Een interessant onderwerp dat mij al lang mateloos interesseert. Het is bij mij zelfs zo ver gegaan dat ik het onderdeel heb gemaakt van mijn bedrijfslogo; twee hartvormige aardbeien die o.a. polariteit symboliseren (voor geïnteresseerden: http://www.leaderquest.nl).
Dat levert vaak gespreksstof op omdat het door sommigen als ’soft’ wordt ervaren. Wat mij opvalt, ook in sommige reacties hier, is dat er nogal wat voordelen en aannames in lijken te zitten, of meningen die vast lijken te zitten ‘zo is het en niet anders’. Interessant te ervaren door welke bril mensen kijken. Uiteraard doe ik dat zelf ook.
Ik kom, als man, hoewel mijn roepnaam (Gabby) bij veel mensen anders doet vermoeden, vanuit de universitaire en bancaire wereld. Kan het nog erger.. . Ik heb gemerkt dat ik daar zelf ook ‘rationeler’ ben geworden. Toch heb ik ook daar collega’s getroffen die ‘anders’ waren. Zowel mannen als vrouwen. Ja, ook vrouwen op ‘hoge’ posities die m.i. nog mannelijker waren (lees haar op de tanden hadden) dan de meeste mannen. En vice versa.
Ik merk in mijn huidige werk dat veel mensen wel (h)erkennen dat ze ‘beide’ in zich hebben, maar niet weten hoe daar mee om te gaan, of niet durven. En dat is jammer, want veelal heeft het dan een averechts effect.
Wat mij betreft ligt daar inderdaad een van de sleutels voor veel hedendaagse uitdagingen (inspirerend leidinggeven, werksfeer, crisis, duurzaamheid, etc), niet alleen in de zakelijke wereld.
Ik ben benieuwd naar uw bril t.a.v. “creatief spanningsveld”, want een “spanningsveld” kan ook een bepaalde (negatieve?) lading hebben, of veroorzaken. Voor mij begint het met bewustwording, accepteren dat we zijn zoals we zijn (en de ander is), als mens (i.p.v. m/v). Eens diep in de spiegel kijken of dat ook is zoals we willen zijn en zo niet, daar leiderschap in te nemen. De vraag “HOE willen we met elkaar omgaan” (daarbij onderlinge verschillen accepteren en respecteren) is een simpele, maar oh zo weinig gesteld en besproken.