewezen op de interessante studie van Gerrit Broekstra over Diep Leiderschap, want het leiderschap is tot nu toe te oppervlakkig geweest. Het gaat om de genetische code (missie en waarden) in de zorg en het onderwijs.
Zij-instromers in het onderwijs hebben het moeilijk
Zij-instromers in het onderwijs hebben het moeilijk zoals men in de krant kan lezen. Hoe zou dat komen? Aan hun opleiding ligt het niet want ze beschikken vaak over zeer gedegen kennis. Ik denk dat zij-instromers in de zorgsector, waar ook een grote nood is aan krachten, hetzelfde probleem zullen ervaren. Toch is het een goede ontwikkeling als zowel de zorg als het onderwijs met zij-instromers kan worden versterkt. Maar daar is wel meer nodig dan een technische bijscholing op het doe-niveau.
Waar willen we heen met ons onderwijs?
De politiek doet alles om snel uit de crisis te komen. Dat is zeer lofwaardig maar de praktijk geeft de indruk van paniekvoetbal. De aandacht valt vooral op het herstel van de economie, want we mogen ons nageslacht niet met een zware schuldenlast belasten. Dat lijkt een goede argumentatie. Het is zeer juist de volgende generaties niet met de brokken van onze crisis te laten zitten. Maar eenzijdig herstel van de economie is vooral een herstel van de gevestigde orde, maar wel ten koste van de volgende generaties.
Zoeken we garantie voor de toekomst? Investeer dan in de jeugd
Ik lees in de krant over een staking van studenten uit protest tegen bezuinigingsmaatregelen. Dat gebeurt gelukkig niet vaak, maar dat het gebeurd is wel veel betekenend. Men heeft geen geld en men zoekt naar wegen om de kosten te verlagen. Er worden nieuwe technieken ontwikkeld, de klassen worden groter en het aantal docenten wordt verminderd. Dat is hetzelfde geluid als bij de ontslagen van personeel uit de industriesector. Er is minder geld en het bedrijf moet daarom intensiever en met minder mensen werken.
Magazine – NIEUW
 |
Business Spiritualiteit Verantwoordelijkheid en vitaliteit |
Boeken – NIEUW
 |
De Mystiek Paul de Blot |
Boeken
 |
Een vernieuwings- Paul de Blot SJ |
Translator
