In de krant van 12 april las ik het artikel van een asielzoeker uit Burundi, die met zijn zoon en dochter het land moest verlaten en die toen de hand aan zichzelf sloeg. Het is één van de vele drama’s over asielzoekers die wijst op het contrast van het hart van een vader en het verstand van de politiek. Het ligt voor de hand dat we in Nederland een beperkte mogelijkheid hebben om vluchtelingen op te vangen. Aan de andere kant is het asielbeleid vaak vastgeroest aan bureaucratische procedures. Het duurt vaak jaren voordat er een beslissing wordt genomen, die vervolgens te weinig rekening houdt met de gevolgen van deze traagheid voor het lot van kinderen.
Paul's Columns Archief
Onberekenbaarheid van ons leven
Een kleine onoplettendheid van een buschauffeur heeft in Zwitserland een menselijk drama tot gevolg maar ook een schokgolf van medeleven tot leven gebracht. Een diep doordringend groepsproces is erdoor op gang gekomen waarin zowel de grootsheid van het menselijk medeleven als de kleinheid van zijn macht tastbaar wordt. De dood is een crisiservaring die het diepste van de mensen raakt en geen mens spaart. Iedereen zal vroeg of laat een dergelijke crisis ondergaan. Het raakt ons dieper als het om een kwetsbare groep kinderen gaat.
In de zorg gaat het om leven en dood
Een ziekenhuiservaring
Ik heb het ziek zijn, deze zomer, in een niet al te groot ziekenhuis mogen ervaren als een zorg in het meest diepgaande menselijke spanningsveld tussen leven en dood. Daar wordt met de uiterste inspanning gewerkt voor mensen door mensen in een uiterst gecompliceerde situatie, waar menselijke fouten bijna niet te vermijden zijn.
Uitbarstingen van haat
Wij zijn allen opgeschrikt door de onbegrijpelijke uitbarstingen van haat in Noorwegen en Londen en we vragen ons af hoe het mogelijk is, dat er zoiets kan gebeuren. In Noorwegen was het de fanatieke haat van een Christen tegen de Islam, in Engeland de haat van de jeugd tegen de gevestigde orde en de rijken die geen begrip tonen voor de aspiraties van jonge mensen, die arm zijn en geen kans krijgen om iets moois van hun leven te maken. Vanzelf roepen deze gebeurtenissen de vraag op of zoiets ook in Nederland kan gebeuren. Niemand kan garanderen dat zoiets in Nederland niet gebeurt.
Honger in Afrika: Veertien redenen om niet te geven
Op 4 augustus 2011 noemt Dick Wittenberg in een hoofdartikel van NRC Handelsblad veertien redenen om geen geld te geven voor noodhulp aan de Hoorn van Afrika. Daar staat maar één reden tegenover om het wel te doen. Als we nadenken over honger zijn er wel meer argumenten te vinden om niets te geven omdat mensen dan worden gezien als objecten van honger en cijfers over hulp.
De voedselbank
In het Amsterdamse Daklozenkrant Z! Van 20 mei las ik het opmerkelijke artikel getiteld ‘Beperkt houdbaar’:
“Wat niet verkocht wordt bij de super, omdat er een deuk zit in de roomboter of een slechte sinaasappel in het net, mag ik niet pakken uit het retourtransport, ook al verkoop ik de Z! krant om wat eten te kunnen kopen. Ik heb geleerd dat je geen eten weggooit. Retour, omgezet in biogas, is beter voor het milieu? Wat is milieu, wat is maatschappij, zolang mensen verkommeren bij gebrek aan eten? Waar kan ik eten krijgen als de voedselbank het mij niet geeft omdat ik dakloos ben? Toch leef ik veelal van wat anderen weggooien en weggeven.”
Duurzaamheid – De menselijke binnenkant
Duurzaamheid is en hot issue. De media zijn er vol van, de regering spreekt erover in zijn inkoopbeleid, ook bij energieproblematiek komt het ter sprake en bij de bezuinigingsronde van het kabinet, wordt het niet vergeten. Maar bij al deze discussies is men zich nauwelijks bewust dat deze aandacht voor duurzaamheid vaak zeer eenzijdig is en enkel de buitenkant ervan raakt. Prof. Herman Wijffels, hoogleraar Duurzaamheid, benadrukt dat duurzaamheid uiteindelijk om menselijk welzijn gaat, dat is niet iets op het doeniveau maar op het zijnsniveau. Deze menselijke binnenkant wordt vaak over het hoofd gezien, ofschoon dat juist de essentie van duurzaamheid is.
Tegenslag op tegenslag. Waar gaat het heen?
Overstromingen in verschillende landen, aardbevingen gevolgd door een tsunamie, stralingslekken van verwoeste kernreactoren, onlusten in het Midden Oosten, stammenstrijd in Afrika, het houdt niet op met ingrijpende gebeurtenissen…
Vrijheid en macht
In Afghanistan zijn VN medewerkers door Islamieten vermoord en zelfs onthoofd omdat een dominee in Amerika de Koran verbrandde. Hij maakt gebruik van zijn recht op vrijheid van meningsuiting. Voor de gevolgen voelt hij zich niet verantwoordelijk. Hij wil de Islamieten juist bevrijden van de tirannie van de Koran. Als zij daarop reageren door een moordpartij is dat hun verantwoordelijkheid.
Redding van de wereld in nood door een relatienetwerk
Als we de laatste maanden het nieuws volgen staat alles in brand en we hebben geen effectieve blusapparatuur. Het is alsof we in onze planning nergens meer houvast kunnen vinden.





